Μία κουκκίδα, κι ἐάν, μέσα σὲ ὅλο τὸ σύμπαν εἶναι ὁ πλανήτης μας…
Μία τόση δὰ κουκκίδα, ἀναξία λόγου, ποὺ ὅμως, γιὰ ἐμᾶς ποὺ διαβιοῦμε ἐπάνω του, εἶναι ὅλος μας ὁ κόσμος…
Καὶ τὶ κόσμος… Μέγιστος, τρανός, τρομακτικός, ἐπικίνδυνος, ἀπειλητικός…
Κι ὅμως… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Μικροὶ ἤ μεγάλοι συμβιβασμοί.
Ἀνύπανδρος ἡ ἐλεύθερος, μὲ παιδιὰ ἢ χωρὶς παιδιά, κάθε ἡμέρα ὁ κάθε ἕνας κάνει τοὐλάχιστον ἕναν συμβιβασμό.
Ὑπάρχουν μικροὶ συμβιβασμοὶ ἀλλὰ καὶ μεγαλύτεροι.
Ὑποφερτοὶ συμβιβασμοί, ποὺ εἶναι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἀποδεχόμεθα πλήρως, γιατὶ ὑπάρχει μιὰ γνώσις Συνέχεια
Αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι ἡ πραγματικότης μας!
Εἶδα τὴν παραπάνω ζωγραφιὰ καὶ συνειδητοποίησα, γιὰ ἀκόμη μία φορά, πόσο «σοφὰ πεποιημένα» εἶναι ὅλα γύρω μας.
Προσέξτε την… Καλά!!! Πολὺ καλά!!!
Δὲν λέει πολλὰ ἁπλῶς, ὅπως σχολίαζε ὁ φίλος, ποὺ τὴν δημοσίευσε… Λέει ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ!!! Τὰ λέει ΟΛΑ!!!
Οὐσιαστικῶς μᾶς περιγράφει τὴν πραγρατικότητά μας, ποὺ ἀρνούμαστε νὰ ἀποδεκτοῦμε.
Ἀκοῦμε παντοῦ γύρω μας φωνὲς γιὰ νὰ ἐνωθοῦμε, νὰ κινητοποιηθοῦμε, νὰ ἐνεργοποιηθοῦμε… νὰ συνεργαστοῦμε, νὰ ὁμαδοποιηθοῦμε, νὰ ξαναβροῦμε τοὺς ἑαυτούς μας, τοὺς ἐνδόξους… Χά!!! Χὰ χὰ χά! Συνέχεια
Ζοῦν ἀκόμη ἀνάμεσά μας…
Καὶ οἱ ἐλεύθεροι…
Ὤ, ναί… Οἱ ἐλεύθεροι…
Αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη ἀντέχουν νὰ ἀποῤῥίπτουν ὅλα αὐτὰ ποὺ τοὺς δουλοποιοῦν.
Αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη φιλτράρουν ὅσα τοὺς σερβίρουν…
Αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη ἐπιλέγουν νὰ εἶναι διαφορετικοί, ἄν καὶ στὰ μάτια τῶν πολλῶν …ἀλλοπρόσαλλοι! Συνέχεια
Τὰ ὄνειρα γίνονται πραγματικότης μέσα ἀπὸ ἀθῶες σκέψεις.
Σὰν παιδιὰ εἴχαμε ὅλοι μας μεγάλο χῶρο γιὰ νὰ φιλοξενήσουμε τὴν ψυχή, τὸ πνεῦμα καὶ τὴν φαντασία μας, ποὺ ἤσαν ἀπέραντα καὶ μαγικά. Σὰν παιδιὰ μπορούσαμε νὰ βάζουμε πράγματα, τὸ ἕνα διπλὰ στὸ ἄλλο, μὲ τέτοιον τρόπο, ποὺ τὰ μυαλὰ τῶν ἐνηλίκων θὰ πάθαιναν σύγχυσι καὶ θὰ εὑρίσκοντο σὲ ἐμπόλεμο καταστάσι, ἐὰν τὸ τολμούσαν. Συνέχεια
Ἡμιαπασχόλησις παντοῦ!
Πέραν τῆς πράγματι προβληματικῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, ποὺ ὅλους μᾶς θέτει ὑπὸ τὸν ζυγὸ τῆς δουλείας, ἐδῶ τίθεται ἀκόμη ἕνα ζήτημα, πολὺ σοβαρότερον ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, ἐθεωρεῖτο ὡς ἀναφαίρετον δικαίωμα τοῦ ἀνθρώπου κι ἐλέγετο ἐργασία.
Ἐδῶ πλέον τίθεται θέμα ἀλλαγῆς κοινωνικῶν ἱστῶν καὶ δομῶν, μὲ τέτοιον τρόπο, ποὺ οὐσιαστικῶς μᾶς ὁδηγοῦν ΟΛΟΥΣ ἄμεσα στὸ νὰ ἐξαρτώμεθα ἀπὸ τὰ συσσίτια καὶ ἀπὸ τὴν ἐλεημοσύνη. Κι αὐτὸ ποὺ γράφω τὸ γράφω ἀπολύτως συνειδητῶς καὶ ἀντιλαμβάνομαι πὼς θὰ ξεφύγῃ …ΟΥΔΕΙΣ ἀπὸ αὐτὴν τὴν κατάρα!!!