Φυλακὲς πραγματικὲς καὶ φανταστικές, εἶναι αὐτὲς ποὺ μᾶς ἀκινητοποιοῦν. Φυλακὲς ποὺ μάθαμε νὰ διαβιοῦμε μαζύ τους καί, τώρα, ποὺ καλούμεθα νὰ ἀποφασίσουμε γιὰ τὸ μέλλον μας… …τί θά κάνουμε δίχως τους;
Χαϊδεύοντας τὸ ξῦλο αὐτὸ …ξαναμίλησε!!!
Ῥώτησα ἕνα κούτσουρο κομμένης ἐλιᾶς ἐὰν ἤθελε νὰ σηκωθῇ καὶ νὰ γίνῃ ἄγαλμα! «Ἐὰν μπορῇς σήκωσέ με καὶ φτᾶξε με ὅ,τι θέλεις, ἀρκεῖ νὰ μὴν γίνω καυσόξυλα», μοῦ εἶπε…
Ζωὴ σημαίνει δράσις…
Ζωὴ σημαίνει κίνησις. Ζωὴ σημαίνει λάθη, τὶς περισσότερες φορές, ποὺ θὰ μᾶς ἀποδείξουν πὼς αὐτὸ ποὺ ἐπιλέξαμε δὲν μᾶς ἐξυπηρετεῖ ὡς ἄτομα κι ὡς κοινωνίες. Ζωὴ ὅμως σημαίνει καὶ σκέψις… Ζωὴ σημαίνει καὶ κρίσις…
Δὲν μοῦ ἀρέσουν οἱ γέροι…
– Ὅταν κάποιος ἐγκαταλείπῃ τὰ παιδικὰ ὄνειρά του, ὅταν σκέπτεται τὸ «μέλλον» του, ὅταν δὲν τὸν ἀγγίζῃ ἡ οὐτοπία, τότε εἶναι ποὺ ἀρχίζουν τὰ γηρατειά. – Ὅταν κάποιο παιδὶ διαπιστώνῃ τὶς ἀδικίες αὐτοῦ τοῦ κόσμου λέει ὅτι θὰ κάνη κάτι «ἀργότερα», ὅταν μεγαλώσῃ…
Ἡ μόνη τῆς ζωῆς μας ἀλήθεια
Ἐπεὶ δὴ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς δὲν διαθέτει ὅλες τὶς ἀναγκαῖες ἐκεῖνες πληροφορίες ἀναφορικῶς μὲ τὶς ἀλήθειες τοῦ κόσμου μας… Ἐπεὶ δὴ ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν ἔχει τὶς δικές του, περιορισμένες, ὁπτικὲς γιὰ τὰ γεγονότα…
Ἀναζητώντας τὶς ἡλιακτίδες…
«Βρεγμένος» ἡ Ἥλιος σήμερα… Ἡλιακτίδες ποὺ ἐνθαῤῤύνουν τὴν ἐλπίδα…