“Μέσω των υποβαθμίσεων των τραπεζών προωθείται η ατζέντα της δημιουργίας μιας παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης” Συνέχεια
“Μέσω των υποβαθμίσεων των τραπεζών προωθείται η ατζέντα της δημιουργίας μιας παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης” Συνέχεια

Τὸ παρακάτω κείμενον δὲν εἶναι γιὰ γέλια… Οὔτε γιὰ κλάματα… Εἶναι μόνον γιὰ κλωτσιές…
Καὶ τὶ κλωτσιές…
Ἀπὸ αὐτὲς ποὺ μᾶς ὀφείλει ἡ ἱστορία, τὰ παιδιά μας καὶ τὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν μας… Συνέχεια
Ἐδῶ καὶ χρόνια μᾶς ἔχουν ζαλίσει μὲ τὴν ἔλευσίν τους.
Ἔχουν εὕρεῖ καὶ κάτι ἀνοήτους, τοὺς ἔχουν στρώσει κάτω καὶ τοὺς διοχετεύουν «στοιχεῖα» περὶ ὑπάρξεως ἤ ὄχι ἐξωγηΐνου ζωῆς.
Ἀφῆστε δὲ τὸ ζήτημα τῶν ὁλογραμμάτων. Συνέχεια
Κι ἀπό ποῦ παρακαλῶ; Ὄχι ἀπὸ ὅπου κι ὅπου… Ὄχι ἐκ τῆς Δύσεως (ἀκόμη…!!!)
Μά… φυσικά… ἀπὸ τὴν …«μαμὰ Ῥωσσία» τοῦ …«ξανθοῦ γένους»… Ἄμ πῶς…
Ἐδῶ καὶ χρόνια ἔχει ξεκαθαριστεῖ ἡ θέσις τῶν κρατούντων!
Πληθύναμε…
Κι ἐφ’ ὅσον πληθύναμε, ἕνα εἶναι βέβαιον!
Μᾶς θεωροῦν πλέον βαρίδια!
Εἴμαστε πολλοί…. Ξεπερνᾶμε ἤδη τὰ ἑπτὰ δισεκατομμύρια…
Εἴμαστε τόσοι, ποὺ μὲ ἕνα ΦΟΥ μας τοὺς ἀφανίζουμε… Ἁπλῶς δὲν τὸ ἔχουμε ἀκόμη συνειδητοποιήσει!
Πρὶν ὅμως προλάβουμε, μᾶς ἔχουν ἑτοιμάσει κάτι ὠραῖα κόλπα… Ἄλλα κόλπα…
Κι ἐπεὶ δὴ στὸ μεταξὺ θὰ τοὺς λείψουμε, εἶπαν νὰ μὴν αἰσθανθοῦν μεγάλη μοναξιά….
Ποῦ νά βροῦν τόσους δούλους μαζεμένους γιά νά τούς ὑπηρετοῦν; Συνέχεια
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν μοῦ ἔστειλε ὁ φίλος Ἀντώνης Ἀντωνιάδης αὐτὴν τὴν φωτογραφία:
ἡ ὁποία συνοδεύετο ἀπὸ τὸ κάτωθι κείμενον: