Κῦττα νὰ συνηθίσῃς στὴν ἰδέα, ὅτι ὁ θάνατος γιὰ ἐμᾶς εἶναι ἕνα τίποτα. Κάθε καλὸ καὶ κάθε κακὸ εὑρίσκεται στὴν αἴσθησί μας…όμως θάνατος σημαίνει στέρησις τῆς αἰσθήσεως.Γι’ αὐτὸ ἡ σωστὴ ἐκτίμησις ὅτι ὁ θάνατος δὲν σημαίνει τίποτα γιὰ ἐμᾶς, μᾶς βοηθᾶ νὰ χαροῦμε τὴν θνητότητα τοῦ βίου: Ὄχι ἐπειδὴ μᾶς φορτώνει ἀμέτρητα χρόνια, ἀλλὰ γιατί μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὸν πόθο τῆς ἀθανασίας. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Οἱ τοῖχοι….

Οἱ τοῖχοι δὲν ὑπάρχουν γιὰ νὰ τοὺς σηκώνουμε ἀνάμεσά μας…
ὑπάρχουν γιὰ νὰ γράφουμε συνθήματα Ἐλπίδος.
Εἶναι πολὺ περισσότερα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἑνώνουν, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς χωρίζουν… Συνέχεια
Ἀλλαγὴ φιλοξενητοῦ.
Ζητᾶμε συγγνώμη ἀπὸ τοὺς φίλους ἀναγνῶστες, ἀλλὰ προέκυψε ἕνα θέμα μὲ τὸν προηγούμενο server ποὺ μᾶς φιλοξενοῦσε καὶ πρὸς τοῦτο ἀναγκαστήκαμε νὰ ἀλλάξουμε κάποιοια πράγματα.
Ἤδη ἡ σελίδα λειτουργεῖ μερικῶς, ἀνεβαίνουν ὅλα τὰ ἄρθρα στὴν θέσιν ποὺ ἦταν καὶ πιστεύουμε πὼς ἔως τὸ βράδυ θὰ εἶναι ὅλα ἐν τάξει.
Εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴν κατανόησιν.
Φιλονόη ἐκ τοῦ Φιλονόη καὶ Φίλοι.
Φλόγες….
Καύσων… Ἀφόρητος ἡ αἴσθησις τοῦ βάρους ποὺ σοῦ προκαλεῖ τὸ παραμικρὸ ἄγγιγμα, ἂν αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ χάδι μιᾶς δροσερῆς πνοῆς ἀνέμου…
Ἀφόρητος ἡ αἴσθησις τοῦ νὰ εὑρίσκεσαι μέσα στὶς φλόγες…
Ἀφόρητος ἡ αἴσθησις τοῦ πυρετοῦ ποὺ προκαλεῖ ἡ καυτὴ ἀνάσα ἐπάνω στὴ σάρκα σου…
Ἀφόρητο τὸ ἀγκάλιασμα τῆς φλόγας, ὅταν ἐσὺ εἶσαι μαθημένος στὴν ἀκινησία τοῦ πάγου…
Ἐκτὸς καὶ ἄν …
ἡ Φλόγα τῆς δικῆς Σου Ὑπάρξεως κάνει τὶς φλόγες τῆς κολάσεως νὰ φαίνονται ἁπλᾶ… παγετῶνες…
Ἡ παγίδα τῆς ἐξαρτήσεως στὴν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν.

Ὁ Γουέην Ντῦρ εἶναι ἀπὸ τοὺς ἀγαπημένους μου συγγραφεῖς, σὲ θέματα ἀνατροφῆς παιδιῶν καὶ αὐτογνωσίας.
Γιὰ πολλὰ χρόνια μελετοῦσα τὰ βιβλία του.
Σήμερα σᾶς παρουσιάζω ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ αὐτά, ἐλπίζοντας φυσικὰ νὰ φανῇ ἐξ ἴσου χρήσιμον καὶ σὲ ἐσᾶς ὅπως ἔχει φανεῖ ἐδῶ καὶ χρόνια σὲ ἐμέναν.
Γιὰ πολλὰ χρόνια μελετοῦσα τὰ βιβλία του.
Σήμερα σᾶς παρουσιάζω ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ αὐτά, ἐλπίζοντας φυσικὰ νὰ φανῇ ἐξ ἴσου χρήσιμον καὶ σὲ ἐσᾶς ὅπως ἔχει φανεῖ ἐδῶ καὶ χρόνια σὲ ἐμέναν.
Τραγικός, μοναχικός δρόμος ἤ πορεία πρός τήν ἀπελευθέρωσιν;
Κάποτε, πρὸ τριάντα μηνῶν περίπου, κάποιοι γραφικοί, παλαβοί, ἄσχετοι μεταξύ των, εὑρέθησαν ἔξω ἀπὸ τὴν βο(υ)λή πρὸ κειμένου νὰ διαμαρτυρηθοῦν γιὰ ἕνα νομοσχέδιον ποὺ ἐψηφίζετο, τὸ ὁποῖον τελικῶς (ἐν συνεχείᾳ) ἐκρίθῃ ἀντισυνταγματικόν ἀπὸ τὸ ΣτΕ…Τότε λοιπόν, ἔξω ἀπὸ τὴν βο(υ)λή, ἦταν μόλις μερικὲς ἐκατοντάδες νοματαίων…
Μία χούφτα ἄνθρωποι…
Ἐὰν ἐξαιρέσουμε τοὺς χρυσαυγίτες, (ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως θὰ πήγαιναν, ἀλλὰ λίγοι συνετάσσοντο μαζύ τους) μαζὺ καὶ κάτι παπποῦδες ποὺ προασπίζοντο τὴν δόξαν τοῦ 1940, καθῶς καὶ τὸν Χαντζάρα, οἱ ὑπόλοιποι ἦσαν μετὰ βίας 300-500 γραφικοί!
