Ἡ Παπαριὰ ἕνα παρεξηγημένο σπάνιο φυτὸ ποὺ στὴν Ἑλλάδα τῆς παπαρολογίας, ἐλατρεύθη κι ἐτιμήθη δεόντος. Ἡ παπαριὰ εἶναι ἕνα δένδρο σὰν τὴν ἀχλαδιὰ μόνο ποὺ δὲν κάνει ἀχλάδια.
Ἀνήκει στὴν οἰκογένεια τῶν Papa(nd)riae(u) στὴν ὁποία ἀνήκει ἡ παπάγια καὶ τὸ ἀγγούρι.
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Γιὰ τὸν Πατριώτη Νῖκο Σαμψών…
Τὸ κτύπημα ἔγινε στὶς 8:15.
Ὄχι ἀναίτια.
Εἶχε προηγηθῆ σχεδὸν μία δεκαετία προκλήσεων ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Πρόεδρο ὁ ὁποῖος ἐπάτησε ὅρκους ποὺ εἶχε δώση ὅταν ἀκόμη ὁ ἀγὼν γιὰ τὴν Ἐλευθερία τῆς νήσου ἐκόστιζε σὲ αἷμα.
Τὸ ἀνοσιούργημα τῆς προδοσίας ἀπὸ πλευρᾶς τοῦ Προέδρου ὁλοκληρώθη μὲ τὴν τελεσίγραφο διαταγὴ ἀμέσου ἀπομακρύνσεως τῶν Ἑλλαδιτῶν στρατιωτῶν ἀπὸ τὴν νῆσο. Τὴν ἰδίαν στιγμὴ ποὺ ἡ τουρκικὴ δύναμις ἰσχυροποιεῖτο καὶ ὀργανώνετο.
Αὐτὸ ἦταν καὶ ἡ ἀφορμὴ τῆς ἀντιδράσεως. Δρᾶσις-ἀντίδρασις. Ἔτσι πάει. Συνέχεια
Χάθηκε ὅμως τὸ ὑπουργεῖο
…ἐγὼ βασικὰ ἤμουν Πασὸκ ἀπ’ ὅταν γεννήθηκα.
Ὅμως κάτι δὲν μοῦ κολλοῦσε καλὰ μὲ τὴν κυβέρνηση τοῦ Πασὸκ καὶ τὴν διακήρυξη τῆς 3ης τοῦ Σεπτέμβρη καὶ τσατισμένος πολὺ κατέληξα στὴν Νέα Δημοκρατία.
Ἀγωνίσθηκα σκληρὰ καὶ βάναυσα ἐναντίον του Πασὸκ καὶ ἔβγαλα τὴν Νοῦ Δοὺ κυβέρνηση ἀλλὰ δὲν μοῦ πολυάρεσε.
Συνέχεια
Ὑπάρχουν πάντα καὶ τὰ πολὺ …χειρότερα!!!
Ἐὰν αἰσθάνεσθε ἐντελῶς τελειωμένοι…
…πὼς ἡ ἄθλια ὕπαρξίς σας ἔχει πιάση πᾶτο…
…πὼς δὲν σᾶς ἔχει μείνη κάτι ἄλλο παρὰ νὰ δέσετε μία πέτρα στὸν λαιμό σας καὶ νὰ φουντάρετε στὸ κοντινότερο λιμάνι…
…ἁπλὰ σκεφθεῖτε πὼς ὑπάρχει κάποιος, ποὺ ἔχει κάνη δερματοστιξία (τατουάζ) τὸν Μιχαλολιάκο…
Γνωρίζουν κάποιαν ἄλλην …ἱστορία οἱ ΣΥΡΙΖΑῖοι;
Ἀκόμη καὶ σὲ αὐτὸν τὸν ὡραιότατο, μεσαιωνικὸ χάρτη τῆς EVROPA, μὲ κεφαλὴ τὴν ὄμορφη HISPANIA, βλέπω πρὸς τὰ μέρη μᾶς ὀνόματα ὅπως ILLIRΙCUM, ALBANIA, BULGARIA, GRECIA.
Ὤρα νὰ ὑπάρξῃ ὁ «Ἐθνικὸς Ὄρκος» μας…
Ἂς ἀποφασίσουμε, τελικῶς, τί θὰ γράφη, ἐὰν κι ἐφ΄ ὅσον θὰ ὑπάρχη, ὁ δικός μας «Ἐθνικὸς Ὅρκος».
Κάποτε πρέπει νὰ ἀρχίσουν οἱ πολιτικοὶ νὰ ἀφουγκράζονται τοὺς Ἕλληνες μὰ κυρίως νὰ τοὺς σέβονται καὶ παράλληλα οἱ Ἕλληνες νὰ μποῦν στὴν διαδικασία νὰ ἀντιληφθοῦν μέσα τοὺς τί ἐπιδιώκουν, τί θέλουν, τί ἐπιθυμοῦν ἀπὸ ἐτούτην τὴν ῥημάδα χώρα ποὺ γεννήθηκαν καὶ ζοῦν.
Τήν θέλουν τήν χώρα νά λειτουργῇ στόν αὐτόματο βολεύοντας ἡμετέρους ἢ ξεριζώνοντάς τους;
Οἱ πολιτικές τους ἡγεσίες νὰ εἶναι μαθηματικά βέβαιο ὅτι θὰ εἶναι ὑποτακτικές;
Τήν θέλουν μέσα σέ μία Ἡνωμένη Εὐρώπη, ποὺ μόνον ἡνωμένη δὲν εἶναι ἤ τήν θέλουν ἔξω;
Τήν θέλουν ἔξω ἀπό τό εὐρῶ, ἤ μήπως τήν θέλουν μέσα στό εὐρῶ;
Συνέχεια