
…καὶ ἐπαναδομήσεως, λέμε, τοῦ κόσμου μας…
Ἀπὸ τὸ πρῶτο καὶ τὸ βασικότερόν του λιθαράκι!!!
Ποιό εἶναι αὐτό;
Συνέχεια

…καὶ ἐπαναδομήσεως, λέμε, τοῦ κόσμου μας…
Ἀπὸ τὸ πρῶτο καὶ τὸ βασικότερόν του λιθαράκι!!!
Ποιό εἶναι αὐτό;
Συνέχεια

«Τὴν γλῶσσά μου ἐδωσαν ἑλληνική!»,
ἔλεγε ὁ Ἐλύτης!
Ὅμως βλέποντας τὸ πῶς τὴν καταντήσαμε, μποροῦμε νὰ λέμε πὼς περάσαμε ἀπὸ τὴν γλῶσσα τοῦ Ἐλύτου, στὴν γλῶσσα τοῦ ἀλήτου. Συνέχεια
«….Καρύων ὥρα!!!

Ἤκει ἤδη ἡ τοῦ ἐνιαυτοῦ ὥρα, φίλοι, ἐν ᾗ οἱ ἄνθρωποι κάρυα συλλέγουσι. Κύριος ἔγωγε εἰμὶ καρύας τινὸς ἐν χωρίῳ, ὀνόματι Ὅριον. Ὅριον ἐστὶ χωρίον ἐν δεξιᾷ πορευομένῳ εἰς Εὐβοίας Κύμην. Οὕτως ἔδοξε μοι ἐξ ἐωθινοῦ, αἰθρίας τε καί εὐδίας οὔσης τῆς ἡμέρας, κάρυα Εὐβοϊκὰ συλλέξαι δι’ ἐμαυτὸν εἰς θυλάκια. Ἡ καρύα μεγάλη ἐστὶ τό μέγεθος παρέχουσα ἡμῖν ὑπὲρ τὰ τριάκοντα κιλὰ κατ’ ἐνιαυτόν.
Ὁ καθηγητὴς Γιάννης Σακελλαράκης, σὲ μίαν συζήτηση γιὰ τὴν Κύμη καὶ τὸ Ἀλφάβητό της, ποὺ μετεφέρθη στὴν Μεγάλη Ἑλλάδα τῆς Ἰταλίας καὶ ἔγινε τὸ γνωστὸ σὲ ὅλους Λατινικὸ Ἀλφάβητο, μὲ τὸ ὁποῖο γράφουν ὄλες οἱ Χῶρες τοῦ Δυτικοῦ Κόσμου. Συνέχεια