Δὲν ὑπάρχει κάτι στὴν ζωὴ ποὺ νὰ τὸ ἔχουμε κερδίσει δίχως πόνο, κόπο καὶ θυσίες καὶ νὰ μὴν τὸ τιμοῦμε ἰδιατέρως. Διότι μόνον αὐτὰ ποὺ κερδίσαμε πολεμώντας ἔχουν πραγματικὴ ἀξία γιὰ ἐμᾶς..
Κι ἀναφέρομαι στὰ πραγματικὰ κέρδη κι ὄχι στὰ ψευδῆ.
Διότι τὰ πραγματικὰ κέρδη, οἱ πραγματικές μας νίκες, εἶναι αὐτὰ ποὺ κρατώντας τὸ σπαθί μας (πραγματικὸ ἤ νοητό) διεκδικοῦμε χῶρο γιὰ ἐμᾶς καὶ τὰ ὄνειρά μας. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Δὲν ἑορτάζουμε κάτι ποὺ ἀπωλέσαμε
Ὁ ἔρως, μὲ ἔψιλον μικρόν, εἶναι μία κατάστασις ποὺ ἔχει ὑμνηθῆ -ἐπιφανειακῶς- στὸ παρελθὸν ἀπὸ πάρα πολλούς, γιὰ νὰ τοῦ ἀφιερώσουμε κι ἐμεῖς κάποιον χρόνο.
Ὁ Ἔρος, μὲ Ἔψιλον κεφαλαῖον ὅμως (καὶ Ὄμικρον!!!), ἔχει προσωποιηθῆ ἀπὸ τοὺς προγόνους μας, ἔχει ἀναλυθῆ καὶ ἔχει τοποθετηθῆ σὲ συμπαντικὰ ἐπίπεδα καὶ πλαίσια. Πλαίσια τὰ ὁποία ἀκόμη δὲν εἴμαστε εἰς θέσιν νὰ κατανοήσουμε ἐμεῖς, οἱ ξεπεσμένοι ἀπόγονοι ἐκείνων τῶν ἐνδόξων προγόνων. Συνέχεια
Ἐγὼ χρωματιζω τὸν κόσμο μου μὰ καὶ τὴν …φυλακή μου!!!
Ὁ κόσμος, ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως, μᾶς κρατᾶ φυλακισμένους, εἶναι ὡραῖος ἤ ἄσκημος, ἀναλόγως τοῦ πῶς ἐγὼ τὸν ἀντιλαμβάνομαι.
Μία φυλακὴ* ὅμως, ποὺ λέγεται Γῆ, εἶναι ἡ μοναδική μας εὐκαιρία γιὰ νὰ ἐκφρασθοῦμε μέσα ἀπὸ τὴν Ζῳή. Συνέχεια
Γιὰ νὰ φθάσουμε κάπου, πρέπει νὰ γνωρίζουμε τὸ …γιατὶ ξεκινήσαμε!!!
Δὲν ξεκινᾶμε γιὰ ἔνα, ὁποιοδήποτε, ταξείδι, δίχως αἴτιο καί, κυρίως, δίχως σκοπό.

Ἐὰν πραγματικὰ θέλουμε νὰ ξεκινήσουμε γιὰ τὸ ταξείδι ἐκεῖνο ποὺ θὰ μᾶς ὁδηγήση, ὡς ἄτομα καὶ ὠς λαό, στὸ νὰ ἀνακτήσουμε, ἔναν πρὸς ἔναν, ὅλους τοὺς βαθμοὺς Ἐλευθερίας μας, ὀφείλουμε, γιὰ ἀρχή, νὰ γνωρίζουμε ἐπακριβῶς (κι ὄχι στὸ …περίπου!!!), τὸ ποῦ ἀκριβῶς εἴμεθα σήμερα μὰ καὶ τὰ ὁποιαδήποτε «γιατί» (λέγονται ἄλλως καὶ αἴτια) μᾶς ἔφεραν ἔως ἐδῶ. Συνέχεια
Βημάτων προσαρμογές…
Κάθε ἐπιτυχία στὴν ζωή μας γιὰ νὰ ἔλθῃ, ἀπαιτεῖται ἕνα βῆμα. Τὸ πρῶτο βῆμα.
Τὸ σημαντικότερον ὅλων τῶν ἐπομένων εἶναι νὰ ὑπάρξῃ αὐτό. Συνέχεια
Ἄς γίνουμε ἐμεῖς ὁ Ἔρως…
Κάποτε οἱ γονεῖς καὶ ὁ οἰκογενειακὸς περίγυρος πίεζαν τοὺς ἀνθρώπους νὰ παντρευθοῦν.
Τώρα οἱ ἐποχὲς ἄλλαξαν, τοὺς πιέζουν γιὰ νὰ χωρίσουν.
Ἕνα παιδὶ μοῦ ἔλεγε μιὰν ἡμέρα ὅτι περνάει βαρετὰ τὰ Σαββατοκύριακα μὲ τοὺς γονεῖς του, ἐνῶ τὰ περισσότερα παιδιὰ στὴν τάξη του περνοῦν τὰ Σαββατοκυριακα ἀνάμεσα στοὺς δύο γονεῖς καὶ μοιάζει στὰ μάτια τους ἡ ζωή τους νὰ ἔχῃ πιὸ πολὺ ἐνδιαφέρον. Συνέχεια
