φωτογραφία
Ἡ Ἑλληνικότης τοῦ περιαιγαιακοῦ χώρου, κι ὄχι μόνον, εἶναι κάτι ποὺ καταμαρτυροῦν καὶ τὰ ἀμέτρητα εὑρήματα, ἀλλὰ ἰδίως οἱ γλωσσικὲς μνῆμες, καθῶς ἐπίσης καὶ τὰ τοπωνύμια.
Οἱ λαοὶ ποὺ κατοικοῦσαν γιὰ αἰῶνες στὴν περιοχή, Ἑλληνικὰ φύλα ὥς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἔχουν ἀφήσει τὸ στίγμα τους σὲ κάθε πέτρα, γλῶσσα, σῶμα…
Πῶς λοιπόν μποροῦμε νά «ἐπαναφέρουμε» τήν μνήμη; Τήν συνείδησι; Τήν ἀντίληψιν;
Μὲ τὸ νὰ ξαναγίνουμε αὐτὸ ποὺ ἔχουμε στὴν οὐσία ἐδῶ κι αἰῶνες ξεχάσει: Ἕλληνες!
Τελικῶς τὸ διαδίκτυον μὲ ξαφνιάζει!
Ἄλλα ἔψαχνα κι ἄλλα βρῆκα!
Καὶ μάλιστα αὐτὰ ποὺ βρῆκα μὲ ἔκαναν νὰ χαμογελάσω.
Roxelana σήμερα. Μία Οὐκρανή, ποὺ κατὰ τὸν συγγραφέα τοῦ παρακάτω κειμένου, ἄλλαξε τὴν ἱστορία τῆς Τουρκίας.
Τὸ θαυμάσιο βέβαια σὲ ὅλα αὐτὰ εἶναι ἡ ἐπιβεβαίωσις πὼς ἡ ἀνάδειξις τῆς Τουρκίας σὲ βασικὸ καὶ ὑπολογίσιμο πολιτικὸ καὶ στρατιωτικὸ παράγοντα τῆς περιοχῆς μας, εἶναι κατὰ κύριον λόγο ὁ παράγων …τύχη. Ἤ διαφορετικῶς ἡ ἐκ τοῦ Συνέχεια
Ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς ὅλο καὶ σπανιότερα τὰ συναντῶ πλέον.
Ναί, κάποιοι ἐπιμένουν νὰ γράφουν μὲ αὐτὸν τὸν σαχλαμαρίστικο τρόπο, ἀλλὰ λιγοστεύουν καθημερινῶς.
Ἐπεὶ δὴ ὅμως ἀπὸ συνείδησι, ἀπὸ ἀντίληψι κι ἀπὸ λόγια δὲν παίρνουν, καλὸ θὰ ἦταν νὰ τοὺς δώσουμε κάποιες λύσεις, πρὸ κειμένου νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἐν τελῶς ἀπὸ τὴν μπόχα τῶν greeklish.
Συνέχεια
Τὶς προάλλες ἐφώναξα στὸ γραφεῖο μου τὴ δεσποινίδα Ἰουλία, τὴ δασκάλα των παιδιῶν. Ἔπρεπε νὰ τῆς δώσω τὸ μισθό της.
Κάθισε νὰ κάνουμε τὸ λογαριασμό, τῆς εἶπα. Θὰ ἔχῃς ἀνάγκη ἀπὸ χρήματα καὶ σὺ ντρέπεσαι νὰ ἀνοίξῃς τὸ στόμα σου… Λοιπόν…
Συμφωνήσαμε γιὰ τριάντα ῥούβλια* τὸ μῆνα…
Γιὰ σαράντα.
Ὄχι, γιὰ τριάντα, τὸ ἔχω σημειώσει. Ἐγὼ πάντοτε τριάντα ῥούβλια δίδω στὶς δασκάλες… Λοιπόν, ἔχεις δύο μῆνες ἐδῶ…
Δύο μῆνες καὶ πέντε ἡμέρες…
Δύο μῆνες ἀκριβῶς… Τὸ ἔχω σημειώσει… Λοιπόν, ἔχουμε ἑξῆντα ῥούβλια. Πρέπει νὰ βγάλουμε ἐννέα Κυριακές… δὲν δουλεύετε τὶς Κυριακές. Συνέχεια
φωτογραφία
Γλῶσσα!
Ἑλληνικὴ γλῶσσα!
Ἀμήτωρ γλῶσσα!
Κι ὅμως…
Ὅσο περισσότερο τὴν προσεγγίζουμε ἐμεῖς, τόσο περισσότερο πασχίζουν κάποιοι νὰ μᾶς ἀποκόψουν ἀπὸ αὐτήν.
Τὴν ἴδιαν στιγμὴ ποὺ στὴν Ἀγγλία διδάσκουν ἀρχαία Ἑλληνικὰ ἀπὸ τὶς πρῶτες τάξεις τοῦ δημοτικοῦ, τὴν ἴδιαν αὐτὴν στιγμὴ οἱ κρατοῦντες ὄχι μόνον μᾶς ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὶς δυνατότητες γνώσεως τῆς γλώσσης μας, ἀλλὰ μεριμνοῦν καὶ Συνέχεια
Ἡ γυναίκα στὸ παρελθὸν τοῦ τόπου μας…
Ἡ θέσις της, ποὺ ἦταν πάντα σημαντική, τιμωμένη καὶ ἀπὸ τὶς πλέον ἀναγνωρίσιμες.
Βέβαια, δὲν ἦταν πάντα καὶ παντοῦ ἔτσι.
Ἀλλὰ σὲ σημεῖα, ὅπως ἡ Κρήτη, ποὺ ὁ πολιτισμὸς ἦταν ὑψηλότατος, ἡ θέσις τῆς γυναίκας ἦταν ἰδιαιτέρως προσεγμένη καὶ Συνέχεια
