Ὅ,τι κι ἐὰν ἔλθῃ…
Ὅσα δύσκολα ἤ πολὺ δύσκολα…
Ὅσα μικρὰ ἤ μικρότερα…
Ὅσοι προοδότες ἤ ἀκόμη μεγαλύτεροι προδότες…
Ἐγὼ πρέπει νὰ εὕρω τὸν τρόπο καὶ νὰ σταθῶ στὰ δικά μου πόδια!!! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Χρέος μας τὸ «εἶναι καλό»!!!
Τὸ «μοῦ ἀρέσει» εἶναι δικαίωμα.
Συνέχεια
Ἐὰν ἐπαναστατούσαμε γιατί πεινάσαμε, τότε καλὰ θὰ παθαίναμε ἐὰν χανόμασταν…
Βαρὺ αὐτὸ ποὺ γράφω, ἀλλὰ ἀληθές.
Οἱ Ἕλληνες, πάντα, μέσα σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς γνωστῆς (κι ἀγνώστου) ἱστορίας των, πτωχοὶ ἦσαν. Πάμπτωχοι. Κι ὅμως… Ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖον ἐμεγαλούργησαν, ἀλλὰ καὶ θὰ μεγαλουργήσουν στὸ μέλλον, δὲν ἦταν ὁ πλοῦτος ἢ ἡ τεχνολογία ἢ ἡ εὐμάρεια. Αὐτὰ ἦσαν πάντα καὶ ἐπουσιώδη καὶ ἀνούσια.
Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἄλλη. Οἱ μεγάλες πράξεις δὲν προκύπτουν ἀπὸ …νταβατζῆδες ἀλλὰ ἀπὸ Ἐλευθέρους.
Οἱ Μεγάλοι Ἕλληνες δὲν προέκυψαν ἀπὸ …χορηγούς. Ἦταν τὸ περὶ Ἐλευθερίας (δι)-αἴσθημά των ποὺ τοὺς ᾡδήγησε στὸ νὰ γίνουν μεγάλοι. Συνέχεια
Μόνον μόνοι μας…!!!
Ἐάν δέν σώσω ἐγώ τήν Ἑλλάδα, ποιός θά τήν σώσῃ;
Ἐάν δέν προτάξω ἐγώ τά στήθη μου, ἀπέναντι σὲ κάθε ἐπίδοξο ἐχθρό, ὀρατὸ ἢ μή, τότε ποιός θά τό κάνῃ;
Ἐάν δέν ἀνακαλύψω, μόνη μου, τήν Ἑλλάδα μέσα μου, τότε ποιός θά μοῦ δείξῃ τόν δρόμο;
Συνέχεια
Θά τά καταφέρουμε;
Ἤ δέν θά τά καταφέρουμε;
Ὄχι μόνον σὰν ἄτομα μά, ἰδίως, ὡς λαός.
Αὐτὸ τὸ ἐρώτημα μᾶς ταλανίζει ὅλο καὶ συχνότερα… Μά ὑπάρχει ἀπάντησις πού νά μᾶς βεβαιώνῃ γιά τό ἔνα ἤ γιά τό ἄλλο;
Συνέχεια
Γυναῖκα…
Μητέρα, σύζυγος, φίλη, ἀδερφή, μοῦσα, λολίτα, παιδί, πολυάσχολη, λευκή, ἔγχρωμη, εὐαίσθητη, παραδοσιακή, ἀντισυμβατικὴ ἀλλὰ ποτὲ συνηθισμένη!
Ἕνα λαμπερὸ συμπύκνωμα γυναικείων ῥόλων, ἡ γυναῖκα, δὲν δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸν πρωταρχικὸ πηλό, ὅπως ὁ ἄνδρας, ἀλλὰ βγῆκε τελευταία ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ δημιουργοῦ τοῦ κόσμου καὶ ἴσως νὰ ἐκφράζῃ καθαρότερα ἀπὸ κάθε τὶ ἄλλο τὴν θεϊκὴ σκέψη καὶ ἔμπνευση. Συνέχεια