Ἡ ἀναλυτικὴ παρουσίασις τοῦ Σάββα Καλεντερίδου, γιὰ τὸ θέμα τῶν περιουσιῶν, δὲν χωράει σχολιασμό!
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=CA0wcBQP6mQ&feature=player_embedded#at=403]
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες
Τὸ χρέος ἐπὶ Μεταξᾶ.
Ἡ παρακάτω ἱστορία εἶναι γνωστή σὲ ἀρκετούς! Τὴν ἀναδημοσιεύω γιὰ ὅσους δὲν τὴν γνωρίζουν καὶ γιὰ ὄσους δὲν ἀντιλαμβάνονται τὴν διαφορετικὴ ὀπτικὴ ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἔχῃ μία ἔντιμη ἀπέναντι στὸν λαό της, κυβέρνησις.
Η ιστορία έχει ως εξής : το 1936, η Ελλάδα του Ιωάννη Μεταξά αρνήθηκε να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δανείου που είχε συνάψει με τη βελγική τράπεζα “Societe Commerciale de Belgique”. Η κυβέρνηση του Βελγίου προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο, που είχε ιδρύσει η Κοινωνία των Εθνών, κατηγορώντας την Συνέχεια
Πῶς κρίνουν οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι τὸ σημερινό μας Σύνταγμα;
Τοῦ Ἀντωνίου Α. ἈντωνάκουΚαθηγητοῦ- Φιλολόγου
Ἱστορικού – Συγγραφέως
Ἀντιπροέδρου τῆς Ἐπιτροπής Ἐνημερώσεως
Ἐπί τῶν Ἐθνικών Θεμάτων
Ἀντιπροέδρου τοῦ Συνδέσμου
τῶν Ἀπανταχοῦ Λακώνων «Ο ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ»
Οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι ἦσαν ὑπερήφανοι γιὰ τὸ μοναδικὸ πολιτευμά τους, τὴν δημοκρατία. Δὲν ζήλευαν κανενὸς ἄλλου λαοῦ τὸ πολίτευμα καὶ αὐτὸ τὸ δήλωναν παντοῦ, ὅπως εἶναι ἀποτυπωμένο στὸν Συνέχεια
Χωρὶς προΰπαρξη ἔθνους, ἐπανάστασις δὲν γίνεται
τοῦ Σαράντου ΚαργάκουἝνα «ΕΑΜΙΚΟ» τραγούδι, ἀναφερόμενο στὴν «ἔρμη πατρίδα», ἔλεγε τὸ περίφημο: «Βαριὰ θλιμμένη προδομένη, ἀπὸ δειλοὺς προδότες γιούς σου». Ἡ Ἑλλάς, στὰ 190 χρόνια ποὺ ὑφίσταται ὡς κράτος, προδόθηκε καὶ πληγώθηκε πολλὲς φορές. Ὄχι μόνο ἀπὸ φίλους καὶ συμμάχους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ παιδιά της. Δυστυχῶς, ὁ Ἐφιαλτισμὸς καὶ ὁ Νενεκισμὸς (ἀπὸ τὸν προσκυνημένο στὸν Ἰμπραήμ, Νενέκο) εἶναι μέσα στὰ γονίδιά μας. Ὁμοίως κι ὁ ταγματασφαλιτισμός.
ΚΑΠΟΙΟΙ ἱστορικοὶ -προγενέστεροι ἐμοῦ- ὀνόμασαν τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 «προδομένη Ἐπανάσταση». Ἀλλὰ ἡ Ἐπανάσταση -παρὰ τὴν ὕπαρξη καὶ τότε πολλῶν προδοτῶν- προδίδεται στὸν παρόντα καιρό. Ἀρχικὰ ἀσημαντοποιήθηκε ἡ διδασκαλία της στὰ σχολεῖα καὶ τὰ πανεπιστήμια. Ἀκολούθως ἦλθε ἡ σκύλευση καὶ σήμερα καταφθάνει ἡ γελοιοποίηση. Δὲν θὰ μιλήσω γιὰ ἀσέβεια. Διότι «οἱ κατ’ οὐρανὸν πτύοντες τὰ ἑαυτῶν πρόσωπα πτύουσι».
Ὁ Ἀββακοῦμ καὶ οἱ ὑπερπτήσεις….
Ὁμολογῶ πὼς ἐγέλασα πάρα πολύ μὲ τὴν ἀνάλυσι τοῦ ἀγαπητοῦ Μιχάλη Καλοπούλου. Ἂσε ποὺ εἶχα ξεχάσει (φυσική ἄμυνα) τὴ συγκεκριμένη ἱστορία… Τὸ καλλίτερο εἶναι στὴν …ὑπερπτήσι τοῦ Ἀβακοῦμ! Ἐνθουσιάσθηκα!
Πέραν τῆς ἀστείας περιγραφῆς ὅμως, κάποτε θὰ πρέπῃ νὰ καταλάβουμε πὼς ὅλο αὐτὸ τὸ σκηνικὸ τῶν παραλόγων μύθων, ποὺ ἔστησαν δολοφόνοι γιὰ νὰ καλύψουν τὶς ἀτιμίες τους, θὰ πρέπῃ νὰ τὸ ἀφήσουμε διὰ παντός πίσω μας! Δὲν ἀρκεῖ νὰ θέλουμε ἐλεύθερη Πατρίδα! Τϊ θὰ τὴν κάνουμε ἐὰν τὰ μυαλὰ μας παραμένουν δέσμια στὴν πλάνη; Πρῶτα καὶ ἐπάνω ἀπό ὅλα ὀφείλουμε ἐλευθερία στοὺς Συνέχεια
Πῶς πέθανε ὁ Μεταξᾶς τελικῶς;
Από το «Ημερολόγιο» του
28 Αυγούστου 1940
Θέτω πάντοτε το ζήτημα αξιοπρέπειας της Ελλάδος υπέρ παν άλλο, δεν θα σκύψω προ Ιταλών.Το ξεκαθαρίζω νέτα σκέτα εις Μαυρουδή και άλλους. Μεσημέρι Πάλαιρετ . Καθορίζει βοήθειαν.
Καλά – ετελείωσε και η αγωνία πλέον. Ξέρουμε που πάμε.
Δόξα σοι ο Θεός.
28 Οκτωβρίου 1940
Θα νικήσωμεν! Αλλά δια τους Έλληνας υπέρ την Νίκην η Δόξα.
5 Ιανουαρίου 1941
…Όλα γυρίζουν στο κεφάλι μου. Αλλά ατάραχος!
Από Αγγλους εγκατάλειψις από Γερμανούς επίθεσις .- Ο χειμώνας απειλητικός –
Θάρρος! Θάρρος! Ας πέσουμε σαν άνδρες. 7 Ιανουαρίου 1941
«Τι αγάπη μου έχουν όλοι! Και που να τα περιγράψω όλα τα δείγματα της αγάπης και της αφοσιώσεως.
Αλλά εγώ δεν υψούμαι, μένω ταπεινός και μόνοι μεγάλοι είναι ο Θεός και εις την Ελλάδα ο Λαός της».
Θα νικήσωμεν! Αλλά δια τους Έλληνας υπέρ την Νίκην η Δόξα.
5 Ιανουαρίου 1941
…Όλα γυρίζουν στο κεφάλι μου. Αλλά ατάραχος!
Από Αγγλους εγκατάλειψις από Γερμανούς επίθεσις .- Ο χειμώνας απειλητικός –
Θάρρος! Θάρρος! Ας πέσουμε σαν άνδρες. 7 Ιανουαρίου 1941
«Τι αγάπη μου έχουν όλοι! Και που να τα περιγράψω όλα τα δείγματα της αγάπης και της αφοσιώσεως.
Αλλά εγώ δεν υψούμαι, μένω ταπεινός και μόνοι μεγάλοι είναι ο Θεός και εις την Ελλάδα ο Λαός της».
Σελίς γιὰ τὸν Ἰωάννη Μεταξᾶ
Ὅλοι ὅσοι ἔχουν μελετήσει τὴν βιογραφία τοῦ Μεταξᾶ, ἔχουν μείνει μὲ τὴν ἐντύπωσιν πὼς πέθανε ἀπὸ «ἀμυγδαλίτιδα»! Ὅσοι ἐπίσης κατάλαβαν τὸ ἔργο Μεταξᾶ, καὶ δὲν τοὺς ἔχει δηλητηριάσει ἡ Λαμπράκειος παραπληροφόρησις, ἀντιλαμβάνονται πώς σαφῶς καὶ ἡ λεγομένη «ἀμυγδαλίτις» δὲν ἦταν τίποτα περισσότερο ἀπὸ ἕναν θαυμάσιο δηλητηριασμό!
Αὐτὸ ποὺ μὲ ἐξοργίζει, εἶναι ὅτι ὑπάρχουν σήμερα ἄνθρωποι μεγάλης ἡλικίας, οἱ ὁποῖοι, γιὰ τοὺς δικούς τους λόγους, δὲν ἀντιλαμβάνονται τόν ῥόλο Μεταξᾶ στὴν Ἑλλάδα.