«Γιὰ τὴν Ἑλλάδα».
Ὁ μεγαλύτερος μῦθος τῆς συγχρόνου Ἑλλάδος.

Σὰν σήμερα τὸ 1992 στοὺς Ὀλυμπιακοὺς τῆς Βαρκελώνης ὁ Πῦῤῥος Δῆμας παίρνει τὸ χρυσὸ μετάλλιο στὰ 82,5 κιλὰ τῆς ἄρσεως βαρῶν.
Στὰ μαγνητοσκοπημένα στιγμιότυπα ἀπὸ τὸ ζετέ, δηλαδὴ τὸν παλμὸ ποὺ ὁλοκληρώνεται σὲ δύο κινήσεις, ὁ Δῆμας φαίνεται νὰ φέρνῃ τὴν μπάρα στοὺς ὤμους, νὰ κοντοστέκεται, νὰ κραυγάζῃ «γιὰ τὴν Ἑλλάδα», καὶ μὲ τὴν δύναμη ποὺ τοῦ δίδει ὁ ἱερὸς ὅρκος, νὰ τεντώνῃ νικηφόρα τὰ χέρια.
Συνέχεια
Δὲν ξέρω τὶ ἔγινε ἐχθές, μὲ ὅλες αὐτὲς τὶς …ἔξυπνες πυρκαϊές, ποὺ συγχρονίζονται μεταξύ τους, ἀλλὰ ξέρω τὸ τὶ ἔγινε τὸ 1986, ὅταν ὡς συντάκτης μεγάλης ἐφημερίδος τῆς ἐποχῆς, ξετρύπωσα ἀπὸ τὸ ἀστυνομικὸ τμῆμα τῆς Ἐκάλης ἕναν Τοῦρκο πράκτορα, ὁ ὁποῖος ἔβαζε συστηματικὰ τὶς φωτιὲς τότε.
Δέν σᾶς κάνει ἐντύπωση τό γιατί τό πολιτικὸ σύστημα, καθὼς φυσικὰ καὶ τὸ κρατικό του ὄργανο, τὸ Ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῶν, ἀποκρύπτει ἕνα βασικὸ δεδομένο συνταξιοδοτικῆς ἀσφαλίσεως;
Πέμπτο τούρκικο «όχι» στην απελευθέρωση των Ελλήνων στρατιωτικών….