Καὶ μέσα στὴν ὀχλοβοὴ ἔκλεισε καὶ ὁ Κατσέλης.

Νά ἀσχοληθοῦμε τώρα μέ τετρακοσίους ἐργαζομένους τήν στιγμή πού στήν ΕΡΤ τρεῖς χιλιάδες ἔχασαν καί τά αὐγά καί τά πασχάλια;
Νά ἀσχοληθοῦμε μήπως μέ ὅλες ἐκεῖνες τίς ἄλλες ἐπιχειρήσεις πού ἔκλεισαν; Μήπως μέ τά ἐκατομμύρια τῶν ἀπολυμένων ἤ ἀνέργων;

Συνέχεια

Ἡ «ἀνάπτυξις» τῶν κτηνῶν μέσα στὸ Ἑλλαδοκαφριστᾶν.

Περί ἀναπτύξεως συζητᾶμε;
Πολὺ καλὰ κάνουμε!
Διότι πράγματι ἔχουμε ἀνάπτυξιν στὸ Ἑλλαδοκαφριστάν!
Καὶ τὶ ἀνάπτυξι!
Ἀναπτύσσονται ἀγορὲς ποὺ πωλοῦν ἡμιθανῆ ἀδέσποτα σκυλιὰ καὶ γατιά…
Συνέχεια

Θά μᾶς «κουρεύσουν»;… Δέν θά μᾶς «κουρεύσουν»;… Θά μᾶς «κουρεύσουν»;

Τελικῶς θά καταφέρουμε νά μάθουμε κι ἐμεῖς τό τί μᾶς ἑτοιμάζουν; Θά μπορέσουμε νά γίνουμε λίγο …Κασσάνδρες καί νά προβλέψουμε τό τί μᾶς προετοιμάζουν; Κι ἐάν ὄχι, τότε νά παραμείνουμε στάσιμοι κι ἀκινητοποιημένοι πρό κειμένου νά μᾶς ἔρχονται οἱ κεραμίδες, ἡ μία πίσω ἀπό τήν ἄλλην, δίχως νά ἔχουμε προετοιμασθεῖ καταλλήλως;

Ξέρετε τί πιστεύω τώρα πιά;
Μία χώρα, σὰν τὴν δική μας, ποὺ ἔχει πρὸ πολλοῦ χρεωκοπήσει, ὁ μόνος δρόμος ποὺ τῆς μένει εἶναι νὰ μηδενίσῃ. Μηδενισμός, καὶ μάλιστα ἐξ ἀνάγκης, διότι δὲν ὑπάρχει πλέον ἄλλη ὁδός, σημαίνει αὐτομάτως ὄχι Συνέχεια

Κι ὅσο ὁ κυβερνητικὸς θίασος ἔπαιζε τὴν ἰλαροτραγωδία τοῦ ἀνασχηματισμοῦ…

Και όσο ο κυβερνητικός θίασος έπαιζε την ιλαροτραγωδία της πτώσης και του ανασχηματισμού, η Βουλή ψήφιζε:

1) Εξαίρεση από αστική ευθύνη των υπουργών.
2) Εξαίρεση από αστική, ποινική ευθύνη και μέτρα διοικητικής εκτέλεσης μελών ΤΑΙΠΕΔ.
3) Εξαίρεση από αστική, ποινική ευθύνη και μέτρα διοικητικής εκτέλεσης μελών εταιριών υπό αποκρατικοποίηση.
Συνέχεια

Εὑρήκαμε τρόπο νὰ σώσουμε τὸ Ἑλλαδοκαφριστάν!!! Ψηφίζουμε (τ)ΣΥΡΙΖΑ!!!

Διότι…
Άπὸ τὴν Εὐρώπη δὲν φεύγουμε…
Ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ δὲν φεύγουμε…
Ἀπὸ τὸ εὐρὼ δὲν φεύγουμε…
Ἡ διάσωσις τῶν τραπεζῶν παραμένει ὑπὲρ ἄνω ὅλων…
Συνεπῶς;

Συνεπῶς πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ λάβῃ τὴν σκυτάλη ὁ (τ)ΣΥΡΙΖΑ γιὰ νὰ τὸ φᾶμε κι αὐτὸ τὸ …ἀγγούρι!

Συνέχεια

Γλακᾶτε νὰ σώσουμε τὸν πολιτισμό!!!

Διότι ἐὰν δὲν τὸν σώσουμε, πᾶμε ὅλοι καλλιά μας…
Τί; Δέν καταλάβατε;
Ἔχετε δίκαιον…

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, σὲ μίαν φιλικὴ συντροφιά, μία γνωστή μου, μόνον ποὺ δὲν μᾶς ἔδειρε, διότι δὲν τρέξαμε ἐσπευσμένως ἔξω ἀπὸ τὴν ΕΡΤ νὰ φωνάξουμε καὶ νὰ βαρέσουμε τουμπερλέκια. Εἶπε ἡ κυρία, εἶπε.. εἶπε…
Οὔτε κι αὐτὴ ἤξερε τὶ ἔλεγε… Ἤμασταν ὅμως πολλοὶ οἱ διαφωνοῦντες καὶ γρήγορα μᾶς παράτησε…

Συνέχεια