Μὲ ἔσκασες!
Θέλω νὰ σωθῶ μόνη μου!
Θέλω νὰ μπῶ μέσα στὸν βοῦρκο μὲ τὰ σκατά, νὰ λουσθῶ, νὰ βρωμισθῶ γιὰ νὰ καταλάβω πὼς ἐὰν εἶμαι σκατά, ἐκεῖ θὰ παραμείνω. Ἐὰν εἶμαι διαμάντι, θὰ ξεφύγω…
Θέλω ὅμως νὰ τὸ κάνω μόνη μου βρὲ παιδάκι μου… Ἐν τελῶς!
Ἄσε μὲ ἐμέναν…
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Καὶ μετὰ μοῦ λὲς πὼς μᾶς ψεκάζουν…
Ἦταν κάποιος ποὺ πνιγόταν στὴν θάλασσα καὶ φώναζε: «Βοήθεια»
Καὶ οἱ ἀπ’ ἔξω ποὺ τὸν ἔβλεπαν, τοῦ ῤφώναζαν: «Ρεεέ… τί ἄσπρο κῶλο πού ἔχεις;;;» Συνέχεια
«Ποτὲ μὴ λὲς ποτέ»!
Θα αρχίσω με μια ευρέως διαδεδομένη φράση, που χρησιμοποιείται με μεγάλη συχνότητα στις μέρες μας, αλλά εν τελώς αλόγιστα καθώς φαίνεται. Διότι, αν καθίσει και συλλογιστεί κανείς, θα καταλήξει, με σχετική ευκολία, στο συμπέρασμα ότι είναι μια ανοησία δίχως λογική υπόσταση. Αναφέρομαι στη περίφημη φράση ”ποτέ μη λες ποτέ”, που πλέον θεωρείται ως θέσφατο.
Μὰ πράγματι συνῳμίλησε μὲ τὸν θεὸ ὁ Σαμαρᾶς!
Μὴ τὸ κοροϊδεύετε.
Συνῳμίλησε, σᾶς δίδω τὸν λόγο μου!
Δὲν ἤμουν παρούσα, ἀλλὰ ἐὰν κρίνω ἀπὸ τὶς πράξεις του, ναί, συνῳμίλησε!
Συνῳμίλησε μὲ τὸν θεὸ τοῦ χρήματος! Μὲ τὸν θεὸ τῆς ἐξουσίας! Μὲ τὸν θεὸ ἐκεῖνον ποὺ μᾶλλον εἶναι λίγο …κακούλης!!!
Συνέχεια
Νέο κόμμα; Ἄν τέ… Μὲ τὸ καλό! Νὰ πάρετε καὶ τὸν Πάγκαλο!
Νέο κόμμα ζητᾶ καὶ μαγειρεύει ὁ Χουντοχοΐδης. Τὸ ἴδιο κι ὁ Λοβέρδος. Τὸν μόνον ποὺ ξέχασαν εἶναι τὸν Πάγκαλο. (Καὶ ἡ Τζούλια δὲν θὰ τοὺς κακόπεφτε….)
Δὲν ξέρω ἐὰν τὸ ἔχετε καταλάβει, ἀλλὰ ζοῦμε κοσμοϊστορικὲς στιγμές!
Ὁ κόσμος καίγεται καὶ τὸ …τοῦτ, κτενίζεται! Ἡ δουλειὰ δὲν εἶναι ὅμως ντροπή… Καμμία δουλειὰ δὲν εἶναι ντροπή…
Συνέχεια
Ἄς τὸ γλεντήσουμε!!!
Πρὸ ἀρκετῶν μηνῶν ἀκούσαμε γιὰ πρώτη φορὰ τὸ τραγούδι τοῦ Νίκου Καλογεροπούλου, μὲ τὸν Βασίλη Παπακωνσταντίνου, «ὅταν γυρίσω θὰ τοὺς γαμήσω».
Ἕνα τραγούδι θρύλο, γιὰ τὸ ὁποῖον πολλοὶ ἀνησύχησαν καὶ τὸ ἔκοψαν ἀπὸ τὴν πλατεία τοῦ ἀλλοτινοῦ Συντάγματος, ὅπως ἐπίσης ἔκοψαν καὶ τὸν Βασίλη.
Συνέχεια