Σήμερα κηδεύεται ἕνας παλαιὸς καὶ καλός, γιὰ χρόνια, φίλος.
Ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ἐγνώρισα ὅταν ἤμουν ἑπτὰ μὲ ὀκτὼ ἐτῶν καὶ ποὺ ἐστάθη γιὰ πολλὰ χρόνια κοντά μου καὶ κοντὰ στὴν οἰκογένειά μου.
Ἦταν, ἐπίσης γιὰ χρόνια, ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ ἐντίμους καὶ γλυκοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἐγνώριζα.
Ὅμως τώρα πιὰ δὲν εἶναι…
Ὄχι γιατὶ ἀπέθανε ἀλλὰ γιατὶ ἔπαυσε νὰ εἶναι ἔτσι, ἀρκετὰ χρόνια πρὶν νὰ πεθάνῃ. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ξέρεις πόσο μικροί εἴμαστε γιά νά ἔχουμε τόσο μεγάλα προβλήματα;
Μία κουκκίδα, κι ἐάν, μέσα σὲ ὅλο τὸ σύμπαν εἶναι ὁ πλανήτης μας…
Μία τόση δὰ κουκκίδα, ἀναξία λόγου, ποὺ ὅμως, γιὰ ἐμᾶς ποὺ διαβιοῦμε ἐπάνω του, εἶναι ὅλος μας ὁ κόσμος…
Καὶ τὶ κόσμος… Μέγιστος, τρανός, τρομακτικός, ἐπικίνδυνος, ἀπειλητικός…
Κι ὅμως… Συνέχεια
Μικροὶ ἤ μεγάλοι συμβιβασμοί.
Ἀνύπανδρος ἡ ἐλεύθερος, μὲ παιδιὰ ἢ χωρὶς παιδιά, κάθε ἡμέρα ὁ κάθε ἕνας κάνει τοὐλάχιστον ἕναν συμβιβασμό.
Ὑπάρχουν μικροὶ συμβιβασμοὶ ἀλλὰ καὶ μεγαλύτεροι.
Ὑποφερτοὶ συμβιβασμοί, ποὺ εἶναι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἀποδεχόμεθα πλήρως, γιατὶ ὑπάρχει μιὰ γνώσις Συνέχεια
Ζοῦν ἀκόμη ἀνάμεσά μας…
Καὶ οἱ ἐλεύθεροι…
Ὤ, ναί… Οἱ ἐλεύθεροι…
Αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη ἀντέχουν νὰ ἀποῤῥίπτουν ὅλα αὐτὰ ποὺ τοὺς δουλοποιοῦν.
Αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη φιλτράρουν ὅσα τοὺς σερβίρουν…
Αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη ἐπιλέγουν νὰ εἶναι διαφορετικοί, ἄν καὶ στὰ μάτια τῶν πολλῶν …ἀλλοπρόσαλλοι! Συνέχεια
Ὁ Οὐκρανικὸς Ἑλληνισμὸς ἔχει ἤδη προπληρώσῃ φόρον αἵματος.
Δὲν ξέρω ἂν εἶναι καλὸ ἢ κακό πρᾶγμα ἡ ῥωσσικὴ «ἐπέμβασις», «ἀνάπτυξις δυνάμεων», «εἰσβολή», ἢ ὅπως ἀλλοιῶς καὶ κατὰ καιροὺς οἱ διάφοροι «δυτικοὶ» ὑποκριταὶ βαπτίζουν τὰ κερδοσκοπικὰ των σαφάρια.
Οὔτε μὲ ἐνδιαφέρουν αἱ συγκριτικαὶ (καὶ συγκρητικαὶ) θεωρίαι μὲ τὰ Κοσσυφοπέδια καὶ ἄλλα τινά.
Ἐδὼ καὶ ἀρκετὰ χρόνια, τέτοια θέματα τὰ βλέπω τελείως …«ἰσραηλινά». Συνέχεια
Δὲν μπορεῖ ὅμως κάποιος νὰ μᾶς ἁρπάξῃ τὸ ὄνειρο!
Τὸ Ὄνειρο εἶναι αὐτὸ ποὺ δείχνει πάντα στὸν ἄνθρωπο τὸν δρόμο του…
Ὅσο πιὸ ζωντανὸ διατηρεῖται μέσα στὸν ἄνθρωπο τὸ Ὄνειρο, τόσο περισσότερη δύναμιν τοῦ ἐπιστρέφει γιὰ νὰ ἐξακολουθῇ νὰ ὁδεύῃ στὸν δρόμο ποὺ ἐπέλεξε…
Κι ὅταν τὸ Ὄνειρο, ὅπως τώρα, πλησιάζει στὸ νὰ γίνῃ Πανανθρώπινον, τόσο μεγαλώνει ἡ ὁρμὴ καὶ ἡ θέλησις αὐτῶν ποὺ τὸ μοιράζονται καὶ τόσο πλησιάζει ἡ στιγμὴ γιὰ τὴν πραγματοποίησίν του. Συνέχεια