Εἰλικρινῶς, ὅταν τὸ διάβασα, ἔγινα ἔξω φρενῶν!!!
Ἢθελα ἀρχικῶς νὰ γράψω ἔνα κείμενο καὶ νὰ τὴν βρίζω…
Ὅμως, παρουσιάζω μόνον τὸ κείμενον ἀπὸ τὰ τουρκικά νέα, γιὰ εὐνοήτους λόγους. Σφάζει καλλίτερα κάποιος μὲ τὸ βαμβάκι… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: δουλοποιημένοι
Ἕνα ἔθνος πεθαίνει
Τί πρέπει νά γίνη γιά νά ἀφυπνιστοῦμε, ἐπιτέλους; Τόσο κοντόφθαλμοι εἶναι αὐτοί πού στηρίζουν τέτοιες πολιτικές; Δέν μπορεῖ νά μή ὑποψιάζονται, τώρα πιά, τί πρόκειται νά συμβῆ; Ἐκτός ἄν ἔχουν ἄλλα συμφέροντα. Συνέχεια
Ἀπαντήσεις σὲ «ἀνθρωπιστές».
Σὲ μίαν ἀνάρτησι τοῦ Ἐξάντα, μὲ θέμα «Νύκτες Κρυστάλλων στοὺς δρόμους τῆς Ἀθήνας», μὲ ἐνημέρωσε κάποιος φίλος γιὰ τὸ θρᾶσος μερικῶν νὰ ἐξακολουθοῦν τὴν ἀθλία τους προπαγάνδρα, ἀναφορικῶς μὲ τὰ ἀνύπαρκτα «ἀνθρωπιστικά» μας συναισθήματα, ποὺ ἐπέφεραν σκηνές βίας καὶ θανάτου στὴν Ἀθήνα.
Ἕνα ἄρθρο ποὺ κτυπᾶ ἀπ’ εὐθείας στὸ συναίσθημα. Ποὺ ἐκβιάζει κυριολεκτικῶς τὴν ἔκφρασι «ἀνθρωπιστικῶν» συμπεριφορῶν, μόνον πρὸς μίαν κατεύθυνσι. Ποὺ ἀγνοεῖ συστηματικῶς (παλαιά μου τέχνη κόσκινο) τὴν οὐσία τῶν προβλημάτων.
Κάποιοι ζητοῦν βοήθεια καὶ κάποιοι ἂς προσέχουν!
Ἡ κατεχομένη Ἀθήνα.Ἠ κατεχομένη Πατρίδα μας.
Σὲ κάθε μας βῆμα καὶ μία σκιά. Σὲ κάθε μας ἔξοδο κι ἕνα κτύπημα. Σὲ κάθε μας φωνή κι ἕνας φόνος.
Ἀλήθεια, πόσο δύσκολο εἶναι νὰ κατανοήσουν κάποιοι πὼς πλέον ἡ ζωή μας, ἐὰν δὲν ἀλλάξῃ κάτι συντόμως, δὲν θὰ εἶναι ζωή, ἀλλὰ κάτι ἀνάμεσα σὲ Συνέχεια
Πόσους νεκρούς θὰ θρηνήσουμε ἀκόμη;
Νεκροί!! Πολλοὶ νεκροί! Πάρα πολλοί νεκροί!
Νεκροί γιατί ἀντιστάθηκαν στήν ληστεία. Νεκροί γιατί ἀντιστάθηκαν στόν βιασμό. Νεκροί γιατί ἀντιστάθηκαν στήν βία!
Ἐὰν δὲν ἀντιστέκονταν θὰ ἦταν νεκροί; ΝΑΙ!!! Θὰ ἦταν! Δυστυχῶς. Τὸ μάθαμε στὰ πτώματα τῶν σφαγμένων καὶ βιασμένων γερόντων μας. Στὰ σώματα τῶν κοριτσιῶν ποὺ βιάζουν. Ποὺ ἀκόμη δὲν ἀνακοινώνουν οὔτε τὰ ὀνόματά τους κάποιες (ἀνύπαρκες πλέον) ἀστυνομικὲς καὶ δικαστικὲς ἀρχές.
Καί τόν Καποδίστρια θά ἀφανίσετε;
Ξέρουμε πὼς σέβεσθε …τίποτα. Πὼς ὑπολογίζετε …τίποτα. Πὼς φοβᾶσθε …τίποτα. (Τὸ τελευταῖο νὰ τὸ ξανασκεφθεῖτε ὅμως..)
Ἕνας κυβερνήτης πέρασε ἀπὸ αὐτὸν τὸν τόπο γιὰ νὰ σᾶς ἀποδεικνύῃ καθημερινῶς πόσο λίγοι καὶ μικροί εἶστε…
Τὴν ἱστορία δὲν μπορεῖτε νὰ τὴν σβήσετε… Μπορεῖτε ὅμως νὰ γελοιοποιήσετε τὰ μνημεῖα καὶ τὶς εἰκόνες. Νὰ ἀποδομήσετε… Ὅπως δῆλα δή ξέρετε καὶ κάνετε θαυμάσια τόσες δεκαετίες…
Ἰδοῦ μερικά σας ἔργα ἀκόμη: