«Δὲν φοβᾶμαι τὸν θάνατο, οὔτε τὸν πόνο…»

«Δεν φοβούμαι το θάνατο , ούτε τον πόνο.
Φοβάμαι τη ζωή στο κλουβί, που η συνήθεια και τα γηρατιά, κάνουν να φαίνεται τόσο φυσική»…!

Ελεύθερη παράφραση ενός διαλόγου σε γνωστή ταινία, που τόσο καίρια χτύπησε μέσα μου, φέροντάς μου στο μυαλό τα όσα ζούμε. 

Συνέχεια

Αὐτὴ ἡ μάχη ἐχάθη στὶς 5 Μαΐου 2010! Ἤ ὄχι;

φωτογραφία

Ἄς μὴν ἀναζητοῦμε τὰ αἴτια.
Ἡ λύσις τῶν προβλημάτων μας δὲν θὰ ἔλθῃ ἀκουλουθῶντας τὸ ΠΑΜΕ κι ΕΛΑ ἤ τὸν κάθε συνδικαλισταρά.
Ἡ λύσις τῶν προβλημάτων μας θὰ ἔλθῃ μὲ τὴν συλλογικὴ μέν ἀντίδρασιν, ἀλλὰ ὑπὸ ἄλλα πρίσματα.

Στὶς 5 Μαΐου 2010 τὸ ΠΑΜΕ σταμάτησε τὸ πλῆθος καὶ δὲν τοῦ ἐπέτρεψε νὰ εἰσβάλλῃ στὴν βο(υ)λή.
Δὲν ξέρω τὶ θὰ συνέβαινε, ἐὰν εἰσέβαλε τὸ πλῆθος, ἀλλὰ σαφῶς καὶ δὲν θὰ ἦταν σήμερα οἱ καταστάσεις ποὺ βιώνουμε σὲ Συνέχεια

Συμβολικός «Ἱερός Ἄροτος» Ραρίου Πεδίου στήν Ἐλευσῖνα

Ὅποιος θέλει νά παραστῆ στό παραδοσιακὸ ὄργωμα καὶ τήν σπορὰ γνησίου σίτου (μαυραγάνι),στήν Ἐλευσῖνα μπορεῖ νά τό κάνῃ στίς 25 Νοεμβρίου 2012 τό πρωί.

Τραγούδια σπορᾶς καί χοροί, στό τέρμα τῆς ὁδοῦ Δήμητρος (οίκία Κουτρούλη – χωράφι στό φοινικόδασος). Ἀκολουθοῦν ὀμιλίες στο ξενοδοχείο Ελευσίνα καί διανομή σπόρων παραδοσιακῶν (ὁμάδος Πελίτι).

Δεῖτε τήν πρόσκλησι:  Συνέχεια

Οἱ …«μπροστάρηδες», οἱ ἄνεργοι, οἱ συνταξιοῦχοι, οἱ ἀνέντακτοι Ἀποφασισμένοι Πολίτες στὸ Σύνταγμα.

Στις 18 Οκτωβρίου, ημέρα συλλαλητηρίου, οι καφετέριες ήταν περισσότερο γεμάτες από άλλες ημέρες. (σύμφωνα με e-mail, που αναφερόταν σε εκθέσεις που συγκεντρώνει η Τρόϊκα από δίκτυο πληροφοριοδοτών).

Οι άνεργοι έλαμψαν δια της απουσίας τους, το ίδιο και οι συνταξιούχοι, αλλά και πολλοί από τους εργαζόμενους!

Ομοίως έλαμψαν δια της απουσίας τους οι διά λόγων και όχι έργων μπροστάρηδες των αντιμνημονιακών κομμάτων και κινημάτων!!! Αντίθετα κάποιοι από αυτούς παρέλασαν για να …«σούρουν» στην συνέχεια μακριά από το Σύνταγμα

Συνέχεια

Ἀν τί γιὰ φόρο ἄς πληρώσουμε μὲ …παιδιά!

ΑΠΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ, ΟΠΩΣ ΚΑΤΕΘΕΤΕΤΕ ΤΙΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ.
ΟΙ ΤΡΕΛΛΟΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΡΕΛΛΑ ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΙ.

ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ.

ΤΟΛΜΗΣΤΕ ΤΟ.

Συνέχεια

Ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν ὀργανισμὸ τοῦ ΔΟΛ(ου).

Κύριε διευθυντά, 

ἐδῶ καὶ χρόνια μᾶς ἔχετε ταράξει μὲ τὴν ἀπόλυτον ἀνορθογραφία τῶν συντακτῶν σας. (Δὲν θὰ θεωρήσω ὡς δεδομένη τὴν περίπτωσιν αὐτήν, στὴν ὁποίαν συνειδητῶς θὰ θέλατε  νὰ μᾶς ἀλλάξετε τὴν ἀντίληψίν μας γιὰ τὴν ἱστορικὴ ὀρθογραφία πολλῶν λέξεών μας. Θὰ σᾶς θεωρήσω …ἀθώους!!! Ἔως τοὐλάχιστον ἀποδείξεως τοῦ ἐναντίου!)

Ἀντιλαμβανόμεθα πὼς ἔχετε ἕναν θαυμασμὸ γιὰ τὸν Μπαμπινιώτη καὶ τὶς ἀπόψεις του, ἀλλὰ ἐφ’  ὅσον πλέον κι ὁ ἴδιος ἀπεφάσισε νὰ τὶς ἀλλάξῃ  καὶ νὰ ἐπανέλθουμε στὴν ἱστορικὴ ὀρθογραφία τῶν λέξεων αὐγὸ καὶ αὐτί, ὀφείλετε νὰ Συνέχεια