Νὰ μιλήσουμε γιὰ δικαιώματα λοιπόν.

Νὰ μιλήσουμε γιὰ δικαιώματα λοιπόν.

Φυσικά: τὰ δικαιώματα τῶν γονέων καὶ τῶν παιδιῶν τους ὡς ἀπογόνων τους. Τὰ φυσικὰ καὶ ἀδιαπραγμάτευτα δικαιώματα τῆς Οἰκογένειας, καὶ τὸ αὐτονόητο: ἡ μέριμνα τοῦ γονέως γιὰ τὴν παιδεία τῶν τέκνων του.
Πολιτικά: τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου, τῆς ἄνευ φόβου καὶ βίας διατυπώσεως τῆς γνώμης καὶ τῶν ἀπόψεων. Τὸ δικαίωμα τοῦ πολιτεύεσθαι καὶ τῆς συμμετοχῆς στὰ κοινά ἄνευ φόβου καὶ βίας. Συνέχεια

Ἡ γνώσις εἶναι δικαίωμα ὅλων;

Ἡ γνώσις, ποὺ πράγματι βοηθᾶ στὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν διαβιώσεως τῆς Ἀνθρωπότητος, εἶναι κάτι ἀπέραντο, μὲ ἀρχὴ καὶ δίχως τέλος. (Γιὰ τὰ δικά μας, περιορισμένα, ἀπὸ πλευρᾶς χρόνου παραμονῆς στὸν πλανήτη, κριτήρια.)
Εἶναι μία διαδρομή, ποὺ ὅποιος ἀποφασίση νὰ τὴν διανύσῃ, γνωρίζει πὼς θὰ πληρώση βαρύτατα τιμήματα. Συνέχεια

Πότε ἀποδίδουμε περισσότερο στά περισσότερα;

Ὅταν εἴμαστε ἐρωτευμένοι θὰ μοῦ ἀπαντήσετε…
Ἐν τάξει… Σωστό…
Μά γίνεται νά παραμένουμε κάθε ἡμέρα τῆς ζωῆς μας ἐρωτευμένοι;
Ἤ μήπως πρέπει; Συνέχεια

Πόσο πλούσιοι εἴμαστε;

Ποιός εἶναι τελικῶς ὁ πλούσιος;
Ποιός θεωρεῖται στήν πραγματικότητα πλούσιος; Καί γιατί; Συνέχεια

Γιατί περιγελᾶμε τίς ἁπλές χαρές;

 Γιατὶ περιγελάμε τις ἀπλὲς χαρές;
Μήπως ἐπειδή τίς θεωροῦμε ὑπερβολικά πληβεῖες;
Ἴσως ἐπειδὴ δεν θέλουμε μιὰ κοινὴ εὐτυχία…
Θέλουμε μιὰ εὐτυχία ποὺ νὰ μποροῦμε νὰ τὴν ἐπιδείξουμε…
Μία εὐτυχία μὲ τίτλο εὐγενείας, ποὺ ἔχει προέλθει ἀπὸ τὸ ξεχωριστό μας κατόρθωμα. Συνέχεια

Ἡ μετάδοσις τῆς πληροφορίας.

Ἔχουμε ἀναρωτηθεῖ γενικῶς γιά τό τί ἀντίκτυπο ἔχουν οἱ συμπεριφορές μας;
Μᾶς ἔχει ἀπασχολήσει τό πόσους ἀνθρώπους ἐπηρεάζουμε ὅταν εἴμαστε νευρικοί, θυμωμένοι ἤ χαρούμενοι;
Ἔχουμε συνειδητοποιήσει πώς τελικῶς τόν κόσμο μας τόν δομοῦμε καί τόν ἀποδομοῦμε κατά τά …κέφια μας; Συνέχεια