Ἀλήθεια, πιστεύεις ὅτι μέ ξέρεις;

Μοναξιὰ ποὺ κρύβουν οἱ ἄνθρωποι γύρω μας…
Ἀπομόνωσιν…
Ἀπογοήτευσιν..
Φόβους…
Ἀνασφάλειες…
Ἀγωνίες… Συνέχεια

Τί θά ἤθελες νά κάνῃς περισσότερο στήν ζωή σου;

Τί θἀ ἤθελες νά κάνῃς περισσότερο, ἤ λιγότερο, στήν ζωή σου;

Σκέψου κι ἄφησε τὸν ἑαυτό σου ἀνοικτὸ στὶς θετικὲς ἀλλαγές…
Σπεῖρες τοὺς δικούς σου προσωπικοὺς σπόρους, ἄφησε τὴν εὔγλωτο εὐφυΐα Συνέχεια

Εἴμαστε σὲ μίαν νέα ἀρχὴ τοῦ ταξειδιοῦ…

Ἡ γιαγιά μου ἡ μακαρίτισσα μᾶς ἔλεγε πολλὰ παραμύθια καὶ εἶχε ἀδυναμία στὶς νεράιδες, ποὺ πρωταγωνιστοῦσαν σὲ πολλὰ ἀπὸ αὐτά. Ἔλεγε λοιπόν πὼς ὅταν ἕνα παιδὶ λέει δὲν πιστεύω στὶς νεράιδες, τότε μιὰ νεράιδα πέφτει κάτω νεκρή.

Τώρα ποὺ κι αὐτὴ ἡ χρονιὰ ἐπέρασε, πολλὰ εἶναι τὰ ὄνειρά ποὺ περιμένουν πίσω ἀπό τὶς κουρτίνες, πολλὲς εἶναι οἱ δημιουργικὲς σπίθες ποὺ περιμένουν νὰ μετατραποῦν σὲ φλόγες, πολλὲς ἐπιθυμίες ποὺ περιμένουν νὰ βγοῦν στὸ φῶς. Συνέχεια

Σᾶς εὔχομαι νὰ εἶσθε…

Ἀγαπημένοι μου φίλοι

Σᾶς εὔχομαι μέσα ἀπὸ τὴν καρδιά μου αὐτὴ τὴν χρονιὰ νὰ εἶσθε ἀκλόνητοι σὰν ἔνα βουνὸ καὶ εὐέλικτοι σὰν τὸν ἄνεμο, νὰ διακρίνετε πάντα τις ἀπεριόριστες δυνατότητές σας, νὰ ἀκοῦτε τὴν μουσικὴ τοῦ πνεύματός σας, κάθε κύτταρό σας νὰ Συνέχεια

Ἡ ὀμορφιά;

Ἡ ὀμορφιὰ ἄλλαξε τὰ γούστα της καὶ μᾶς θέλει ὅλους νὰ σπεύδουμε νὰ ἐξαλείφουμε τὰ σημάδια τοῦ χρόνου ἀπὸ ἐπάνω μας, φουσκώνοντας κάθε μας ῥυτίδα. Βλέπω ὅλο καὶ περισσότερες γυναῖκες, ἀλλὰ καὶ ἄνδρες, νὰ ὁμοιάζουν μεταξύ τους. Ξέρω μιὰ κούκλα, πρῴην κούκλα, ποὺ ἐθίσθηκε στὶς πλαστικὲς καὶ μὲ αὐτὰ καὶ μὲ ἐκείνα ὁμοιάζει τώρα μὲ τῇ Donatella Vercase ποὺ κι αὐτὴ μὲ τὴν σειρά της, ὁμοιάζει μὲ τὸν Mickey Rourke ποὺ κι αὐτὸς εἶναι ἴδιος μὲ τὸν Φλωρινιώτη που κι αὐτὸς ὁμοιάζει μέ …… καὶ ὅλο αὐτὸ εἶναι σὰν τὸ παραμύθι δίχως τέλος. Σὰν ῥεπλίκες σὲ ταινίες ἐπιστημονικῆς φαντασίας κοντεύουμε να γίνουμε… Ἔλεος πιά!!!! Συνέχεια

Πόσος χρόνος ἀπαιτεῖται γιά μίαν ἀλλαγή;

Μιὰ πολὺ συνηθισμένη ἐρώτησι ποὺ μοῦ κάνουν εἶναι πόσος χρόνος χρειάζεται γιὰ νὰ κάνῃ κάποιος μιὰ ἀλλαγή.

Πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνες τὶς στιγμὲς ποῦ δεν ξεχνᾶς ποτέ, κάποιος μέσα σ΄ ἕνα σεμινάριο μοῦ ἔκανε αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἐρώτησι: Πόσος χρόνος χρειάζεται γιά νά κάνῃ κάποιος μιάν ἀλλαγή;

Ἐκείνη ὅμως τὴν στιγμὴ ἔπρεπε νὰ ἀφήσουμε τὴν αἴθουσα, γιατὶ ἤδη εἶχα παραβεῖ τὸν χρόνο ποὺ ἔπρεπε νὰ τελειώσῃ τὸ σεμινάριο, γιὰ ἐκείνη τὴν ἡμέρα. Ὑπεσχέθηκα ὅτι θὰ ἀπαντήσω στὴν ἐρωτήσι τὸ πρωὶ τῆς ἑπομένης, μὲ τὴν ἐνάρξι  τοῦ σεμιναρίου. Συνέχεια