Ο ελληνικός φυσικός ζεόλιθος έχει την ικανότητα δέσμευσης βακτηρίων, αερίων, ανόργανων, οργανικών και οργανομεταλλικών ενώσεων, ρυθμίζει προς το ουδέτερο το ph των υδάτων και εμπλουτίζει τα ύδατα με οξυγόνο. Η ορυκτολογική σύσταση και οι φυσικοχημικές ιδιότητες καθιστούν τον ελληνικό φυσικό ζεόλιθο το καταλληλότερο υλικό για πολυάριθμες και πολύμορφες περιβαλλοντικές, βιομηχανικές, κτηνοτροφικές και αγροτικές εφαρμογές.
Τὸ παρακάτω εἶναι ἀρκετὰ παλαιό, ἀλλὰ ἀπεφάσισα νὰ τὸ παρουσιάσω γιὰ νὰ καταδείξω πὼς δὲν χρειάζεται κάποιος νὰ εἶναι γέννημα-θρέμμα τῆς μαμᾶς Ἑλλάδος γιὰ νὰ εἶναι Ἕλλην.
Γιὰ παράδειγμα, Ἕλλην, δευτέρας γενεᾶς, τοῦ ἐξωτερικοῦ, ποὺ ἐκτὸς ἀπὸ τὶς ῥίζες του, τὶς ὁποῖες ἀναζητᾶ μετὰ μανίας, κάνει καὶ κάτι ἄλλο, πολὺ σπουδαιότερον!!!
Μελετᾶ, διδάσκει καὶ διδάσκεται αὐτὸ ποὺ ἡ Φύσις του ἐπιτάσσει: Φυσικὲς Ἐπιστῆμες!
Ἀλήθεια, γνωρίζετε κάποιον ἄλλον λαό στόν πλανήτη, πού μοναδικό του μέλημα, ἀκόμη κι ὅταν ὅλα τά σκιάζει ἡ φοβέρα καί τά πλακώνει ἡ σκλαβιά, νά θέλῃ νά ἀναδείξῃ τήν ἐπιστήμη, τήν ἔρευνα καί τήν φιλοσοφία;
Πῶς νά ζεσταθοῦν αὐτά τά ποδαράκια;
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν, ὅταν πρωτοεῖδα αὐτὲς τὶς φωτογραφίες, θυμήθηκα τὶς περιγραφὲς τῆς μητέρας μου καὶ τοῦ πατέρα μου, γιὰ τὶς συνθῆκες τῶν σχολείων ποὺ ἐφοίτησαν. Τραγικές! Ὑποδομὲς ἀνύπαρκτες ἔως ἐπιβαρυντικές, γιὰ τὰ παιδιά.
Κι ὅμως…
Ἡ μητέρα μου, ἄν καὶ στὸ χωριό της ὑπῆρχε μόνον μία αἴθουσα, γιὰ περισσότερα ἀπὸ 150 παιδιά, ἐδήλωνε πὼς ἡ λαχτάρα της ἦταν νὰ μάθῃ γράμματα.
Μόλις ἐτελείωνε τὸ σχολεῖο, ἔτρεχε στὰ χωράφια, μὲ τὰ ἀδέλφια της, καὶ πάντα, μέσα στὸ ταγάρι, μαζὺ μὲ τὸ ψωμί, ἤ τὸ παξιμάδι, ἦταν καὶ τὸ τετράδιο ἤ τὸ βιβλίο.
Μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν σκέπτεσαι ἤ ἐὰν ἀφέθηκες στὴν ἀπάθεια…
Μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν ζῇς ἤ ἐὰν διαβιῇς…
Μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν ὀνειρεύεσαι ἤ ἐὰν ἔχῃς πεθάνῃ…
Μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν σηκώνεσαι μετὰ ἀπὸ κάποιο κτύπημα ἤ ἐὰν περιμένῃς νὰ σὲ σηκώσουν…
Συνέχεια
Εἰκόνες καί ταινιάκια ἀπό τήν χθεσινή ἐκδήλωσι τοῦ ἡμιμαραθωνίου στήν πλατεία Συντάγματος καί στό Ζάππειο:
Τὴν πρό-περασμένη ἑβδομάδα κάποιοι φίλοι παρέδωσαν ἕνα ψήφισμα στὸν Παπούλια καὶ ἀφῳροῦσε στὴν γλῶσσα μας καὶ στὴν παιδεία μας. Ἕνα ψήφισμα, σὰν πολλὰ ἄλλα, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ἐν τελῶς διαφορετικό.
Διότι τὸ σκεπτικό του, ὁ στόχος του, ἡ πρόθεσίς των δὲν εἶναι νὰ ξυπνήσῃ πεθαμένους ἤ νὰ κρατήσῃ ζωντανοὺς τοὺς ἡμιθανεῖς. Αὐτὸ τὸ ψήφισμα ἀφορᾶ στὸν ἐντοπισμὸ τῶν ζωντανῶν, στὸν σχηματισμὸ μίας «ἁλυσίδος ζώντων ὀργανισμῶν ἐπὶ τοῦ πλανήτου» καὶ στὴν ἐνεργοποίησιν αὐτῶν ποὺ ἔχουμε ξεχάσῃ πρὸ πολλοῦ: τὸ δικαίωμά μας στὴν γνώσι, στὴν σκέψι, στὴν αὐτοδιαχείρισι.
