Ἄκου τὴν δική σου, ξεχωριστὴ μελωδία…

Ἄκου τὴν δική σου, ξεχωριστὴ μελωδία…

Σήμερα, καθὼς θὰ κυττάζεσαι στὸν καθρέπτη, εὐλόγησε αὐτὸ τὸ πρόσωπο, ποὺ σὲ κυττᾶ, καὶ δῶσε του ὅλη τὴν χωρὶς ὄρους καὶ ὅρια ἀγάπη σου. Κῦττα μὲ ἀληθινὴ ἀγάπη καὶ τρυφερότητα βαθειά, στὸ κέντρο τῆς ὑπάρξεώς σου, καὶ νοιῶσε ἀποδοχή, ἐκτίμηση, σεβασμὸ καὶ θαυμασμό.

Βάλλονται πάντα πρῶτα οἱ ἀθῷοι…

Βάλλονται πάντα πρῶτα οἱ ἀθῷοι…

Καὶ πληρώνουν ἰδιαιτέρως ὑψηλὰ τιμήματα, πάντα πρῶτοι οἱ ἀθῷοι… Εἶναι νόμος τῆς Φύσεως αὐτός. Οἱ ἀνυποψίαστοι, οἱ παραμένοντες στὸν …κόσμο τους, οἱ κατ’ ἐπιλογὴν ἀποστασιοποιημένοι ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, εἶναι κι αὐτοὶ πού, κυριολεκτικῶς, αὐτο-θυσιάζονται, συνήθως ἐν ἀγνοίᾳ των. Εἶναι τὰ πρόθυμα σφάγια στὸ κάθε εἴδους θυσιαστήριον, ποὺ ὅμως λειτουργοῦν, ἔτσι, ξαφνικά, δίχως νὰ τὸ ἐπιδιώξουν … Συνέχεια

Ἡ δική μας ματιὰ κάνει τὴν ζωὴ καλὴ ἤ ἄσχημη…

Ἡ δική μας ματιὰ κάνει τὴν ζωὴ καλὴ ἤ ἄσχημη…

Ἡ ζωὴ μπορεῖ νὰ φαίνεται ἐξαιρετικὰ στερημένη ἀπὸ ἀγάπη… Στην πραγματικότητα ὅμως δὲν εἶναι ὁ κόσμος ἐκεῖ ἔξω ποὺ μᾶς τὴν στερεῖ ἀλλὰ ὁ τρόπος ποὺ κοιτάζουμε ἐμεὶς αὐτὸν τὸν κόσμο.

Ἄς εὕρουμε τὸ …ἀστεῖο!!!

Ἄς εὕρουμε τὸ …ἀστεῖο!!!

Πῶς θά μᾶς φαινόταν σήμερα νά κάναμε κάτι τελείως διαφορετικό, ἀπό αὐτά πού ἔχουμε συνηθίσει ἔως τώρα; Πῶς θά μᾶς φαινόταν νά ἀναζητοῦμε σέ κάθε τί τό …ἀστεῖον τοῦ πράγματος; Πῶς θά μᾶς φαινόταν ἐάν σήμερα, εἰδικῶς σήμερα, ἀποφασίζαμε νά γελᾶμε διαρκῶς… …ἔτσι, γιατί μᾶς ἀρέσει;

Γονιδιακά Ἕλλην καί συνεπῶς Ἕλλην; Καλὸ τὸ ἀνέκδοτον! (ἀναδημοσίευσις)

Γονιδιακά Ἕλλην καί συνεπῶς Ἕλλην; Καλὸ τὸ ἀνέκδοτον! (ἀναδημοσίευσις)

Διαβάζω, ἀκούω, ἀντιμετωπίζω καθημερινῶς διάφορες καταστάσεις, ἀντιλήψεις, πεποιθήσεις, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐὰν εἴμαστε ἤ ὄχι γονιδιακὰ Ἕλληνες. Ἐπὶ αὐτοῦ δὲν μπορῶ νὰ ἀπαντήσω ἐγὼ παρὰ μόνον ἡ ἐπιστήμη, ἡ ὁποία ἤδη τὸ ἔχει κάνει ἀρκετὲς φορές. Ἀπὸ τὶς ἔρευνες τοῦ Πουλιανοῦ, ἔως τὶς δημοσιεύσεις τοῦ Τριανταφυλλίδου, ἤ ἀκόμη καὶ τὰ συμπεράσματα τοῦ Στάνφορντ. Ἔχουν ἤδη … Συνέχεια