Λέγοντας ἕνα ἀπὸ καρδιᾶς «καλημέρα»…

Λέγοντας ἕνα ἀπὸ καρδιᾶς «καλημέρα»…

…ἀλλάζει ὅλη ἡ ἡμέρα μας. Ἀλλάζουμε ἐμεῖς… χαμογελᾶμε στοὺς ἑαυτούς μας… Χαμογελᾶμε στὸν κόσμο… …κι ὁ κόσμος μᾶς τὸ ἀνταποδίδει…

Βλέποντας τὸν κόσμο διαφορετικά…!!!

Βλέποντας τὸν κόσμο διαφορετικά…!!!

Μπορεῖς σήμερα νὰ βρῇς τρόπους γιὰ νὰ κυττάξῃς διαφορετικὰ τὸν κόσμο, ἐὰν ἀφήσῃς τὰ μάτια σου νὰ ξεδιψάσουν στὴν ὀμορφιὰ ποὺ ὑπάρχει γύρω σου καὶ ἐπιτρέψῃς στὶςς αἰσθήσεις σου νὰ περιπλανηθοῦν μέσα στοὺς ἤχους τῶν χρωμώτων.

Γιὰ μίαν στιγμὴ στάσου…

Γιὰ μίαν στιγμὴ στάσου…

…νὰ πάρῃς βαθειὲς ἀνάσες… Νὰ θυμηθῇς τὰ γιατί καὶ  τὰ διότι… Νὰ ξαποστάσῃς… Δὲν βγαίνει ὁ ἀνήφορος μὲ μίαν ἀνάσα…!!!

Βιώνoντας τὸ τέλος καὶ τὴν ἀρχὴ ταὐτοχρόνως

Βιώνoντας τὸ τέλος καὶ τὴν ἀρχὴ ταὐτοχρόνως

Οἱ ὧρες ποὺ βιώνουμε εἶναι πλήρεις ἀκροτήτων καὶ ἐντόνων συναισθημάτων. Ὁ κόσμος μας, ὄπως τὸν ξέραμε, κατέῤῥευσε καί, σὲ μεγάλον βαθμό, ἐμεῖς προσπαθοῦμε νὰ στηριχθοῦμε καὶ νὰ πατήσουμε κάπου, ἀποφεύγοντας, ὅσο τὸ δυνατόν, τὶς συνέπειες αὐτῆς τῆς καταῤῥεύσεως. Ὅμως, εἶτε τὸ ἀποδεχόμεθα εἴτε ὄχι, ἡ πραγματικότης, πεζὴ καὶ σκληρή, μᾶς ὑπαγορεύει πὼς αὐτὸ ποὺ συμβαίνει … Συνέχεια