Ἀναρωτηθήκατε ποτέ γιά ποιόν λόγο οἱ εἰδήσεις γιά τούς κωφαλάλους παρουσιάζονται στήν νοηματική γλῶσσα, ἐνᾦ στό ἐξωτερικό ὑπάρχουν ὑπότιτλοι, ὥστέ νά διαβάζουν οἱ δυνάνθρωποί μας, πού ἔχουν πρόβλημα ἀκοῆς;
Κακὸ πρᾶγμα ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: καταγγελίες
Τελικῶς μᾶς ἔμεινε τό νερό;
Ναί, μᾶς ἔμεινε… Ἤ τοὐλάχιστον ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΣ!!!
Βάσεις τῶν ὅσων συνέβησαν πάντα στὴν Θεσσαλονίκη, δὲν θὰ μποροῦσαν, γιὰ τὴν Ὥρα, νὰ πράξουν διαφορετικῶς.
Βέβαια ἀκόμη Αὔγουστος εἶναι… Ἀκόμη τὸ ἀντωνάκιον «κυβερνᾶ».
Ἀκόμη δὲν ἔχουν ὁριστεῖ ἐπακρικῶς βου()λευτικὲς ἐκλογὲς γιὰ νὰ διαφαίνεται στὸν ὁρίζοντα κάποια ἄμεσος ἀπειλή… Συνέχεια
Γιατί οἱ τράπεζες ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝ κι ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ νά ὑπογράψουμε νέες συμβάσεις;
Συντρέχουν ἀρκετοὶ λόγοι, μὰ ὁ κυριότερος εἶναι τὸ ὅ,τι ΔΕΝ ἔχουν καὶ τόσο μεγάλην ἰσχύ οἱ παλαιές…
Οὐσιαστικῶς μᾶς ὠθοῦν στὸ νὰ ὑπογράψουμε μόνοι μας τὴν ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΜΑΣ καταδίκη!!!
Γιὰ τὴν ὥρα ὑπάρχει ἀπόφασις δικαστηρίου ποὺ τὸ ἐπιβεβαιώνει, ἀλλὰ στὸ μεταξὺ ἄς μελετήσουμε καὶ λίγο ΜΟΝΟΙ μας αὐτὰ ποὺ ἔχουμε ὑπογράψει… Συνέχεια
Ὄλγα, τώρα καταλάβαμε τί ἐννοοῦσες…!!!
Κι ἐνῷ ἡ δυτικόφρονος πολιτικὴ τῶν κρατούντων (λέγε μὲ καὶ ὄλγα κεφαλογιάννη- ἐπίσημος διαχειριστὴς τουρισμοῦ καὶ σταθερῶς βενιζελικὸς ἀπόγονος) ἀποκλείει τὴν Ῥωσσία καὶ τοὺς Ῥώσσους ἀπὸ τὸν τουρισμό μας, ἡ ἀλήθεια εἶναι κάπως πιὸ …ἐπικίνδυνος γιὰ τὴν καταῤῥέουσα οἰκονομία καί, δῆ, γιὰ τὸν τουρισμὸ τῆς χώρας μας. Συνέχεια
Ἐπιχειρήσεις …πλιατσικολογήματος!!!
Αὐτὲς ΜΟΝΟΝ σήμερα ἔχουν …ΜΕΛΛΟΝ!!!
Τὸ νόημα λοιπὸν τὸ «συνέλαβάν» οἱ υἱοὶ Σοῦφα, μὲ τοὺς συνεργάτες τους, καὶ ἀναλόγως πορεύονται…
Οὐσιαστικῶς ἔχουν τάξει ἑαυτοὺς στὸ πλευρὸ τῶν ΕΧΘΡΩΝ μας… Δῆλα δὴ εἶναι ΕΧΘΡΟΙ μας… Συνέχεια
Ἔγινα τόσο παράξενος ἤ ὁ κόσμος ἄλλαξε κι ἐγώ παρέμεινα στόν …κόσμο μου;
Βγήκα στην Παραλιακή να βρω μια πλαζ της προκοπής. Λίγο μετά τη Βάρκιζα είδα έναν ωραίο κολπίσκο. Μπήκα. Τι να δω όμως και τι να ακούσω…
Ο ένας πάνω στον άλλον και τα ηχεία να βαράνε σαν τα κανόνια του Ναβαρόνε. Όπως μπήκα, βγήκα. Πρόλαβα όμως να κόψω κίνηση. Όλοι έμοιαζαν να περνάνε καλά. Χαμογελαστοί, κεφάτοι, άνετοι.
Διάολε, πως είναι δυνατόν; αναρωτήθηκα. Από μικρό παιδί ταύτισα τη θάλασσα με τον ήχο των κυμάτων, τα τζιτζίκια πιο πέρα και σκόρπιες παιδικές φωνές. Το γαλάζιο ήταν συνώνυμο της γαλήνης και της ηρεμίας. Έγινα τόσο παράξενος ή ο κόσμος άλλαξε και γω παρέμεινα… στον κόσμο μου; Συνέχεια