Γιατί οἱ ἄνθρωποι «ζοῦν» μέσα ἀπό τίς ζωές τῶν ἐπωνύμων;

Γιατὶ ὁ κόσμος παρακολουθεῖ, μὲ μία ἀῤῤωστημένη περιέργεια, τίς σχέσεις, τούς χωρισμούς, τὰ πάθη καὶ τὰ παθήματα τῶν stars;
Ἴσως ἐπειδὴ εἶναι πλάσματά ποὺ ζοῦν ἐπάνω ἀπὸ τὸ κοινὸ μέτρο, τὰ ἀναγνωρίζεις χωρὶς νὰ τὰ γνωρίζῃς καὶ ἔχουν μιὰν ἀποστολὴ να ἐκδιώξουν τὴν μονοτονία ἀπὸ τὶς ζωὲς τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων.
Σημαιοφόροι τοῦ Στῦλ, φαίνεται νὰ ὁδηγοῦν καὶ νὰ ἀνοίγουν δρόμους, Συνέχεια

Μήπως λειτουργοῦμε σάν ἄδεια δοχεῖα;

Η μεγαλυτέρα ἴσως αἰτία δυστυχίας σήμερα στὸν κόσμο εἶναι ἡ ἄποψις ὅτι ὑπάρχει κάπου ἕνας ἄνθρωπος, στὸν κόσμο, ποὺ θὰ ἰκανοποιήσῃ ὄλες τις ἀνάγκες μας… Συνέχεια

Αὐτὸ κάνει τὸν νικητή…

Ὁ κάθε ἄνθρωπος εἶναι κάτι ξεχωριστό, κάτι ἐντελῶς καινούργιο ποὺ δὲν ὑπῆρξε ποτέ προηγουμένως.
Ἔχει τὸ δικό του μοναδικὸ τρόπο νὰ βλέπει, νὰ ἀκούει, νὰ ἀγγίζει, νὰ γεύεται καὶ νὰ σκέφτεται.
Τὸ ἂν στὴν ζωὴ εἴμαστε κερδισμένοι, ἤ ὄχι, δὲν ἐξαρτᾶται ἀπό τὶς συνθῆκες ἀλλὰ ἀπὸ τὸ πῶς μεταφράζουμε τὶς ἀντιξοότητες καὶ τὰ ἐμπόδια.

Αὐτός ποὺ εἶναι νικητὴς ἔχει ἀναλάβει τὴν εὐθύνη τῆς ζωῆς του καὶ εἶναι πρόθυμος νὰ σπάσει ἔνα ἔνα τὰ ἐμπόδια, γιὰ νὰ φτάσει ἐκεῖ ποὺ θέλει. Συνέχεια

Ὅταν ὁ χρόνος κυλοῦσε ἀργά…

Τώρα ποὺ κι αὐτὸς ὁ χρόνος πλησιάζει στὸ τέλος, αὐτὲς οἱ τελευταῖες ἡμέρες εἶναι γιὰ ἐμένα ἡμέρες βαθειᾶς περισυλλογῆς, ποὺ τὸ νερὸ τῶν ἀναμνήσεων κυλᾶ ἀκόμη μίαν φορὰ στὶς τωρινὲς στιγμές μου καὶ ἀφοῦ τὶς περνᾶ μέσα ἀπὸ πολλὲς συναισθηματικὲς ἀναθυμιάσεις, τὶς ἀνασύρει στὴν ἐπιφάνεια.
Ὅταν ἤμουν παιδί, στὸ δημοτικό, θυμᾶμαι ποὺ ἔγραφα στὸ τετράδιό μου τὴν ἡμερομηνία:
 Ἐν Ἀθήναις τῇ… Συνέχεια

Νικητὴς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀναγκάζει μὲ τὶς πράξεις του νὰ ἀλλάξουν οἱ σκέψεις του.

Εἴμαστε ἀπὸ τὴν φύση καμωμένοι γιὰ νὰ ἀποφεύγουμε τὸν πόνο καὶ νὰ τείνουμε πρὸς τὴν ἡδονή. Ἔτσι λοιπὸν ὅταν ἀποτυγχάνουμε, ἐπειδὴ δὲν θέλουμε νὰ πονάμε, εὔκολα μπορεῖ νὰ τὰ παρατήσουμε καὶ νὰ πέσουμε στὴν ἀπάθεια.

Πολλοὶ ἄνθρωποι μετὰ ἀπὸ κάποιες δυσκολίες τὰ παρατοῦν καὶ χάνουν τὰ κίνητρά τους γιὰ νὰ μποῦν στὴν δράσι, χάνουν τὴν δίψα τους γιὰ ζωή. Συνέχεια

Τὸ πιὸ σημαντικό μας μέλημα εἶναι νὰ νοιώθουμε καλά.

Ὅσοι ἄνθρωποι δὲν ἔχουν μάθει νὰ περνοῦν λίγο χρόνο μόνοι, μὲ τὸν ἑαυτό τους πάσχουν ἀπὸ στερητικὸ σύνδρομο προσωπικότητος. Τὰ συμπτώματα εἶναι μιὰ ὁλοένα αὐξανομένη δυσφορία, ἀπότομες ψυχολογικὲς μεταπτώσεις, χρονία κόπωσις καὶ κατάθλιψις. Ὅσοι ὑποφέρουν ἀπὸ αὐτὰ τὰ συμπτώματα ἀγωνίζονται μέσα σὲ ἔνα κενὸ κατεπιεσμένης ὀργῆς καὶ ἀπόγνωσης, ὅλη ἡμέρα καὶ καταλήγουν νὰ πέφτουν τὴν νύκτα στὸ κρεββάτι συναισθηματικὰ καὶ ψυχικὰ ἐξαντλημένοι, χωρὶς νὰ μποροῦν νὰ κοιμηθοῦν καλά. Μὲ τὸ παραμικρὸ ξεσποῦν σὲ δάκρυα ἢ ἔχουν ἐκρήξεις θυμοῦ καὶ πολὺ γρήγορα οἱ σχέσεις τους, ἀλλὰ καὶ ἡ δουλειά τους, ἀρχίζουν νὰ περνοῦν κρίσι. Συνέχεια