Τὸ παρακάτω κείμενο ἔλαβα ὡς μήνυμα ἀπό ἕναν καλό φίλο καὶ ἀπεφάσισα νὰ ἀναδημοσιεύσω ἄμεσα.
Ὢ ῥεεεεε….
Τὶ εἶναι αὐτὸ; Τὶ ἐγκληματίες προγόνους ποὺ εἴχαμε; Τὶ δολοφόνους Κολοκοτρωναίους καὶ Μπουμπουλίνες βγάλαμε; Τά καημένα τὰ τουρκάκια! Τὶ πέρασαν ἀπὸ τοὺς παπποῦδες μας; Τέτοιο μένος!!!
Τέτοια καφρίλα!!!
Παραδόπιστοι καὶ ἀλῆτες!!!! Καὶ τοὺς τιμοῦμε; Φτοῦ μας!!!
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=hVeTA01Yvog&feature=player_embedded#at=19]
Ὅταν τὰ λόγια σας ποὺ μέ στηρίζουνε,
ἐκ τῶν βαθέων μου μὲ ἐξοργίζουνε.
Λέτε πώς νοιάζεστε γιὰ αὐτὰ τὰ χώματα,
μὰ τὰ μολύνετε μὲ παραπτώματα!
Ἀπό τὰ δῶρα σας χῶρες μαγεύονται
Εὐχαριστῶ πολύ τόν Παναγιώτη Δερματᾶ γιὰ τὴν ἐμπιστοσύνη του.
Τό ἄσυλο, ἕνα θέμα πού ἔχει γίνει κουρελόχαρτο στὰ χέρια ἀνεντίμων καὶ πατριδοκαπήλων, δὲν εἶναι μία ἀκόμη πληγή. Εἶναι ἀκόμη μία ἔκφρασις τῆς ἤδη καταρρεούσης κοινωνίας μας.
Γιὰ νὰ ὁμιλοῦμε περί ἀσύλου θὰ πρέπῃ νά ἐπαναπροσδιορίσουμε τὸ τὶ εἶναι ἄσυλο καὶ τὶ θέλουμε εἰλικρινῶς νὰ ἀφορᾷ. Καὶ φυσικὰ θὰ πρέπῃ πρωτίστως νὰ ἐπαναπροσδιορίσουμε ἑαυτοὺς, ἀνάγκες, στόχους, ἱκανότητες, ἀνοχές καὶ ἀντοχές.
«…Εἶναι δυνατόν νά ὑπάρχουν Ἕλληνες ἐκτὸς Ἑλλάδος καὶ νὰ μὴν ὑπάρχουν ἐντός Ἑλλάδος; ….»
(Σαρᾶντος Καργᾶκος 18:32)
Μία φράσις μόνον ὡς ἀπάντησις σὲ κάθε γελοιότητα πού κυκλοφορεῖ, μὲστόχο τὴν ἀποδόμησι τῆς ἱστορικῆς μας μνήμης!
Τό καθαρῶς (σὲ ὅσους δὲν ἔχουν πάθει ἀλαφουζέικη ἀποβλάκωσι) ἐμφανισθὲν φαινόμενον τῆς «δημιουργίας» μίας παραϊστορίας, τέτοιας ποὺ θὰ ἐξασθενῇ τὴν συνείδησί μας, καταντᾶ σιγὰ σιγὰ κουρελόχαρτο στὰ χέρια τῶν δολίων δημιουργῶν κι ἐμπνευστῶν της… Ὣς ἀντιστάθμισμα, κατὰ κάποιον τρόπο, γιὰ τὰ τραπουλόχαρτα ποὺ ἐμφανίζονται στὴν εἰσαγωγὴ τῆς σειρᾶς νὰ Συνέχεια
Ἔλαβα πρὸ ὁλίγου τὸ παρακάτω μήνυμα καὶ δὲν ξέρω τί νά σχολιάσω!
Διαβάζω, ξαναδιαβάζω, ξαναδιαβάζω….
Μᾶλλον δὲν θέλω νὰ πιστέψω ὅσα διαβάζω….
Τό περιμέναμε…
Τό ξέραμε…
