Πολλὲς φορές, στὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας, ἀναρωτιέμαι…
Νά βρίσω κάποιον ἤ νά τόν ἀφήσῳ νά φύγῃ, ἀντιλαμβανόμενος μόνον πώς πάλι ἀπέφυγε ἕνα καλό …στόλισμα;
(Ἰσχυροποιώντας μέσα του τὴν πεποίθησιν πὼς ὅσο μεγαλύτερος κάφρος γίνεται, τόσο πιὸ μεγάλες ἐλευθερίες ἀποκτᾶ στὸ νὰ καταστρέφῃ…!!!)
Νά ἀπαντήσω σέ κάποιον ἄλλον, ποὺ ἐνοχλεῖ, γελοιοποιεῖ καί καταστρέφει ὅ,τι μπορεῖ, ἀναλόγως τῶν λόγων του (;;;) καί τῶν πράξεών του, ἤ νά κάνω πώς δέν ἄκουσα;
Νά συμπεριφερθῶ κι ἐγώ σάν πολλά γνωστά μου γαϊδούρια, ἤ νά δόσω τόπο στήν ὀργή; Συνέχεια →

Πήξαμε στοὺς ἀπατεῶνες, στοὺς «ἐθνοσωτῆρες» καὶ στοὺς καραγκιόζηδες.
Ἔχει μάσα ἡ ἐξουσία… Πολλοὶ οἱ ξελιγωμένοι γύρω μας.
Κι ἀκόμη πιὸ πολλοὶ οἱ ὑποψήφιοι προπαγανδιστὲς τῆς ἀλητείας, ποὺ γιὰ μερικὰ ψίχουλα, θὰ ξεπωλοῦσαν ἀκόμη καὶ τὴν …μάννα τους!!!
Τὸ πλιάτσικο κυριαρχεῖ, ἡ …δικαιοσύνη (ποιός ἦλθε;) σφυρίζει ἀδιάφορα καὶ ὅλη ἡ χώρα μετατρέπεται, σταδιακῶς, σὲ ἕνα ἀπέραντο νεκραταφεῖον.
Συνέχεια →

Εἶναι πολὺ δύσκολο, ἔως κι ἀδύνατον κάποιες φορές, νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τὴν μεγάλη διαφορά, τὴν μεγάλη ἀνατροπή, τὴν μεγάλη ἀπόφασιν ΔΕΝ θὰ τὴν λάβουν οἱ πολλοὶ ἀλλὰ ὁ ἕνας.
Κι αὐτὸς ὁ ἕνας εἶναι ποὺ θὰ ἐμφυσήση θάῤῥος, ἐνέργεια καὶ θέλησιν σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ θὰ εὑρίσκονται γύρω του.
Συνεπῶς δὲν χρειαζόμαστε κάποιον γιὰ νὰ πάῃ ἐμπρὸς καὶ νὰ μᾶς δείξῃ τὸν δρόμο.
Ἐμεῖς πρέπει νὰ χαράξουμε τὸν δρόμο… Συνέχεια →