Ἐὰν περάσῃ ὁ σεισμός…

Καὶ δὲν ἔχεις λάβει τὰ μέτρα σου, τότε τὸ σίγουρον εἶναι πὼς θὰ ὑποστῇ μεγάλες ζημιὲς ἡ περιουσία σου!
Αὐτὸ ποὺ θαυμάζω λοιπὸν στὴν Ἰαπωνία, εἶναι τὸ ὅ,τι παρὰ τοὺς πολὺ μεγάλους σεισμούς, ἀπὸ σεισμικὲς ἐπιπτώσεις δὲν πάσχουν εὔκολα! (Ἐκτὸς ἐὰν τοὺς «ἐπιτεθοῦν» παραλλήλως πολλὰ κακὰ ταὐτόχρονα!)

Αὐτὸ ὅμως δὲν συμβαίνει σὲ ἄλλες περιοχὲς τοῦ πλανήτου!
Ὅπου κι ἐὰν κυττάξουμε, θὰ διαπιστώσουμε πὼς  ὅπου κτυπᾶ ἕνας σεισμός, οἱ ζημιὲς εἶναι πολλές. Κάποιες ἀπὸ αὐτές, ἀνεπανόρθωτες!!! 

Ὅταν λοιπὸν τὸ σπίτι μου καταντήσῃ κάπως ἔτσι,

 

Συνέχεια

Ὅταν ὅμως τὸ πρόσωπο τοῦ τέρατος παύσῃ νὰ μᾶς τρομάζῃ…

Ἡ πιθανὴ προέκτασις τοῦ ἀξιώματος εἶναι νὰ συνηθίσουμε τὴν φρίκη, νὰ μᾶς τρομάζῃ ἡ ὀμορφιά… Ἡ ὑποταγὴ ἢ ὁ ἐθισμὸς σὲ μιὰ τέτοια συνύπαρξι ἢ συνδιαλλαγή, δὲν προκαλεῖ τὸν κίνδυνο τῆς ἀφομοιώσεως ἢ τῆς λήθης, τοῦ πῶς πρέπει, τοῦ πῶς ὀφείλουμε νὰ σκεπτόμασθε, νὰ πράττουμε καὶ νὰ μιλᾶμε; Ἀναμφισβήτητα ἀρχίσαμε νά το ἀνεχόμαστε… Συνέχεια

…καὶ συνέχιζαν νὰ μασσουλοῦν ἡλιόσπορα!

Σὲ λίγο ἔτσι θὰ εἶναι ὅλα….

Περιμένοντας γιὰ κάποιαν ὑπόθεσίν μου, εὑρέθην σὲ μία πλατεία γιὰ λίγο. Καθισμένη σὲ ἕνα παγκάκι ἐδιάβαζα, πρὸ κειμένου νὰ περάσῃ ἡ ὥρα. 
Ἐμπρός μου ἐσταμάτησε ἕνα μηχανάκι μὲ ἕνα ζευγάρι. Τὸ ζευγάρι κατέβηκε καὶ ἐστάθη λίγα μέτρα ἐμπρός μου συζητῶντας.
Συνέχεια

Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης μας!

 

Ἄλλα ἀναζητοῦσα στὸ διαδίκτυον κι ἄλλα εὑρῆκα. 
Καὶ στάθηκα νὰ ῥίξω μίαν ματιὰ στὴν χαμογελαστὴ γριούλα, ποὺ τόσο πολὺ μοιάζει στὴν δική μας τὴν γριούλα, τὴν γιαγιά μου… Ποὺ ὅμως εὐτυχῶς γιὰ ἐκείνην, τὴν χάσαμε…

Συνέχεια

Σὲ τρέμουν… Νὰ τὸ θυμᾶσαι αὐτό..

Καταιγίδα ξεκίνησε… Τα σύννεφα βαριά, σκεπάζουν τη μικρή ζωή μας. Μπόρα είναι και θα περάσει. Καμιά μπόρα δεν μένει. Μόνο οι μπόρες του μυαλού μας γίνονται κάποτε δυνάστες και μας λυγίζουν, μας γονατίζουν και μπροστά σε έναν ανύπαρκτο θεό θέλουν να μας βάλουν να προσκυνήσουμε. Κι εμείς, τότε λυγίζουμε, τότε βογγάμε. Μα, άλλος πέρα από τον εαυτό μας δεν είναι που μας λυγίζει. Να το θυμάσαι αυτό…
 
Κομμάτια η ψυχή μας έγινε. Αναίτια μήπως;

Ἡμέρες κατοχῆς!

 

Ξέρετε τί παρετήρησα στήν παραπάνω φωτογραφία;
Τότε, ἄν καὶ κατοχή, οἱ ἄνθρωποι ἔμεναν κοντὰ ὁ ἕνας στὸν ἄλλον.
Συνέχεια