«Δεν μπορώ» του είπα. «Δεν μπορώ!»
«Σίγουρα;» με ρώτησε αυτός.
«Ναι. Πολύ θα ήθελα να να μπορούσα να σταθώ μπροστά της και να της πω τι νιώθω… Ξέρω, όμως, ότι δεν μπορώ!!!»
Ο Χόρχε κάθισε σαν το Βούδα πάνω σ΄ εκείνες τις φριχτές μπλε πολυθρόνες του γραφείου του. Χαμογέλασε, με κοίταξε στα στα μάτια και, χαμηλώνοντας τη φωνή όπως έκανε κάθε φορά που ήθελε να τον ακούσουν προσεκτικά, μου είπε:
«Να σου πω μια μια ιστορία…» Συνέχεια
Μιὰ μάσκα δὲν εἶναι ἀπαραιτήτως ἕνα ξένο σῶμα ἐπάνω σου…
εἶναι ἁπλᾶ ἄλλο ἕνα κομμάτι σου…
Εἶναι δύσκολο νὰ μὴ πρέπῃ νὰ δείξῃς τὰ συναισθήματά σου.
Ὄχι γιατί δὲν ἔχεις αἰσθήματα…
μὰ γιατί πρέπει νὰ πορεύεσαι τὸν Δρόμο ὅπως ἁρμόζει σὲ ἕναν πολεμιστή… Συνέχεια
Στην γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα.
Θὰ σᾶς παρουσιάσω σήμερα κάτι ….διαφορετικόν.
Κάτι ποὺ μοῦ ἄρεσε πάρα πολύ…
Κάτι ποὺ συνδέει αὐτὸ ποὺ εἴμαστε, μὲ αὐτὸ ποὺ πιστεύουμε πὼς εἴμαστε, ἀλλὰ οὐσιαστικῶς μᾶς δείχνει τὸν δρόμο γιὰ νὰ Συνέχεια
Ἡ Εὐτυχία οὐδέποτε ἐνέπνευσε γιὰ Δημιουργία…
Τὰ μεγαλύτερα Ἔργα ἐδημιουργήθησαν σὲ συνθῆκες Πόνου.
Συνέχεια
Μία ἀτελείωτος ὀχλαγωγία …
Ἀκατάπαυστες ὁμιλίες … ἀσταμάτητες κουβέντες … χειμαῤῥώδης λόγος. Χωρὶς κάποιαν οὐσία … ἔτσι, ἴσα ἴσα γιὰ νὰ γεμίζουμε τὸν ἄνεμο μὲ λόγια του ἀέρος. Συνέχεια
