Ὁ φίλος μου Νῖκος Βράκας μοῦ ἔστειλε αὐτὲς τὶς σελίδες, μὲ τὸ ἐξῆς μήνυμα:
1943-44. Ὅλα τὰ Στρατόπεδα Κρατουμένων τοῦ ΕΑΜ/ΕΛΑΣ στὸν «Ἐλεύθερο Μωριά».
Τόποι φυλακίσεως καὶ μαρτυρίων πολλῶν χιλιάδων.
Τόποι σφαγῆς ἀρκετῶν χιλιάδων ἀνδρῶν κάθε ἡλικίας καὶ γυναικοπαίδων. Συνέχεια
6 Αὐγούστου 1943.
Περιβόλια (Γάρδιτσα) Ὀλυμπιάς.
Ὁ ΕΛΑΣ σηκώνει ὅπλο ἐναντίον Ἑλλήνων γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Πελοπόννησο.
Ἀρχίζει ὁ Κατοχικὸς Ἐμφύλιος, ὁ ὁποῖος μετὰ τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1943 καὶ τὴν νίκηγ τοῦ ΕΛΑΣ ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν* ὀργανώσεων, περνὰ στὴν φάση τῆς «Κόκκινης Τρομοκρατίας»! Συνέχεια
Τὸ Πάνθεον τῆς Θεσσαλονίκης (Ῥοτόντα)
Ἔχω ἕνα θέμα μὲ τὴν ἀπάτη χρονολογήσεως κατασκευῆς τῆς «Ῥοτόντας». Εἶναι ἀηδιαστικὰ αὐτὰ ποὺ γράφονται γιὰ τὸ μνημεῖον, ποὺ μόνονσ τὴν Ῥώμη ὑπῆρχε ἀντίστοιχο.
Τὸ κατεσκεύασαν, λέει, στὰ χρόνια τοῦ Γαλερίου καὶ μετὰ δὲν ἤξεραν τί νὰ τὸ κάνουν!!! Μετὰ εὑρῆκαν καὶ ἔτσι γίνονται σήμερα ἀναφορὲς σὲ ὕστερες χρήσεις. Τὸ τραγικὸ εἶναι ὅτι αὐτὰ τὰ διδάσκουν καὶ στὸ πανεπιστήμιο.
Ἂν τὲ μετὰ νὰ εὕρῃ εἰρμὸ ὁ ἀρχαιολόγος καὶ νὰ κάνῃ τακτοποίησι στὸ μυαλό του.
Ἐφημερὶς τῆς 7ης Αὐγούστου 1974, ποὺ ἀνακοινώνει ὅτι ἔπεσε ὁ Καραβᾶς στὰ χέρια τῶν Τούρκων.
(φωτογραφία τοῦ Ἀ. Γεωργιάδου)
Σὰν σήμερα, στὶς 6 Αὐγούστου 1974, οἱ δύο κωμοπόλεις Καραβᾶ καὶ Λαπήθου, ἔπεσαν στὰ χέρια τῶν Τούρκων.
Ὁ σκληρὸς ἀγῶνας τοῦ Κρητικοῦ Ἀνθυπολοχαγοὺ Σταύρου Μπιτσάκη καὶ ὁ ἡρωικὸς θάνατός του περιγράφονται ἀπὸ ἔνα ἱστορικὸ ντοκουμέντο – τοῦ Μαρκίδου – ποὺ περιέχεται στὸ βιβλίο μου «Κύπρος 1974, Ἡ Μεγάλη Προδοσία.»
Εὐρισκόμεθα στὰ Δυτικὰ τοῦ προγεφυρώματος. Περίοδος ἐκεχειρίας. Μιᾶς ἐκεχειρίας ποὺ δὲν ἀπέτρεψε οὔτε τὴν προώθηση τῶν Τούρκων, οὔτε βέβαια τὴν ἀπόβαση τῆς 28ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας τους ὑπὸ τὸν Ὑποστράτηγο Φαζὶλ Πολάτ. Συνέχεια
