Ἔγραφα πρὸ μερικῶν ἡμερῶν τὶς θλιβερὲς διαπιστώσεις μου γιὰ τὸ μῖσος, ποὺ συναντοῦμε καθημερινῶς, μέσα ἀπὸ κάθε μας συναναστροφή.
Μῖσος ποὺ προέρχεται, κατὰ τὶς δικές μου ἐκτιμήσεις, ἀπὸ λάθος …ἐκτιμήσεις.
Περιορισμένες δῆλα δὴ πληροφορίες, ποὺ μᾶς μετατρέπουν σὲ θαυμάσια ὄργανα ἤ ἐργαλεῖα μίας γενικοτέρας παραστάσεως…
Τὸ μῖσος.
Παραστάσεως ἔγραψα;
Ὤ… Ναί!!!
Παραστάσεως…
Διότι ἐὰν καταφέρουμε νὰ «βγοῦμε» ἀπὸ τοὺς «ῥόλους» μας θὰ διαπιστώσουμε πὼς ἁπλῶς συμπεριφερόμαστε ἔτσι ἤ ἀλλοιῶς ἤ παρ΄ ἀλλοιῶς, μὰ πάντα κατὰ πῶς ἄλλοι μᾶς ὁρίζουν…
Ἤ ὀρθότερα, κατὰ πῶς μᾶς ἔχουν ἐκπαιδεύσει…
Διότι μᾶς ἔχουν ἐκπαιδεύσει… Δυστυχῶς…
Κι αὐτὸ δὲν ἐξυπηρετεῖ κάποιον ἄλλον παρὰ μόνον αὐτοὺς ποὺ ἀσκοῦν ἔλεγχο στὶς κοινωνίες μας… Συνέχεια
Τὸ δάκρυ, τὰ δύσκολα, τὰ ἀνάμεικτα καὶ πολυσύνθετα προβλήματα ἦσαν πάντα στὸν πλανήτη κι ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, καλούμεθα νὰ τὰ ἀντιμετωπίζουμε. Ἐὰν ἐπιτρέπαμε σὲ καταθλίψεις καὶ σὲ αὐτοκτονικὲς τάσεις νὰ μᾶς καταβάλλουν, εἶναι βέβαιον πὼς ἀπὸ αἰῶνες πρὶν θὰ εἶχε σβήση ἡ ζωή. Γιὰ νὰ μὴν διστάσουν νὰ ἐξακολουθήσουν, ἀκόμη καὶ μέσα ἀπὸ φρικτὲς γενοκτονίες, κάποιοι σημαίνει πὼς ΟΛΟΙ μας μέσα μας κουβαλᾶμε ἀστείρευτες πηγὲς δυνάμεως, ποὺ ἀξίζει, σὲ κάθε δυσκολία μας, νὰ τὶς ἐντοπίζουμε καὶ νὰ τὶς ἐλευθερώνουμε. Διότι ὁ ἄνθρωπος στὰ δύσκολα συνήθως εἶναι …μόνος του. 
Τὸ δικαίωμα στὴν ζωὴ ὀφείλουμε κάθε στιγμὴ νὰ τὸ κατακτᾶμε…
Θεωρίες ὑπάρχουν πολλές…