Λίγα χιλιόμετρα νότια, δίπλα στην θρακιώτικη αμμουδιά βρίσκεται ό,τι έχει απομείνει από τα αρχαία Άβδηρα, την θρυλική πατρίδα του μεγάλου ατομικού φυσικού Δημόκριτου. Σπουδαία πόλη ήταν τα Αβδηρα, «η πανέμορφη των Τηίων αποικία», που έλεγε κι ο Στράβων (τα Άβδηρα αρχικά ήταν αποικία Κλαζομενίων και μετέπειτα, τον 6ο π.Χ. αι., των Τηνίων). Και πατρίδα … Συνέχεια
Κι ἐμεῖς κομμάτι του, στοιχεῖο του, κύτταρόν του. Ἤ, γιὰ τὴν ἀκρίβεια, ΔΕΝ εἴμαστε κομμάτι του ἀλλὰ τμῆμα του. Τὰ …«κομμάτια» δηλώνουν ἐπιμερισμό. Τὸ τμῆμα δηλώνει μέρος τοῦ Ὅλου.
Ἐκτυφλωτικὰ ἡλιόλουστο τὸ κέντρο τῆς Πάτρας… Μ’ ἔνα μεγάλο εὐδιάκριτο φεγγάρι νὰ κρέμεται στὸν οὐρανὸ τῆς Πλατείας Γεωργίου Α΄.
Ἡ «Σιδηρᾶ Κυρία» τῆς πολιτικῆς ζωῆς τοῦ τόπου ἔχει καταφέρει νὰ κάνῃ τὰ πάντα νὰ δουλεύουν πρὸς ὄφελός της. Εἶναι, ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια, ἡ μόνη ποὺ μπορεῖ νὰ καταφέρῃ νὰ τσατίσῃ ἀκόμα καὶ καὶ ἔναν …καταναλωτὴ μισοῦ κιλοῦ φούντας Ταϋγέτου… Ὅσο γιὰ τὴν πορεία της εἶναι σχεδὸν προδιαγεγραμμένη… Εἶναι – ἡ ἐν δυνάμει – … Συνέχεια
Εἶδα τὴν φωτογραφία τοῦ σκύλου μὲ τὸ ξύλο καὶ θυμήθηκα ἕνα ἀνέκδοτο ποὺ εἶχα ἀκούσει μικρὸς στὸ χωριό μου: Ἕνας βοσκός μὲ τὴν γκλίτσα του στὸν ὦμο καὶ τὰ χέρια του κρεμασμένα ἐπάνω της προσπάθησε νὰ μπῇ σὲ ἕνα ξωκκλῆσι, ποὺ ἔτυχε νὰ συναντήσῃ. Ὅμως ὅπως ἡ πόρτα ἦταν στενὴ δὲν χωροῦσε.
Ο Δ. Λιαντίνης οραματίζεται την Ελλάδα των «greeklish»! Έχοντας ως πρότυπο την «φωνητική γραφή» του Σολωμού (την οποία θεωρεί «προφητική»), ο Δ. Λιαντίνης εισηγείται την εισαγωγή του Λατινικού αλφαβήτου στα Ελληνικά γράμματα:
