
Μακεδονία
Μίαν φορὰν κι ἕναν καιρόν,
γυρολογοῦσε ὁ ἥλιος μοναχός·
πότες ὁμιλοῦσε σ’ ἀψηλά βουνὰ,
πότες σὲ περιγιάλια ζηλευτά.
— Ἀκοῦστε με τοὺς ἔλεε,
ἐδῶ εἶναι Ἑλλάδος γῆ·
ἐδῶ γεννήθηκε ὁ Φώς,
ἐδῶ ὁ Ἐλεύθερος, ὁ Λόγος, ἡ Πνοή…

Μακεδονία
Μίαν φορὰν κι ἕναν καιρόν,
γυρολογοῦσε ὁ ἥλιος μοναχός·
πότες ὁμιλοῦσε σ’ ἀψηλά βουνὰ,
πότες σὲ περιγιάλια ζηλευτά.
— Ἀκοῦστε με τοὺς ἔλεε,
ἐδῶ εἶναι Ἑλλάδος γῆ·
ἐδῶ γεννήθηκε ὁ Φώς,
ἐδῶ ὁ Ἐλεύθερος, ὁ Λόγος, ἡ Πνοή…
Σάν σήμερα στίς 30 Ἰουνίου 1969 ἔφυγε ἀπό τήν ζωή ὁ πεζογράφος Στρατῆς Μυριβήλης (Εὐστράτιος Σταματόπουλος).
Ἕνα μικρό ἀφιέρωμα ἀπό τό κείμενό του ἡ «Ἐθνική μουσική» ἀναφέρει μεταξύ ἄλλλων γι΄αὐτούς πού ἐπιδιώκουν τήν διάβρωσι τῆς Ἑλληνικῆς μας ἐνότητος. Ἡ προσπάθεια αὐτή δέν ξεκίνησε στίς μέρες μας. Διαβᾶστε το. Ἀξίζει. Σάν νά μήν πέρασε μία μέρα:
«Οἱ πανικόβλητοι τοῦ μοντερνισμοῦ εἶναι συνήθως ἡμιμαθεῖς ἀστοί, ἢ κενόδοξοι νεόπλουτοι, ἢ ἀμόρφωτοι ἱστορικὰ ρωμιοί, ποὺ ταξίδεψαν κάπου στὴν Εὐρώπη, καὶ εἶδαν κόσμο, καὶ γύρισαν κεχηναῖοι ἀπὸ θαυμασμὸ καὶ κατάπληξη.
Ἀνάμεσα σ’ αὐτοὺς ὑπάρχουν καὶ μισομορφωμένοι ἀπὸ ἑλληνικὴ παιδεία διανοούμενοι, ἢ ἀποτυχημένοι φιλόδοξοι, ποὺ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἁρπάξουν κάθε σημαία νεωτεριστικοῦ κινήματος, ποὺ θὰ τοὺς βγάλει ἀπὸ τὴν ἀφάνεια τῆς ἀσημαντότητάς τους καὶ θὰ τοὺς θέσει ἐπὶ κεφαλῆς συλλαλητηρίων.
Από την αρχή, ο αγώνας του ελληνισμού σχετίζεται με τη θάλασσα. Ο πολιτισμός μας γεννήθηκε στη θάλασσα κι είμαστε ο λαός της θάλασσας από την Αρχαιότητα. Κανείς δεν μας την έμαθε. Με τη ζωή μας τη μάθαμε και με τη μνήμη μας την κρατήσαμε μέσα στο πνεύμα μας. Η πατρίδα μας είναι γη θάλασσας. Συνέχεια

Θέλω νὰ πάψουν νὰ μιλοῦν…
ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ξιπασμένα ἀγκομαχοῦν
κι ὁλημερὶς σὰν τὰ κοκκόρια φωνασκοῦν…
γιὰ τῆς ἀποικιοκρατίας τὰ ἀνόητα δανεικά… Συνέχεια

Ἡ ἄλλη πλευρὰ
Τὰ χεὶλη της αἷμα ἔσταζαν,
καθὼς ἀργὰ ἀνασήκωνε ἀπὸ τὴν γῆς τὸ κορμί της.
Τότες, τρομαγμένον τὸ φῶς τοῦ φεγγαριοῦ,
μὲ λαχτάραν χρύσωσε τὸ προσωπόν της
κι ἦταν οἱ στάλες πλάι ἀπ’ τὰ χείλη της,
μιὰ εὐμορφιά…
Κύτταξε ἀψηλά,
καθὼς ἐμπρός της ὁ νέκυος τῆς ἔδινε ζωήν
κι ἔπειτας,
τὸν κόσμον ἔτρεφεν τῆς νυκτός. Συνέχεια