Ἐὰν διαβάσουμε τὸ παρακάτω:
Ἕλλὰς, τὸ μεγαλεῖο σου…
Το πώς λειτουργεί η καθημερινή φοροδιαφυγή, ιδιαίτερα των λαϊκών στρωμάτων, νομίζω ότι συμπυκνώνεται στο ακόλουθο αριστοφάνειο άρθρο του ξεχωριστού συναδέλφου Γιώργου Λακόπουλου, στα «Νέα» της 1ης Ιουλίου: « Ο διάλογος είναι απολύτως αυθεντικός και αφιερώνεται στον Βαγγέλη
Βενιζέλο που- νομίζει ότι- θα πιάσει τη φοροδιαφυγή. Διαδραματίστηκε μόλις Συνέχεια
Ἀρκετὲς φορὲς ἔχω γράψει γιὰ τὴν μοναδικὴ σχέσι τῶν προγόνων μας μὲ κάθε μεριὰ τοῦ πλανήτου. Τὰ εὑρήματα, ἂν καὶ σπάνια κάποιες φορές, ὑπαρκτά ὅμως καὶ μοναδικὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα τῶν ἰσχυρισμῶν μου.
Πολλοί, ἀκόμη καὶ «εὑρέως ἀποδεκτοί» «ἐπισήμονες», εἶτε τὰ ἀποκρύπτουν, εἶτε τὰ ἀγνοοῦν, εἶτε κι ἀκόμη τὰ καταστρέφουν. Οἱ λόγοι; Μοῦ εἶναι ἀδιάφοροι. Τὸ οὐσιῶδες εἶναι πὼς ἀκόμη καὶ μέσα ἀπὸ τὴν τόσο καταστροφικὴ δράσι κάποιων, ἡ ἀλήθεια ξεπηδᾶ φωτεινὴ καὶ ἀπαστράπτουσα.
Οἱ πρωτιὲς συνεχίζονται. Τὰ μυαλὰ ὑπάρχουν. Τὸ αὔριο ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ κτιστῇ μὲ στόχο τὴν ἀνάδειξι τῶν ἐπιστημῶν, τῶν τεχνῶν καὶ τὴν καλλιέργεια τοῦ πνεύματος.
Νὰ τὸ πῶ διαφορετικά; Ἔχουμε κάθε ὑποδομή πνευματική γιὰ νὰ ἀλλάξουμε τὰ Συνέχεια
Ἕνα θέμα ποὺ δύσκολα ἀγγίζει ἡ «ἐπιστημονικὴ» κοινότης, διότι εἶτε τὸ ἀγνοεῖ, εἶτε δὲν τὸ ἀναγνωρίζει, εἶτε ἁπλῶς θέλει νὰ τὸ θάψῃ.
Κι ὅμως, οἱ Ἕλληνικὲς πυραμίδες εἶναι ὑπαρκτὲς καὶ παλαιότατες. Ἀρκεῖ κάποιος νὰ τὶς μελετήσῃ λίγο πιὸ προσεκτικὰ καὶ ἀντιλαμβάνεται ἀμέσως πὼς ἔχουν πολλὰ νὰ ποῦν. 
Ελληνισμός υπάρχει όπου υπάρχουν Πυραμίδες και Πυραμίδες υπάρχουν σε όλο τον πλανήτη (ion maggos). Χωρίς καμία έννοια Συνέχεια
«Ἔτσι»; Τί μοῦ ἦλθε πάλι; Κάθε πρωΐ καὶ μία νέα ἰδέα;
Ὄχι. Κάθε στιγμὴ καὶ μία νέα συνειδητοποίησις. Κάθε στιγμὴ κι ἕνα βῆμα.
Ἐὰν δὲν γίνουμε ὅλοι «Ἔτσι», δὲν θὰ γίνουμε κάτι.
Τὸ πιστεύω πλέον.
Κάποιοι διαχωρίζουν ἢ ἐπιμερίζουν τὰ προβλήματά μας. Κάποιοι τὰ ῥίχνουν ὄλα στὸ μνημόνιο καὶ στὸ μεσοπρόθεσμο. Ἢ στὸν GAP καὶ τὴν παρέα του.
Κι ὅμως, τὰ προβλήματα εἶναι τὸ ἐξῇς ἕνα: Ἐμεῖς!
Ἐμεῖς χάσαμε ταὐτότητα. Συνείδησι. Ἐμεῖς βολευθήκαμε. Ἐμεῖς ἐνδώσαμε. Ἐμεῖς κρυφθήκαμε. Φοβηθήκαμε. Ἀπαρνηθήκαμε συνείδησι, συλλογικότητα, παιδεία, ἀρχές, ἦθος, μνῆμες, ὄνειρα…
Συμβιβασθήκαμε! Παραιτηθήκαμε. Ἀδιαφορήσαμε.
Εὔκολα ἀπαρνηθήκαμε τὴν ἱστορία μας. Ἀκόόμη πιὸ εὔκολα δεθήκαμε στὰ ἅρματα τῆς μοδός καὶ τοῦ πολυφορεμένου. Κι ἀκόμη πιὸ εὔκολα ἀφήσαμε τὴν Ἑλληνικότητά μας.
Ὄχι, δὲν εἶναι θέμα ἐθνικισμοῦ. Οὔτε θέμα ὑπερμέτρου πατριωτισμοῦ. Οὔτε θέμα ἀραχνιασμένου μυαλοῦ.
