Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα

«Πατρίδα σάν τόν ἥλιο σου, ἥλιος ἀλλοῦ δέν λάμπει»

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Σήμερα συμπληρώνονται 100 χρόνια από τον θάνατο του ήρωα ποιητή του Λορέντζου Μαβίλη .

Ο Λορέντζος Μαβίλης γεννήθηκε στην Ιθάκη από τον απόγονο ενός Ισπανού ευγενούς και από μια Ελληνίδα. Σπούδασε για ένα χρόνο φιλολογία στην Αθήνα αλλά το ανήσυχο πνεύμα του τον οδήγησε στην Βαυαρία όπου φοίτησε μελετώντας τους κλασσικούς της εποχής Niezsche, Kant,Schopenhauer. Παράλληλα με ιδιαίτερο ζήλο ασχολήθηκε με το σκάκι και κατάφερε να αναδειχθεί πρωταθλητής Βαυαρίας το 1890 την ίδια χρονιά που έγινε διδάκτωρ στο πανεπιστήμιο.

Η φοιτητική του ζωή ήταν αυτό που περιγράφεται με την έκφραση: Συνέχεια →

Τὸ παρελθὸν, ὁπλίζει τὸ μέλλον…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Κυττάω γύρω μου, τὴν Ἑλληνικὴ Φυλὴ πῶς μεταλλάχθηκε στοὺς αἰῶνες… Καὶ ὃμως, δὲν εἶναι μακρινὲς οἱ ἐποχὲς ποὺ περιγράφει παρακάτω ὁ Καρκαβίτσας.

Μέσα σὲ 50 σχεδὸν χρόνια, μᾶς ἒκαναν ὃση ζημιὰ δὲν κατάφεραν οἱ Τοῦρκοι σὲ τετρακόσια χρόνια σκλαβιᾶς. Μᾶς δίδαξαν νὰ περιφρονοῦμε τὸ παρελθόν καὶ νὰ ἀρνιόμαστε τὸ μέλλον. Ἒχουν τὸ σκοπό τους…

Τὸ παρελθὸν ἂδραξε ὁ Ρῆγας καὶ μὲ αὐτὸ ἀναθάρρεψε καὶ ὃπλισε τὶς ψυχὲς τῶν ὑπόδουλων Ἑλλήνων. Τὸ παρελθὸν ζωγράφισε στὴν Χάρτα του καὶ τὸ παρελθὸν ὓμνησε στὸν Θούρειο…

«Πῶς οἱ προπάτορές μας, ὀρμοῦσαν σὰ θεριά,γιὰ τὴν ἐλευθερία, πηδοῦσαν στὴ φωτιά.Ἒτσι κι ἡμεῖς, ἀδέλφια, ν’ ἀρπάξουμε γιὰ μιὰτὰ ἂρματα, καὶ νὰ βγοῦμεν ἀπ’ τὴν πικρὴ σκλαβιά…»

Συνέχεια →

Οὔτε τὴν ἄμπελο δὲν προσφέραμε στὸν πλανήτη!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Σχεδόν όλα τα σημερινά κρασιά παράγονται από το ευρωπαϊκό αμπέλι Vitis vinifera

Θὰ μᾶς τρελλάνουν οἱ «ἐπιστήμονες»…. Δὲν μποροῦν οὔτε τὰ γεωλογικὰ μηνύματα νὰ διαβάσουν, ἀλλὰ ἐκφέρουν ἄποψι ἐπὶ παντὸς ἐπιστητοῦ!

Τώρα τὰ ἀμπέλια μᾶς προέκυψαν ἐκ τῆς Ἀνατολίας. Δῆλα δὴ ἐκ τῆς Τουρκίας. Δῆλα δὴ σὲ λίγο οἱ Τοῦρκοι θὰ μᾶς ζητοῦν πνευματικὰ δικαιώματα γιὰ τὴν …πατέντα!!!

Συνέχεια →

Καὶ μετὰ σηκώθηκε…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἦταν δύσκολα…
Πολὺ δύσκολα τότε…
Ἔχασε τὴν δουλειά του πρὶν τέσσερα ἤ πέντε χρόνια…
Τρία παιδιὰ στὸ σπίτι περίμεναν ἀπὸ αὐτὸν…
Ἡ γυναίκα του εἶχε μία μεγάλη θέσι, σὲ μεγάλη πολυεθνική… Ἀλλὰ τὸ σπίτι καὶ τὰ παιδιὰ ἦσαν δική του ὑποχρέωσις, διότι ἐκείνη ἤθελε νὰ κάνῃ καριέρα… Δὲν ἤθελε παιδιά
Ἀπὸ καιρὸ δὲν τὰ ἐπήγαιναν καὶ τόσο καλά…
Συνέχεια →

Ἡ ἀπόῤῥιψις τῆς ἐλπίδος παράγει ἐλευθερία.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 

«Ὅταν βγαίνουν ὅλα τὰ κακὰ τοῦ κόσμου, ἡ ἀνθρωπότητα καταλαβαίνει ὅ,τι πρέπει νὰ αὐτοκτονήσῃ…
Ἀλλὰ τὴν ὤρα ποὺ προσπαθοῦν νὰ τὸ κλείσουν (τὸ κουτί) διαπιστώνουν πὼς ἔχει μείνει μέσα ἡ ἐλπίδα….
Εἶναι τὸ χειρότερο ποὺ μπορεῖ νὰ σᾶς συμβῇ εἶναι ἡ ἐλπίδα.
Διότι ἡ ἐλπίδα παράγει ἀναμονή…
Ἡ ἀπόῤῤιψις τῆς ἐλπίδος παράγει ἐλευθερία…
Γι’ αὐτὸ ἔχουμε τὴν ἐλπίδα στὸ τέλος…
Συνέχεια →

Ἀπεβίωσε ὁ «παπποὺς μὲ τὴν μάσκα»!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

O ίδιος δεν είχε «αύριο» κι όμως αγωνιζόταν για ένα καλλίτερο αύριο, όχι γι’αυτόν, αλλά για τις γενιές που άφησε πίσω του, αλλά κι αυτές  που θα έρθουν στο μέλλον.
Ανήκε στην γενιά, που έκανε το «ΟΧΙ»από λόγο …πράξη, οπότε προφανώς το να αγωνίζεται για ελευθερία ήταν κάτι αυτονόητο γι’αυτόν.
Μας άφησε παρακαταθήκη, το παράδειγμα που έδωσε από πέρασμά του στον κόσμο μας και αποτυπώνεται με «χίλιες λέξεις» στην φωτογραφία που τον έκανε γνωστό..