Νὰ ἀγαπῶ καὶ νὰ σέβομαι, κάτω ἀπὸ οἱεσδήποτε συνθῆκες, τὸν ἑαυτόν μου.
Πρῶτα κι ἐπάνω ἀπ΄ ὅλα ἐκτιμῶ αὐτὸ ποὺ ἔχω, ποὺ εἶμαι, ποὺ ἔγινα…
Τιμῶ τὸ ἐχθές μου καὶ τὸ ἀνασκαλεύω συχνά, διότι μέσα ἀπὸ ἐκεῖ πηγάζει ἡ ὁποία μου σοφία. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἀσκούμενοι σὲ πράξεις θαῤῥαλέες γινόμαστε θαῤῥαλέοι.
Ἀσκούμενοι σὲ πράξεις μετριοπαθεῖς γινόμαστε μετριοπαθεῖς καὶ ἀσκούμενοι σὲ πράξεις θαρραλέες γινόμαστε θαρραλέοι… Συνέχεια
Ποιοί θά μέ διαβάσουν;
Ἔχει σημασία πόσοι θά διαβάσουν αὐτά πού γράφω;
Εἰλικρινῶς, ἄν καὶ πράγματι μοῦ ἀρέσει νὰ διαβάζουν τὰ κείμενά μου, εἶναι πάρα πολὺ ἀνούσιον νὰ ἀσχολοῦμαι μὲ τὸ πόσοι θὰ τὰ διαβάσουν. Κι αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως συνειδητόν.
Καλοὶ οἱ ἀριθμοὶ ἀλλὰ καλλίτερο ὅλων τὸ ἕνα.. Τὸ γεγονὸς τῆς ἀναγεννήσεως τοῦ Ἕλληνος!
Κι ὅταν ἀρχίζῃς νὰ διακρίνῃς τοὺς σπόρους τῆς εὐκαιρίας μέσα ἀπὸ τὴν καταστροφή…
Ὅταν κάποιος ἀρχίζῃ νὰ διακρίνῃ τοὺς σπόρους τῆς εὐκαιρίας μέσα στὶς στάκτες τῆς καταστροφῆς, τότε μέσα του σταδιακὰ γεννιέται ἡ πίστις.
Πίστις δὲν εἶναι νὰ εἶσαι βέβαιος οὔτε νὰ βγάζῃς θρησκευτικοὺς ἤχους στὸ φῶς τῆς ἡμέρας. Συνέχεια
Κι ὅταν σοῦ κάνουν κάποιο δῶρο…
Νὰ τὸ δέχεσαι μὲ χαρά!
Τὰ δῶρα δίδονται μὲ ἀγάπη… ἀκόμη κι ἐὰν δὲν ἔχουν λάβει ὑπ΄ ὄψιν τους τὰ δικά μας θέλω καὶ τὶς προτιμήσεις.
Τὰ δῶρα δηλώνουν πὼς ὁ ἄλλος μᾶς σκέπτεται…
Καὶ δὲν θὰ εἶναι πάντα αὐτὰ ποὺ ἐμεῖς θέλουμε, ἀλλὰ μᾶλλον, τ Συνέχεια
Τὴν δική μου ζωὴ ὀφείλω νὰ ζήσω.
Ὅταν συμβιβάζεσαι μὲ τὰ ὄνειρα καί τὶς ἀξίες κάποιου ἅλλου, τότε παραχωρεῖς τὴν δύναμί σου σὲ κάποιον ἄλλον.
Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο θυσιάζεις τὴν αὐθεντικότητά σου καὶ ἀποδυναμώνεις τὸν ἑαυτό σου.
Ὅταν γεννιόμαστε ἀφήνουμε πίσω μας τὸ πρῶτο μας σπίτι, ποὺ μᾶς ἔδινε ζωή, κόβοντας τὸν ὀμφάλιο λῶρο καὶ κάνοντας αὐτὴ τὴν ἔξοδο, ποὺ ὅμως εἶναι ἀπαραίτητος ὅμως γιὰ τὴν ἐπιβίωσί μας. Συνέχεια