Νὰ σᾶς πῶ…Τὸ παρακάτω ταινιακάκι εἶναι ἐκπληκτικό, ἀπὸ πλευρᾶς δομημένης σκέψεως, ἐπιχειρημάτων καὶ λόγου.
Ὁ ὁμιλητής Χάρης Οἰκονομόπουλος, μὲ μοναδικὸ τρόπο ἀναλύει τὸ ἐὰν τὰ ἐφάγαμε, ἤ ὄχι, μαζύ, πόσα ἐφάγαμε καὶ ποῦ τὰ …ἐτοποθετήσαμε.
Μὲ ἐξαίρεσι τὸν Πάγκαλο, ποὺ δὲν ἔφαγε κάτι, διότι ἀπὸ κληρονομιὰ κατέχει ὅσα κατέχει, ὅλοι οἱ ἄλλοι, δῆλα δὴ ἐμεῖς, αὐτοὶ καὶ οἱ …«κυβερνῶντες» εἴχαμε στρωθεῖ κάτω καὶ μόνον καταβροχθίζαμε μὲ βουλιμία ὅλα ὅσα ἔπεφταν ἐμπρός μας.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: καταγγελίες
Ἀπάντησις σὲ μερικοὺς ἠλιθίους…
Πρὸ ἡμερῶν δημοσίευσα ἄρθρον μὲ τίτλο:
Ἀπαγορεύεται ἡ συλλογὴ βοτάνων!!! Ὁριστικόν!!!
Τὸ ἄρθρον αὐτὸ τὸ ἀνεδημοσίευσαν διάφορα ἱστολόγια, μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὸ «Ὀλυμπία» ἐδῶ.
Κάποιος τύπος, ὀνόματι Χατζηαγγελίδης Ἱπποκράτης, κατὰ πῶς δηλώνει, προσεπάθησε νὰ σχολιάσῃ στὸ Ὀλυμπία καὶ δὲν ἐνέκριναν τὸ σχόλιό του, κατὰ πῶς γράφει. (Ψευδές. Τὸ σχόλιον ἦταν μέσα!!!)
Κατόπιν τούτου ἀπεφάσισε νὰ μὲ ἐξευτελίσῃ.
Ἐπεὶ δὴ ὅμως ὅλα αὐτὰ συνέβησαν σὲ σελίδα τοῦ γνωστοῦ μας καὶ μὴ ἐξαιρετέου mister Sorras, οὐδόλως ἄσχετον τὸ θεωρῶ μὲ τὸν mister Sorras.
Πάντως ὁ τύπος μὲ προεκάλεσε κι Συνέχεια
Ἡ ἁπλῆ μέθοδος τοῦ …πολιτικοῦ!

« Να κλείσει η στρόφιγγα σπαταλών από τα υπουργεία».«Τα συνδικάτα να σκέφτονται και τους ανέργους» και «οι επιχειρήσεις να μειώσουν το κέρδος τους χωρίς να μειώσουν τις θέσεις εργασίας».Τάδε έφη Κώστας Καραμανλής πρωθυπουργός της Ελλάδας το 2008 την 31η Οκτωβρίου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Φιλόλογε, πολύ ἀργά γιά δάκρυα;

Και ξαφνικά εμείς οι φιλόλογοι, η ελίτ του σχολείου, οι θεματοφύλακες της ελληνικής παιδείας, συνειδητοποιήσαμε ότι εν τέλει μπορεί και να μην είμαστε τόσο απαραίτητοι στο σχολείο της αποικίας Ελλάδα και ότι υπάρχουν κι άλλοι που μπορούν να διδάξουν τα πολυπληθή και πολυποίκιλα διδακτικά μας αντικείμενα. Κι έτσι καθόμαστε και απελπιζόμαστε τώρα εδώ και άλλο δεν σκεπτόμαστε, τον νουν μας τρώγει αυτή η τύχη.
Αλλά δεν ακούσαμε ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον; Ανεπαισθήτως μας απέκλεισαν από τας αναθέσεις;
Οἱ σύγχρονοι ὁμαδικοὶ τάφοι τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν.
Γνωρίζω ἐκ τῶν ἔσω τὴν διαδικασία ποὺ ἀκολουθοῦν διάφορα ἰδιωτικὰ καὶ δημόσια μαιευτήρια, διότι συνέπεσε νὰ ἔχω κοντινό μου ἄνθρωπο ποὺ ἀντεμετώπισε κατ’ ἐπανάληψιν ζήτημα προώρου θανάτου νεογνῶν. Αὐτὰ τὰ βρέφη χάνονται, ἐξαφανίζονται, ἐφ΄ ὅσον νωρίτερα ἔχουν παραλάβει οἱ μαῖες καὶ οἱ νοσοκόμες τὸν πολύτιμο πλακούντα.
Καὶ δὲν θὰ ἀπεφάσιζα νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα, διότι ἀπὸ παντοῦ «μπάζει», ἀλλὰ ἐπὶ τέλους ὑπάρχει ἐπίσημος καταγγελία ποὺ ἀναφέρει τὸν προορισμὸ τῶν βρεφῶν.
ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ: Θάβουν σε ομαδικούς τάφους, νεκρά βρέφη, στην Αθήνα
Ὅταν ἡ «κυβέρνησις» ἑτοιμάζεται γιὰ «ἀνάπτυξι»…
Θέτει τέτοιους κανόνες ἀσφαλείας.
Βέβαια, γιὰ νὰ λέμε καὶ τοῦ στραβοῦ τὸ δίκαιον, ἔχουν κι αὐτὰ τὰ τσαμένα ἕνα δίκαιον βουνό.
Ἐὰν λίγο παρακκλίνουν ἀπὸ τὶς ἐντολὲς ποὺ ἔχουν λάβῃ, ἐὰν γιὰ μίαν μόνον στιγμὴ δὲν ὑπακούσουν, τότε νὰ δεῖτε τὶ διασυρμὸς θὰ ὑπάρξῃ.
Διότι κάτι ποὺ δὲν ἔχουμε λάβῃ ὑπ’ ὄψιν μας εἶναι πὼς κάποιοι «κρατοῦν γερὰ» κάποιους ἄλλους, καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο καταφέρνουν νὰ περνοῦν ὅλες τὶς παρανοϊκότητές τους μέσα ἀπὸ τὴν βο(υ)λή.
Μὴ τοὺς βλέπετε τόσο «φανατικοὺς» ὑπερασπιστὲς τῶν «νομοτύπων καὶ ἀναπτυξιακῶν» προγραμμάτων. Συνέχεια
