Ὅταν οἱ γέφυρες κόβονται πίσω μας, ἡ μοναδική μας ἐπιλογὴ εἶναι τὸ νὰ πᾶμε ἐμπρός!!! Μόνον ἐμπρός.

Διαβιοῦμε σὲ μίαν ἐποχὴ ποὺ ὅλα γκρεμίζονται, καταῤῥέουν κι ἀλλοιώνονται.
Ἐὰν πασχίζουμε μὲ νύχια καὶ μέ δόντια νὰ διασώσουμε τὸ ὁ,τίδηποτε, ἀπὸ ὅσα ἀποδομοῦνται, ἤ ἀπὸ ὅσα ἔως σήμερα θεωρούσαμε ὡς δεδομένα, ἔχουμε πέσει στὴν παγίδα τῆς ἐξαπατήσεως καὶ τῆς προπαγάνδας.
Αὐτὰ ποὺ πράγματι χρειάζεται ἡ Ἀνθρωπότης σαφῶς καὶ δὲν εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς …«ἐβοήθησαν» νὰ πιστέψουμε πὼς μᾶς χρειάζονταν. Ὅλα ἦσαν λάθος δομημένα, σὲ λάθος βάσεις καὶ μὲ ἀλλοιωμένες προσλαμβάνουσες. Πῶς γίνεται νά ὑπάρχῃ λοιπόν πιθανότης νά διασωθῇ καί νά ἐπιβιώσῃ κάτι πού εἶναι ἐκ τῆς βάσεώς του λάθος; Συνέχεια →

Ἡ κατάστασις ὅσο πάει καὶ δυσκολεύει.
Οἱ καταθλίψεις αὐξάνονται, ἡ κατήφια ἐπίσης καὶ σὲ κάποιες περιπτώσεις ἀκόμη καὶ ἡ ἀπελπισία.
Τὰ ὅπλα μας, βάσει τῆς …«ἐκπαιδεύσεώς» μας, εἶναι ἀκριβῶς ἴδια μὲ αὐτὰ ποὺ κατέχουν οἱ ἀπέναντι, μόνον ποὺ τὰ δικά μας ὅπλα φαντάζουν σὰν …νεροπίστολα ἐμπρὸς στὴν φαινομενικὴ παντοδυναμία τῶν ἄλλων.
Κι ἔτσι, περισσότερο διότι τὸ πιστέψαμε, παρὰ διότι ἔτσι ἰσχύει, σιγὰ σιγὰ ἀποσυρόμεθα ἀπὸ τὸ πεδίον τῶν …μαχῶν. Συνέχεια →

Ἐγὼ ὀφείλω στὸν ἑαυτόν μου, στὴν κοινωνία μου καὶ στὰ πιστεύω μου νὰ πορεύομαι ἐκεῖ ποὺ ἡ συνείδησίς μου μοῦ ὁρίζει.
Ἡ πορεία μας δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι κάτι ποὺ ἀποφασίζεται ἤ καθορίζεται ἀπὸ τὶς περιῤῥέουσες τάσεις, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ τὶ ἡ ἠθική μας μᾶς ὑπαγορεύει.
Ὑπάρχουν πάρα πολλὲς πιθανότητες νὰ κάνουν λάθος οἱ πολλοί, κι ὄχι ἐγώ. Συνέχεια →