Τὸ ὁμόλογο τῆς λευτεριᾶς.

«Εἶδα ἕνα ὄνειρο… ὁ  Θεὸς ὑπέγραψε ἕνα ὁμόλογο μὲ τὴν Ἐλευθερία τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ὁ Θεὸς δὲν παίρνει πίσω τὴν ὑπογραφή του…»
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης – Αρχές του Αγώνα για την Ελληνική Ανεξαρτησία.

Ήταν το πρώτο ομόλογο που οι γερμανοτσολιάδες απόγονοι του Τσολάκογλου «κούρεψαν» τον Απρίλιο του 2010, δηλώνοντας την υποτέλειά τους στην Γερμανική οικονομική εισβολή. Απρίλιος … Τον ίδιο μήνα που τα Ναζιστικά στρατεύματα μπήκαν στην Ελλάδα με τα όπλα το 1941.
Σαν μικροομολογιούχοι που μας «κούρεψαν» το Ομόλογο Λευτεριάς, ας πάμε να ζητήσουμε την αποζημίωσή μας …
Συνέχεια

Ζήτω ἡ 25η Μαρτίου!!!

Ἤ ὀρθότερα, ζήτω ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ ἀφετηρία τῆς παλιγγενεσίας μας ποὺ ξεκίνησε πρὸ 192 ἐτῶν ἀλλὰ ἀκόμη συμβαίνει!
Ζήτω ἡ 25η Μαρτίου κάθε ἔτους, διότι τότε ξεκίνησαν κάποιοι ξυπόλητοι, ἀμόρφωτοι, ξεβράκωτοι καὶ πέταξαν τὸ πρῶτο καὶ πλέον βίαιον εἶδος μογγόλων.
Τὰ στίφη ὅμως οὐδέποτε ἔφυγαν. Διεδέχοντο πάντα τὸ ἕνα τὸ ἄλλο.
Συνέχεια

Τὶς σημαῖες τῆς Ἐλευθερίας νὰ σηκώνουμε ὑψηλά…

Ναί, πολὺ ὑψηλά!
Οἱ σημαῖες μας, αὐτὲς ποὺ μᾶς ἐνώνουν, ποὺ ἀφοροῦν σὲ ὅλους τοὺς Ἕλληνες, ποὺ ὑπῆρξαν, ὑπάχουν καὶ θὰ ὑπάρχουν ὡς μοναδικὰ σύμβολα, μόνον ὑψηλὰ μποροῦν νὰ κυματίζουν…
Πολὺ ὑψηλά!
Πάντα νὰ κυματίζουν…
Ὅπως μᾶς πρέπει…
Τὶς σημαῖες δὲν τὶς ὑποστέλλουμε παρὰ μόνον τὴν νύκτα καὶ μόνον κατ’  ἐπιλογήν! 
Ἰδίως στὶς ἐποχὲς ποὺ διαβιοῦμε ὅμως, ἰδίως τώρα ἀπαιτεῖται νὰ παραμένουν πάντα στὸ ἱστίο τους καὶ νὰ κυματίζουν… Νὰ μᾶς θυμίζουν κάθε στιγμὴ τὸ χρέος μας…
Συνέχεια

Τώρα ποὺ θὰ γυρίσῃ, θὰ τοὺς γ@μήσῃ…

Τὸ εἶπε, διὰ χειρὸς Καλογεροπούλου καὶ διὰ στόματος Παπακωνσταντίνου. 
Τὸ εἶπε καὶ λίγες στιγμὲς πρὶν φύγει…
Ἀλλὰ κι ἔτσι νὰ μὴν τὸ ἔλεγε, τώρα ποὺ ξεκίνησε, διότι ξεκίνησε, κι ἔρχεται, καὶ στέλνει μηνύματα σὲ παλληκάρια καὶ κοπελιές, θὰ μᾶς τὰ πῇ ὁ ἴδιος…
Συνέχεια

Δὲν ἦσαν ἄνθρωποι. Θεοὶ ἦσαν!

Ἀπὸ μικρὸ παιδάκι ἐλάτρευα τὸ νὰ μελετῶ τὶς βιογραφίες τῶν ἡρώων τῆς Ἐπαναστάσεως.
Μὲ ἐμάγευαν.
Ἤμουν ὅμως καὶ τυχερή. 
Λίγο ὁ δάσκαλός μου, ποὺ ἐπίσης τοὺς ἐλάτρευε… 
Λίγο ὁ Τάκης Λάππας, ποὺ ἔγραψε εἰδικῶς γιὰ παιδιά, τὶς βιογραφίες τῶν ἡρώων μας….
Θέλει καί πολύ; Δὲν θέλει…
Μαγεύεσαι…

Θυμᾶμαι, παιδάκι ἀκόμη, ἤμουν δὲν ἤμουν ἑπτὰ ἐτῶν, ἐδιάβασα τὴν βιογραφία τοῦ Μάρκου Μπότσαρη. Συγκλονίσθηκα. Δὲν ἐγνώριζα (ἀκόμη) κάτι γιὰ τὸ Μεσολόγγι… Ἔως τότε. 
Κι ἀπό ποῦ νά πιάσω τό κουβάρι γιά νά μάθω; Ἀφῆστε δὲ ποὺ δὲν ζοῦσα στὴν Ἑλλάδα, γιὰ νὰ μπορῶ νὰ προμηθευθῶ Συνέχεια

Χρόνια καλὰ Ἕλληνες! Καλὴν Λευτεριά!

Καλὴν λευτεριὰ νὰ ἔχουμε.
Καλὸν ἀγώνα. 
Καὶ …καλὸ βόλι…

Ἔτσι κι ἀλλοιῶς θὰ νικήσουμε…
Συνέχεια