Ἄκου ἀδελφέ μου «ὑπερήφανε» τσίτσιδε…
*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Οἱ εἰκόνες αὐτές:

- Α) Εἶναι εἰκόνες ποὺ γελοιοποιοῦν τὴν χώρας μας, ὡς χώρα ποὺ δὲν σέβεται οὔτε τὸν ἑαυτό της, ἐνῶ ζητᾶ νὰ τὴν σέβονται οἱ ξένοι.
- Β) Εἶναι εἰκόνες ποὺ γελοιοποιοῦν τὸν Ἄγνωστο Στρατιώτη, ὡς κοινό μας μνημεῖο ποὺ μᾶς ἑνώνει, καὶ στὸ ὁποῖο τιμοῦμε τὴν θυσία ἑκατομμυρίων Ἑλληνικῶν ψυχῶν ἀνὰ τοὺς αἰῶνες καὶ τοὺς ποταμοὺς Ἑλληνικοῦ αἵματος γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς Πατρίδος καί, τέλος,
- Γ) Εἶναι εἰκόνες ποὺ γελοιοποιοῦν καὶ ἐσᾶς τοὺς ἰδίους, τοὺς «ὑπερηφάνους» τσιτσίδους καὶ μή, ἀφοῦ στὸν μέσο πολίτη τὸ μόνο ποὺ προκαλοῦν εἶναι ἀπὸ γέλιο μέχρι ἀγανάκτηση καὶ ἀηδία. Συνέχεια
Ἐπειδὴ τὸ 1974 εἶναι ὁρόσημο, ἂς ξεκινήσουμε ἀπὸ ἐκεῖ. Ἀπὸ τὴν περίφημο μεταπολίτευση καὶ μετὰ λοιπόν, ὁ Ἕλλην δέχεται μία ἐκπληκτικῆς συλλήψεως καὶ πανουργίας πλύση ἐγκέφαλου, σὲ τέσσερεις βασικοὺς τομεῖς:

