Μᾶτ σὲ πιόνια δὲν εἶναι νίκη

Ἂν ἕνας οὐδέτερος παρατηρητὴς κατέγραφε τὶς ἀντιδράσεις γιὰ τὸ θέμα τῆς Μακεδονίας, καὶ δὲν ἤξερε τὸν λόγο αὐτῶν τῶν ἀντιδράσεων, θὰ θεωροῦσε ὅτι «Πρέσπες» εἶναι κάποιο νομοσχέδιο τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως στὸ ὁποῖο ἀντιτίθενται οἱ Ἕλληνες. Ἔχει ἀρχίση πλέον νὰ χάνεται ἡ μπάλα ὅσον ἀφορᾶ στὴν οὐσία τοῦ ζητήματος. Δείχνουμε σὰν παῖκτες τοῦ σκάκι ποὺ προσπαθοῦμε νὰ κάνουμε ΜΑΤ τὰ «στρατιωτάκια Ἀλέξης καὶ Κούλης», δείχνοντας πλήρη ἄγνοια τῶν κανόνων τοῦ παιχνιδιοῦ, δηλαδὴ ὅτι νίκη εἶναι τὸ ΜΑΤ στὸν βασιλιά, ὄχι στὰ στρατιωτάκια!!!
Συνέχεια





Δὲν εἶναι παιδικὴ χαρὰ ἡ θάλασσα…

Γράφω αὐτὴ τὴν ἀνάρτηση μὲ ἀγανάκτηση γιὰ τὰ νέα ἀθῴα θύματα ποὺ ηὗραν τὸν θάνατο στὴν νέα σύγκρουση σκαφῶν στὴν Ἀργολίδα. Εἶναι θλιβερὸ καὶ ἄδικο κάθε χρόνο ἡ χώρα μας νὰ πληρώνῃ τόσο βαρὺ φόρο αἵματος σὲ ἀπαράδεκτα θαλάσσια ἀτυχήματα, τὰ ὁποῖα ὀφείλονται σὲ μία νοοτροπία ποὺ θεωρεῖ ὅτι ἡ θάλασσα εἶναι παιδικὴ χαρά, ὅπου ὅλα εἶναι ἐπιτρεπτά, ὅπου ὅλα τὰ «παιδάκια» μποροῦν νὰ κάνουν τὸ κέφι τους ὡς αὐτὴ νὰ εἶναι ἰδιωτική τους περιουσία, καὶ ἐκ τούτου νὰ ἔχουν τὴν ἀποκλειστική της χρήση..
Συνέχεια





Γιατί ἐξακολουθοῦν κάτι πού τούς γελοιοποιεῖ;

Ἄκου ἀδελφέ μου «ὑπερήφανε» τσίτσιδε…

*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Οἱ εἰκόνες αὐτές:

  • Α) Εἶναι εἰκόνες ποὺ γελοιοποιοῦν τὴν χώρας μας, ὡς χώρα ποὺ δὲν σέβεται οὔτε τὸν ἑαυτό της, ἐνῶ ζητᾶ νὰ τὴν σέβονται οἱ ξένοι.
  • Β) Εἶναι εἰκόνες ποὺ γελοιοποιοῦν τὸν Ἄγνωστο Στρατιώτη, ὡς κοινό μας μνημεῖο ποὺ μᾶς ἑνώνει, καὶ στὸ ὁποῖο τιμοῦμε τὴν θυσία ἑκατομμυρίων Ἑλληνικῶν ψυχῶν ἀνὰ τοὺς αἰῶνες καὶ τοὺς ποταμοὺς Ἑλληνικοῦ αἵματος γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς Πατρίδος καί, τέλος,
  • Γ) Εἶναι εἰκόνες ποὺ γελοιοποιοῦν καὶ ἐσᾶς τοὺς ἰδίους, τοὺς «ὑπερηφάνους» τσιτσίδους καὶ μή, ἀφοῦ στὸν μέσο πολίτη τὸ μόνο ποὺ προκαλοῦν εἶναι ἀπὸ γέλιο μέχρι ἀγανάκτηση καὶ ἀηδία. Συνέχεια




Διαπιστώσεις, μαθήματα καὶ συμπεράσματα μὲ ἀφορμὴ τὸν ἀγῶνα γιὰ τὴν Μακεδονία…

Στὸν ἀγῶνα γιὰ τὴν Μακεδονία 

Διαπιστώσεις καὶ ἐρωτήματα

Τὸ Μακεδονικὸ ἔληξε μὲ μία συντριπτικὴ ἥττα γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ ἀνυπολόγιστες μελλοντικὲς ἐπιπτώσεις. Ἡ δυσάρεστη αὐτὴ διαπίστωσις ἐντείνεται καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν διαφαίνονται στὸν ὁρίζονται καὶ οἱ ἀναγκαῖες πολιτικὲς δυνάμεις ποὺ θὰ εἶχαν καὶ τὴν βούληση καὶ τὶς δυνατότητες νὰ ἀναστρέψουν τὸ ἔγκλημα τῶν Πρεσπῶν καὶ τὶς ἐξ αὐτοῦ δυσμενέστατες ἐξελίξεις. Φυσικὰ τὸ φρόνημα τῶν ἁπλῶν πατριωτῶν εἶναι ἐδῶ, πάντα ζωντανό. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἐὰν αὐτὸ τὸ φρόνημα ἔγινε καὶ λίγο σοφότερο. Συνέχεια