Λεφτὰ ὑπάρχουν γιὰ τὰ μοναστήρια!
Λεφτὰ ὑπάρχουν γιὰ προσλήψεις κομματοσκύλων.
Λεφτὰ ὑπάρχουν γιὰ ὑπερπολυτελὴ ταξείδια, γιὰ gay party, γιὰ ΜΚΟ, γιὰ καλωσόρισμα ΛΑΘΡΟεποίκων, γιὰ ξενῶνες… Γενικῶς… Ἡ ἀντίληψις γιὰ τὸ χρῆμα καὶ ἡ διαχείρισίς του γίνεται μὲ γνώμονα τὴν …γκόμενα! Συνέχεια
Χρήση ἑλληνικῶν λέξεων
Ἡ φιλόλογος Ἑλεονώρα Ζέελινγκ προτείνει, ὅπως γιὰ κάθε ἑλληνικὴ λέξη ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ Εὐρωπαῖοι πληρώνουν πέντε λεπτά, ὁπότε θὰ ἐξαφανιζόταν σὲ λίγες ὧρες τὸ χρέος μας· ἔξυπνη ἡ ἰδέα καὶ ἀποδοτική. Ἀλλά, ἂν ἀρνηθοῦν οἱ εὐρωπαϊκὲς κυβερνήσεως τὴν πρόταση αὐτή, τότε νὰ ἀπαγορεύσουν τὴν χρήση ἑλληνικῶν λέξεων στὴν ὁμιλία τους, εἶναι ἁπλό. Κι ἂν συνεννοηθοῦν, ὄχι στὰφιλοσοφικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ θέματα, ἀλλὰ στὴν καθημερινή τους ζωή, περιμένουμε νὰ μᾶς γράψουν! ὅπως πληρώνουμε ἐμεῖς δικαιώματα τῶν εὐρεσιτεχνιῶν τους, ἔτσι ἔχουν ὑποχρέωση πρᾶξαι κι αὐτοί. Κι ἀκόμη περισσότερο, ἂς πληρώσουν δικαιώματα γιὰ τὶς ἑλληνικὲς ἐφευρέσεις, τὸ Συνέχεια
Δὲν τὶς γνώριζα τὶς λέξεις. Τὸ ὁμολογῶ. Ἀλλὰ νομίζω πὼς εἶναι πολὺ σαφεῖς καὶ μὲ ἀπόλυτη ἀκριβολογία. Συνέχεια
Μὲ τὸ παρακάτω κείμενον, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, συμφωνῶ. Πράγματι τὰ μοναδικά μας προβλήματα μόνον οἰκονομικὰ δὲν εἶναι. (Βέβαια, θὰ συνεχίσουμε νὰ ἀναρτοῦμε καὶ οἰκονομικὰ θέματα, ἀλλὰ πάντα ὑπὸ τὸ πρίσμα τῆς δικῆς μας «προβληματικῆς» καταστάσεως. Δῆλα δή, πάντα σὲ θέματα αὐτοπαιδείας θὰ καταλήγουμε, εἶτε ἐμμέσως εἶτε ἀμέσως.)
Σταματάω οποιαδήποτε ανάρτηση για τα οικονομικά. Μόνο ένας ξεκάθαρα ηλίθιος δεν καταλαβαίνει πλέον ότι μας κυβερνάει μία «συμμορία εγκαθέτων από ξένα κέντρα».
Η συμμορία έχει ξεκάθαρους στόχους. Στηριζόμενη στους παρορμητικούς όχλους διαλύει ότι δεν έχει διαλυθεί ακόμα.
Και ΟΧΙ, δεν είναι το οικονομικό που είναι σπουδαίο. Όπως λέει μια παροιμία:
«Οι λαοί δεν καταστρέφονται από το σπαθί. Καταστρέφονται από την καλοπέραση».
Και εγώ θα συμπλήρωνα «και από την άγνοια».
Συνέχεια
Ὄχι ποὺ δὲν θὰ ἦταν…
Ἀπὸ ἐδῶ τὸ φέρνουν, ἀπὸ ἐκεῖ τὸ τραβοῦν, ἀπὸ παρὰ πέρα τὸ παραποιοῦν…
Κι ὅμως…
Μόλις πᾶνε νὰ «δομήσουν» ἕνα σύστημα αὐτὸ …αὐτοκαταρρίπτεται! Διότι πῶς νά τόν κάνουμε;
Θέλουν δὲν θέλουν τὰ Ἑλληνικὰ εἶναι αὐτὰ ποὺ πρωτόδημιούργησαν γραπτὸν λόγο.
Θὰ τὰ συναντοῦν διαρκῶς ἐμπρός τους καὶ θὰ σκοντάφτουν κάθε φορὰ ἐπάνω τους.
Εἶναι ἡ φύσις τῶν πραγμάτων τέτοια.
Ἕνα πολύ ἐνδιαφέρον ταινιάκι γιά ὡρισμένες λέξεις τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς γλώσσης, οἱ ὁποῖες ἔχει ἐπικρατήσει, γιά κάποιους λόγους πού δέν εἶναι τοῦ παρόντος, νά θεωροῦνται ξένες. Συνέχεια
