Πρὶν ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες πέρασα τὰ Γερμανοαυστριακὰ σύνορα στὸ Kufstein. Σένγκεν καὶ ξερὸ ψωμί. Τὸ ὄνειρο τοῦ κάθε εὐρωπαϊστοῦ. Ἡ γερμανικὴ Α93 μεταπίπτει ὁμαλὰ στὴν αὐστριακὴ Α12, τόσο ὁμαλά, ποὺ ἐὰν ἀφηρημένος δὲν προσέξῃς τὶς πινακίδες γιὰ τὴν εἴσοδο στὸ Kufstein καὶ δὲν δῇς τὴν πόλη στὰ ἀριστερά σου, οὔτε ποὺ καταλαβαίνεις ὅτι ἄλλαξες χώρα. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Γύρισα σπίτι!!!
Ἤμουν 15 χρόνια στὴν Ἀγγλία, στὸ ἐξωτερικό. Πρῶτα φοιτητής, μετὰ ἐργαζόμενος ὅπως οἱ περισσότεροι. Γνώρισα πολὺ καὶ διαφορετικὸ κόσμο. Ἀνθρώπους ποὺ πλήγωσα καὶ ἀνθρώπους που μὲ πλήγωσαν, ἀνθρώπους ποὺ συγχώρησα καὶ ἀνθρώπους ποὺ μὲ συγχώρησαν. Ὅλα μέσα στὴν ζωὴ εἶναι. Ἐργάσθηκα μοιράζοντας φυλλάδια στὸν δρόμο, σὲ γραφεῖο, μπουγατσατζής, σαντουϊτσάς, ψήστης καὶ τυλικτὴς σουβλακίων. Πέρασα μέσα ἀπὸ ὅλα τὰ στάδια τῆς ἐργασίας, ὑπάλληλος, ὑπεύθυνος, μάνατζερ καὶ ἰδιοκτήτης. Ἔζησα σὲ ὀκτὼ διαφορετικὰ σπίτια, ἀπὸ σάπια ὑπόγεια μέχρι πολυτελῆ διαμερίσματα. Ἔκανα σχέσεις καὶ φίλους καὶ κρατῶ μόνον τὶς ὄμορφες ἀναμνήσεις. Συνέχεια
22 Νοεμβρίου 1940. Ἐλευθέρα ἡ Κορυτσά!
Κάτι γιὰ νὰ θυμόμαστε…
Διότι αὐτὰ εἶναι σημαντικότερα ἀπὸ τὰ ἄλλα ποὺ ζοῦμε.
Δὲν εἶναι μόνον γιὰ νὰ τιμήσουμε.
Εἶναι γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουμε τὸ ποιοί πράγματι εἴμαστε.
Στὴν Φινλανδία…
Βολεύομαι, βολεύεσαι, βολεύεται…
Ἡ σωστὴ λέξις γράφεται ἔτσι: «Πωλειταιχνεῖο».
Δῆλαδή: Ξεπούλησαν τὴν Ἑλλάδα μας, μὲ τὴν λέξη «πωλεῖται» μέσῳ τοῦ ΤΑΙΠΕΔ καὶ τῶν Μνημονίων.
Ἰδιοκτησίας καὶ αἰσθητικῆς ἀποδόμησις
Ἡ περιφρόνησις καὶ ἡ ἐχθρότης πρὸς τὴν ἰδιοκτησία τοῦ νεοελληνικοῦ σοσιαλιστικοῦ μορφώματος καὶ δὴ αὐτοῦ ποὺ προέκυψε ἀπὸ τὸ ἀπαράδεκτο σοσιαλιστικὸ Σύνταγμα τοῦ 1975 (τὸ προοδευτικότερο τῆς Εὐρώπης, ὅπως ὑπερηφανεύονται οἱ «ἐθναρχικοί» κομπλεξικοὶ δεξιοί), δὲν μπορεῖ νὰ ἀποτυπωθῇ χαρακτηριστικότερα ἀπὸ τὴν ὕπαρξη τῆς πολεοδομίας καί, φεῦ, τῆς «ἀρχιτεκτονικῆς ἐπιτροπῆς».
Ἡ ἐνασχόλησις τοῦ κράτους μὲ τὴν αἰσθητικὴ στὸ τέλος, ὅπως σὲ ὅλα τὰ πράγματα, ἀκυρώνει καὶ τὴν αἰσθητική. Συνέχεια