Μὲ ἀφορμὴ τὸ κείμενον:
Ὁ κόσμος μέσα μας…
Ὁ φίλος Στέφανος Θεοφανάκης μᾶς ἔφερε μίαν ὑπέροχη σύνθεσιν τοῦ δικοῦ μας, μικροῦ ἢ μεγίστου, κόσμου.
Τῆς Ἑλλάδος μας, μέσα ἀπὸ τὰ χρώματα, τὶς ἐποχές της καὶ τὶς ἰδιαιτερότητές της.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Τοῦ πολιτισμοῦ τὸ ἀνάγνωσμα.
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν συζητοῦσα μὲ φίλους γιὰ διάφορα ζητήματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων σταθήκαμε στὸ ζήτημα τοῦ πολιτισμοῦ. Ἡ σπουδαία λεπτομέρεια αὐτῆς τῆς συζητήσεως ἦταν πώς, σὲ γενικὲς γραμμές, συμφωνούσαμε σχεδὸν στὰ πάντα, ἀκόμη καὶ στὶς διαπιστώσεις. Μὲ μίαν μόνον μικρὰ διαφωνία ὅμως, ποὺ οὐδόλως τὴν προσπερνῶ, διότι νομίζω πὼς εἶναι καὶ οὐσιώδης ἀλλὰ καὶ πὼς μᾶς χαρακτηρίζει γενικῶς ὡς κοινωνία: οἱ περισσότεροι συνομιλητὲς θεωροῦσαν πὼς ἔχουμε χρέος μας νὰ ὑπερασπίσουμε, μὲ ὅλους τοὺς τρόπους, τὸν πολιτισμό μας. Δῆλα δή, αὐτὸ ποὺ ἔλεγαν, εἶναι πὼς πρέπει νὰ ὑπερασπίσουμε, μὲ ὅλους τοὺς τρόπους, τὸ σημερινὸ κοινωνικό μας μοντέλο.
Ἡ δική μου ἄποψις ὅμως εἶναι τελείως διαφορετική, ἐφ΄ ὅσον αὐτὸ ποὺ θεωροῦμε ἐμεῖς πολιτισμό, κατ’ ἐμέ, εἶναι περιορισμός, ἀλλὰ ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ χάσαμε τὴν ἐνοιολογική μας ἀντιληπτικότητα, τὸν …ἀπολαμβάνουμε!!! Συνέχεια
Νά μιλᾶμε ἤ νά κυττᾶμε;
Ἡ μαγεία τῆς ἀναλογίας…
…σὲ κάθε στόμα νὰ ἀντιστοιχοῦν δύο μάτια, εἶναι ταυτόχρονα καὶ ἡ πρόκλησις τῆς ὑπάρξεώς μας, ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὸ νὰ μὴν μποροῦμε πολλὲς φορὲς νὰ διακρίνουμε ἂν εἶναι καλὸ νὰ λέμε ὅλα αὐτὰ ποὺ βλέπουμε Συνέχεια
Μήπως παραμένουμε …ἄδεια δοχεῖα πού περιμένουν νά τά γεμίσουν ἄλλοι;
Στὴν ἐποχή μας οἱ σχέσεις ἔχουν δυσκολέψει…
Σὰν νὰ ἔχῃ πέσει μιὰ ἐπιδημία ἀσυμβατότητας καὶ ἔτσι πολλοὶ ἄνθρωποι περνοῦν γρήγορα ἀπὸ τὴν γοητεία στὴν ἀπογοήτευση, ἀπὸ τὸ γλυκὸ στὸ πικρό… Συνέχεια
Δίνοντας χῶρο στὸ πνεῦμα καὶ στὴν φαντασία μας…
Σὰν παιδιὰ εἴχαμε ὅλοι μας μεγάλο χῶρο γιὰ νὰ φιλοξενήσουμε τὴν ψυχή, τὸ πνεῦμα καὶ τὴν φαντασία μας, ποὺ ἤταν ἀπέραντα καὶ μαγικά.
Σὰν παιδιὰ μπορούσαμε νὰ βάζουμε πράγματα, τὸ ἕνα δίπλα στὸ ἄλλο, ποὺ τὰ μυαλὰ τῶν ἐνηλίκων θὰ πάθαιναν σύγχυση καὶ θὰ βρίσκονταν σὲ ἐμπόλεμη κατάσταση ἂν τὸ τολμοῦσαν. Συνέχεια
Φυγή;
Τὸ να τρέχῃ κάποιος ἐπάνω-κάτω ὅλην τὴν ἡμέρα, δὲν σημαίνει ἀπαραίτητα ὅτι εἶναι καὶ δραστήριος…
Οἱ περισσότεροι ἀποκαλοῦμε δράση αὐτό ποὺ στηὴν πραγματικότητα εἶναι φυγὴ καὶ ἄρνησις τῆς ὑπάρξεώς μας.
Ἐπειδὴ μᾶς φαίνεται δύσκολο νὰ συμφιλιωθοῦμε μὲ τὸν ἑαυτό μας καὶ μὲ τὴν αὐθεντικὴ φωνή ποὺ ὑπάρχει μέσα μας, γι΄ αὐτὸ καὶ δημιουργοῦμε γύρω μας ἕναν σωρὸ θορύβους, μέχρι ποὺ ἡ ἐσωτερική μας φωνὴ νὰ κοπάσῃ. Συνέχεια