Πολλὲς ἐπιστημονικὲς εἰδήσεις ἀποτελοῦν εἰδικευμένα δελτία προπαγάνδας ποὺ ἀναπαράγονται μηχανικά, δίχως ἔλεγχο. Ἐὰν τυχὸν ἀναφερθοῦν πηγὲς καὶ ἐλεγχθοῦν, οἱ ἐν λόγῳ ἔρευνες εἴτε δὲν εἶναι ἔγκυρες εἴτε λὲν τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο!
Ὅμως ἔχει συμβῆ καὶ κάτι ἀκόμη – ἐπειδὴ ἀκριβῶς τὸ διαδίκτυο ἔφερε ἐπανάσταση στὸν συμβατικὸ χῶρο τῶν ΜΜΕ, ποὺ ἤλεγχαν τὶς «εἰδήσεις», ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν μέτρα γιὰ νὰ ἐμποδισθῇ ἡ ῥοὴ τῆς πληροφορίας καὶ ἡ ἀξιολόγησις γιὰ ἐγκυρότητα. Αὐτὸ ἔγινε κυρίως μὲ τὸ Google, ποὺ ἀπὸ τὸ 2007 πειραματικὰ καὶ τὸ 2009 πλήρως, μετετράπη σὲ μηχανὴ λογοκρισίας, ποὺ δὲν ἐμφανίζει σχετικὰ ἀποτελέσματα ἀλλὰ κατευθυνόμενα μόνον. Τὸ ἴδιο ίσχύει καὶ μὲ τὶς ἄλλες μεγάλες μηχανὲς ἀναζητήσεως.
Συνέχεια
Παρηκολούθησα (σὲ κονσέρβα) τὴν συνέντευξη Κυριάκου στὸν Χατζηνικολάου.
Ἡ παρεξήγησις γιὰ τὸ Πολυτεχνεῖο ὀφείλεται σὲ μεγάλο βαθμὸ σὲ μία σημασιολογικὴ σύγχυση. «Πολυτεχνεῖο» σημαίνει, ἀφ’ ἑνός, τὸ ἵδρυμα στὴν χωρική του διάσταση, ὅπως αὐτὴ ὁρίζεται ἀπὸ τὴν περίφραξή του στὸ οἰκοδομικὸ τετράγωνο τῶν ὁδῶν Πατησίων, Στουρνάρη, Μπουμπουλίνας καὶ Τοσίτσα. Συγχρόνως ὅμως τὸ «Πολυτεχνεῖο» λειτουργεῖ ὡς μετωνυμία γιὰ τὸ σύνολο τῶν γεγονότων ἐκείνων τῶν ἡμερῶν.