Γιὰ ἐμᾶς, τοὺς παλαιοτέρους, ἡ Αἰθιοπία ἦταν ἕνα φιλικὸ χριστιανικὸ ἔθνος στὴν Ἀφρική, ποὺ εἶχε αὐτοκράτορα τὸν Χαϊλὲ Σελασιέ. Μάλιστα ἦταν καὶ ἰδιαίτερο, μιᾶς καὶ ἦσαν κόπτες χριστιανοί, ἤ κάτι τέτοιο τέλος πάντων, συγγενές. Εἴχαμε μάλιστα καὶ τὴν πλατεία Ἀβυσσηνίας, ὅπου ἐστάυλιζαν τὰ ἄλογά τους οἱ ἀκόλουθοι τοῦ αὐτοκράτορος, σὲ κάποιαν προπολεμικὴ ἐπίσκεψη.
Τὴν κλείνουν τὴν «Λέσχη τῆς Ἀπάτης»!!! (καὶ μαμῶ τὶς ἐργάρες…)
Ἀχαρνῶν καὶ Χέϋδεν γωνία. Κάποτε λέγαμε. στὰ ἀστεία. θὰ «γίνουμε Καμποῦλ»… Ἔ, γίναμε…
Ὡς λαὸς (ἐν τῷ συνόλῳ μας κι ὄχι κατ’ ἐξαίρεσιν κάποιες μονάδες)… Δὲν κερδίζονται οἱ μάχες δίχως συνειδητοποιημένους μαχητές!!! Γλείψαμε, συμβιβασθήκαμε, ἀνεχθήκαμε τὰ πάντα, ἀλλὰ διαπιστώνουμε πὼς τὰ ἀνταλλάγματα ποὺ ἐλπίζαμε δὲν θὰ ἔλθουν. Ὑποχωρήσαμε, προσκυνήσαμε, ἀλλοιωθήκαμε πλήρως, ἀλλὰ κι ἔτσι ποὺ καταντήσαμε, αὐτοβούλως πάντα, πάλι κλωτσιὲς εἰσπράττουμε.
5.000 χρόνια πρίν. Ὁ «ΚΑΣΤΑΣ» τῆς Ἀμφιπόλεως ἦταν τὸ ΣΤΟΟΥΝΧΕΝΤΖ τῆς Ἀγγλίας. Ο «ΚΑΣΤΑΣ» βέβαια ἀνεκαινίσθη ἀπὸ τὴν Ὀλυμπιάδα καὶ πῆρε τὴν μορφὴ ποὺ ξέρουμε σήμερα.
Περὶ τῶν γεωπολιτικῶν ἐξελίξεων….. Ὁ Ἐρντοαν ἐπεμβαίνει στὴν Συρία γιατί μπορεῖ.
