Ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχουν δρόμοι, ἐμεῖς τοὺς δημιουργοῦμε.
Δὲν εἶναι ἀναγκαῖον πάντα νὰ βαδίζουμε στὰ χνάρια ἄλλων.
Πολλὲς φορές, ἰδίως στὶς …περίεργες ἡμέρες ποὺ διαβιοῦμε, χρειάζεται νὰ ἀφήσουμε τὸ ἔνστικτό μας νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ.
Σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις θὰ χρειασθῆ νὰ χαράξουμε ἐμεῖς τὸν δρόμο. Συνέχεια →

Τὰ ὁποῖα εἶναι οἱ ἀναμνήσεις μας, οἱ σκέψεις μας, ἡ ἀντίληψίς μας, ἡ κρίσις μας, τὰ ὄνειρά μας καὶ ἡ αὐτογνωσία μας.
Ὅλα αὐτά, στὸν βαθμὸ ποὺ τὰ ἔχουμε ἀναπτύξει, εἶναι τὰ σημαντικότερα ποὺ χρειαζόμεθα γιὰ νὰ πορευθοῦμε στὴν ζωή μας.
Τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ εἶναι παρελκόμενα. Θὰ μπορούσαμε νὰ τὰ ἔχουμε, θὰ μπορούσαμε καὶ νὰ μὴν τὰ ἔχουμε.
Ἤ, ἀκόμη χειρότερα, θὰ μπορούσαμε μέσα σὲ μίαν μόνο στιγμὴ νὰ τὰ χάσουμε γιὰ πάντα.
Τὰ πολύτιμα ὅμως εἶναι μόνον αὐτὰ ποὺ πράγματι ἀξίζουν, μαζὺ μὲ τὰ ἀγαπημένα μας πρόσωπα.
Μόνον αὐτὰ πρέπει νὰ προστατεύουμε. Συνέχεια →

Σήμερα δὲν θὰ σᾶς γράψω κάτι ἐδῶ. Θὰ σᾶς ζητήσω νὰ …μεταφερθεῖτε, μαζύ μου, λίγο στὴν ἱστορία μας, παρέα μὲ τὸν Κωνσαντῆ.
Οὐσιαστικῶς σήμερα θὰ μᾶς ἀπαντήση ὁ Κωνσταντῆς γιὰ τὸ πῶς μποροῦμε νὰ «πᾶμε τώρα, οἱ δυό μας» ἐκεῖ ποὺ πρέπει, πρὸ κειμένου νὰ ἐπανακτήσουμε τὸ δικαίωμά μας στὴν ἐλευθερία. Συνέχεια →

ΠΟΥΘΕΝΑ!!!
Ἐμεῖς μποροῦμε καὶ ξεπερνᾶμε τὰ πάντα, μὲ χαμόγελο καὶ μὲ αἰσιοδοξία!!!
Ἐὰν δὲν μποροῦμε ἐμεῖς, τότε  οὐδεὶς μπορεῖ!!!
Τὰ τῆς ζωῆς μας μόνοι μας τὰ καθορίζουμε… Συνέχεια →

Ἀπὸ τὴν προηγουμένη.
Ἄνθρωπος ποὺ ἔχει μάθει νὰ ἀγωνίζεται, νὰ παλεύῃ, νὰ χάνῃ καὶ νὰ κερδίζῃ, νὰ πέφτῃ καὶ νὰ σηκώνεται, οὐδέποτε διστάζει νὰ κάνῃ μίαν νέα ἀρχὴ στὴν ζωή του. Σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς.Κάθε στιγμή… Σὲ κάθε στροφὴ τῆς διαδρομῆς του… Συνέχεια →

Καὶ εἶναι χρήσιμος διότι μοῦ διδάσκει τὸ πῶς ΔΕΝ θὰ ξανὰ κάνω τὰ ἴδια λάθη.
Μὲ μαθαίνει νὰ εἶμαι ὑπομονετικός, σὰν ἄνθρωπος, ἀποφασιστικὸς καὶ νὰ μπορῶ πάντα, στὴν ἀναποδιά, νὰ ἑλίσσομαι. Συνέχεια →