Καί πῶς νά φθάσῃ;
Μήπως ἐγνώριζε τόν προορισμό του;
Μήπως τελικῶς κι ὁ ἀποστολεύς ἀγνοοῦσε πώς ἔχουν «κλειδώσει» οἱ δρόμοι; Μήπως ἀγνοοῦσε πώς τώρα πιά ἐκτός ἀπό τά μηνύματα ἀπαιτοῦνται καί ἀποκρυπτογραφικές πληροφορίες; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Οἱ περισσότεροι χάνονται στὴν φαντασίωσι μίας ὡραίας ἰδέας…
Πάλι ἄλλα ἔψαχνα κι ἄλλα εὑρῆκα…
Ἐδιάβασα λοιπὸν τὴν παραπάνω φράσι, σὲ κάποιαν ἀνάρτησι, καὶ τὴν ἐκράτησα στὴν ἄκρη, γιὰ νὰ τὴν ἐξερευνήσω…
Γιὰ τὴν ἀκρίβεια ἐδιάβασα:
«Οἱ περισσότεροι χάνονται στὴν φαντασίωσι μίας ὡραίας ἰδέας καὶ δὲν προετοιμάζονται κοθόλου νὰ ἀπαντήσουν στὸ πῶς θὰ τὴν κάνουν πράξι»… Συνέχεια
Ὁ κατασχέτης.
Ἦταν νὰ μὴν ἀρχίσουν νὰ ἐμφανίζονται τὰ κοράκια στὸν ὀρίζοντα.
Ἄπαξ καὶ ξεκίνησε ὅμως ἡ ἄφιξίς τους, εἶναι δεδομένον πὼς θὰ χρησιμοποιήσουν ὅλους τοὺς δυνατοὺς τρόπους γιὰ νὰ ἁρπάξουν, νὰ πλιατσικολογήσουν, νὰ καρπωθοῦν ὅσα ἕνα πτῶμα, λίγο πρὸ τῆς ἀπολύτου ἀποσυνθέσεώς του, ἀφήνει σὲ ἐτοῦτον τὸν κόσμο.
Ἡ μία καὶ μοναδικὴ ἀλήθεια, ποὺ γιὰ τὴν ὥρα ἰσχύει, εἶναι πὼς ναί, τὸ πλιάτσικο φθάνει στὸ ἀποκορύφωμά του. Συνέχεια
Καληνύκτα Πολεμιστή; Καλημέρα σκλᾶβε;
Όταν από έναν αποχαυνωμένο και καταπιεσμένο λαό τιμάται ένας αυτόχειρας, αντί να γεννιέται ένας επαναστάτης, ξέρεις πως ο Καιρός των Πολεμιστών έχει παρέλθει… ξημέρωσε ο Καιρός των σκλάβων.
Άλλο να αυτοκτονεί κάποιος επειδή ατιμάστηκε και άλλο επειδή δεν αντέχει τον κόσμο γύρω του.
Στην πρώτη περίπτωση έχουμε πράξη Τιμής… στη δεύτερη πράξη Δειλίας. Συνέχεια
Μονοπώλεια τροφῆς.
Τά γνωρίζουμε;
Τὰ γνωρίζουμε.
Ἀφοροῦν στοὺς «ἐγγεκριμένους» σπόρους τῶν γενετικῶς τροποποιημένων τροφίμων. Αὐτῶν δῆλα δὴ ποὺ θέλουν νὰ μᾶς ὑποχρεώσουν νὰ καταναλώνουμε.
Ὅμως κι ἐδῶ ἔχουμε πολλὰ ἀκόμη ζητήματα… Πολὺ σοβαρότερα… Τοὐλάχιστον μὲ μίαν πρώτη ματιά… Συνέχεια
Νά αὐτοκτονήσω ἤ νά ἀποκρούσω τόν ἐχθρό;
Τὴν ἀπόφασί μου τὴν ἔχω λάβει ἀπὸ τότε ποὺ γεννήθηκα. Δὲν τὸ ἐγνώριζα τότε… Μοῦ τὸ ἀπεκάλυψαν τὰ βήματά μου σὲ αὐτὴν τὴν ζωή.
Καὶ δυστυχῶς, ἤ εὐτυχῶς, θέλω δὲν θέλω, εἶναι ΑΝΑΓΚΗ πλέον νὰ μάθω νὰ πολεμῶ…
Μόνον ποὺ ὁ πόλεμος σήμερα εἶναι διαφορετικὸς ἀπὸ τοὺς πολέμους ποὺ γνωρίζαμε…
Ὁ πόλεμος σήμερα μᾶς ὑποχρεώνει νὰ γίνουμε Ὀδυσσεῖς καὶ νὰ νικήσουμε τὸ «τέρας», ὄχι μὲ τὰ δικά του ὅπλα, ἀλλὰ μὲ τὰ ἄλλα, τὰ δικά μας, τὰ λησμονημένα.
Χά… Ἀστεῖα σᾶς λέω… Συνέχεια