Ἐχθὲς τὸ ἀπόγευμα συζητούσαμε μὲ κάποιον φίλο ἀπὸ τὰ παλαιά.
Ἐκείνην τὴν στιγμὴ περνᾶ ἕνας γείτονάς του καὶ ξεκινοῦν τὶς δικές τους κουβέντες.
Παπποῦς ὁ γείτων. Πλέον τῶν 80 ἐτῶν ὁ παπποῦς γείτων.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες…
Οἱ σκέψεις τοῦ Νικόλα μὲ ταξειδεύουν!
Μὲ κάνουν νὰ παίρνω θάῤῥος καὶ δύναμιν γιὰ νὰ συνεχίσω.
Ἄν καὶ μόνον διαδικτυακοὶ φίλοι, αἰσθάνομαι πὼς μία ὄμορφη ἡμέρα γίνεται ὀμορφότερη ἐὰν ξεκινήσῃ μὲ ὄμορφες σκέψεις γιὰ ὅλους μας καί, κυρίως, γιὰ τὸ πῶς θὰ κάνουμε πραγματικότητα τὰ ὄνειρά μας γιὰ τὸν τόπο μας καὶ τὶς ζωές μας.
Συνέχεια
Οἱ Ἄνεμοι τῆς Ἀλλαγῆς….
15 Ἰουνίου…
Κάποιοι μικρόνοες χαρτογιακάδες ἀπεφάσισαν ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ Παγκόσμιος Ἡμέρα Ἀνέμου…
Πόσο ἀνόητα ἀλαζόνες…
Κλεισμένοι μέσα στὰ ἀνήλιαγα γραφεῖα τους νὰ πιστεύουν ὅτι μποροῦν νὰ ἐξουσιάσουν τὴν Δύναμιν τοῦ Ὀνόματος τῶν Στοιχείων … καὶ κυρίως τοῦ Ἄρχοντος τῆς Ἀλλαγῆς.
Τιμοῦν τὸν ζωηφόρο Ἄνεμο δίδοντάς του μίαν ἡμέρα τὸν χρόνο… ἡμέρα ποὺ εὐελπιστοῦν πὼς θὰ νοιώσουν τὸ Χάδι Του στὶς παγωμένες, ἀσάλευτες ψυχὲς τοων… πεθαμένοι αἰῶνες τώρα καὶ σαβανωμένοι στὰ κομψά, πανάκριβα κουστούμια τους προσπαθοῦν μὲ τὶς γητειές τους νὰ Νοιώσουν τὴν Πνοὴ τῆς Ζωῆς στὰ ἄψυχα κουφάρια των… Συνέχεια
Ἄνθρωπε….
Ἄνθρωπε…
Μὴ στέκεσαι ἀσάλευτος.
Πρᾶξε κάτι… κάτι ἡρωικό.
Κάτι ποὺ στέκεται ἀκίνητο γιὰ ὥρα, γίνεται ἀόρατο στὸ μάτι … ἡ Κίνησις εἶναι αὐτὸ ποὺ δίνει Ὕπαρξι.
Μᾶς πηγαίνουν γιά νέον ἐμφύλιον;
Πρὸ χθές, στὸ ἐπεισόδιον μὲ τὸν Κασιδιάριη καὶ τὶς Κανέλλη-Δούρου παρετήρησα κάποιες πολὺ ἐνδιαφέρουσες λεπτομέρειες.
Τὸ πρῶτο σημεῖον ἦταν τὸ βλέμμα τῆς Δούρου κατὰ τὴν διάρκεια τῆς «ἐπαφῆς τρίτου τύπου» Λιάννας Κασιδιάρη.
Τὸ βλέμμα της ἦταν ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ!!!!
Ἰδιαιτέρως ἱκανοποιημένον, στιγνόν, θρασύ!
Ὑπάρχει ὅμως καὶ τὸ ἐμεῖς…
Ναί, ὑπάρχει πάντα καὶ τὸ «ἐμεῖς»…
Κι ἄς τὸ ἔχουμε ξεχάσει…
Κι ἄς ἔχουμε χάσει λίγο ἀπὸ τὸν ἑαυτόν μας…
Κι ἄς μεγαλώσαμε μέσα σὲ ψέμματα, εἰκονικὲς πραγματικότητες καὶ παραδοξολογίες….