Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, λόγῳ κάποιας ὑποχρεώσεώς μου, ἔπρεπε νὰ κατεβῶ στὸ κέντρον τῶν Ἀθηνῶν. Τί καλλίτερον ἀπό τόν ἠλεκτρικό σιδηρόδρομο (ΜΕΤΡΟ); Ὡς ἄτομον ποὺ ἀρέσκεται νὰ τηρῇ τὸν νόμο ἤμουν ἕτοιμη νὰ ἀγοράσω εἰσιτήριον. Ἤμουν, ἔως τὴν στιγμὴ ποὺ εἶδα τὶς οὐρὲς καὶ ἄρχισα νὰ τὸ ξανασκέπτομαι. Ἐν τούτοις ἀπεφάσισα νὰ δοκιμάσω τὴν …τύχη μου, ἀλλὰ μᾶλλον δὲν ἦταν καὶ τόσο καλὴ ἰδέα. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα
Φροντίζοντας τὴν διατροφὴ τοῦ …μυαλοῦ μας!!!
Μία συμβουλή, τρυφερὰ πάντα, πρὸς τοὺς περίπου 35-45 ἐτῶν: Εἶσθε σὲ αὐτὴν τὴν κρίσιμο ἡλικία ποὺ ὅλοι οἱ μεγαλύτεροι εἶναι χαζοὶ καὶ ὅλοι οἱ μικρότεροι δὲν ξέρουν. Καταλαβαίνω. Ὅλοι τὸ πάθαμε. Ὅμως περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλην φορὰ στὴν Ἱστορία κινδυνεύετε ἀπὸ ἕνα ἰδιαίτερο εἶδος ὑπέρ-πληροφορήσεως, ἢ καὶ μοδός, ὅπου, ἀφοῦ ψάξετε καὶ ψάξετε καὶ ψάξετε, καταλήγετε σὲ συμπεράσματα πάρα πολὺ ψαγμένα καὶ τόσο πολὺ ἀνόητα.
Συνέχεια
Φταίει πάντα κάποιος ἄλλος…!!!
Οὐδέποτε φταῖν οἱ σημερινοὶ ταγοί. Πάντα εὐθύνονται ἄλλοι. Οἱ ἐχθεσινοί, οἱ αὐριανοί, οἱ κάποιοι τέλος πάντων. Οἱ πραγματικοὶ ἔνοχοι δὲν ἔχουν ὀνοματεπώνυμον. Δὲν ὑπάρχουν.
Πάντα εὐθύνονται γιὰ τὰ κακὰ τῆς Μοίρας μας κάποιοι ἄλλοι, ἀορίστως, προηγούμενοι. Καὶ εἶναι τόσο ὑπεύθυνοι αὐτοὶ οἱ προηγούμενοι, ποὺ οὐδέποτε κάποιος ἐξ αὐτῶν κατέληξε στὶς φυλακές, παρὰ τὰ ὅποια ἐγκλήματα ποὺ τοῦ φορτώνονται, ἀσαφῶς κι ἀορίστως. Καὶ δὲν κατέληξε, μὰ οὔτε καὶ θὰ καταλήξῃ, στὶς φυλακές, διότι ὅλοι οἱ αἱρετοὶ ἀποτελοῦν ἄλλες ἐκδοχὲς τῆς ἰδίας συμμορίας. Ἴδια συμμορία σημαίνει νὰ παραμένουν τὰ μέλη τοῦ αὐτοῦ μορφώματος διαρκῶς σὲ θέσεις ἐξουσίας, μέσῳ τεχνητῶν συνθηκῶν πολώσεως, πρὸ κειμένου νὰ μὴν εὑρεθῇ κάποιος ἄλλος, πραγματικῶς καθαρός, γιὰ νὰ τοὺς τακτοποιήσῃ νομικῶς, ἠθικῶς καὶ οἰκονομικῶς.
Τόσο ἁπλᾶ.
Κι ἀπὸ αὐτὰ τὰ σκουπίδια πνιγήκαμε. Διότι στὴν πραγματικότητα τὸ μοναδικό μας πρόβλημα εἶναι αὐτὰ τὰ σκουπίδια. Συνέχεια
Ὥρα πραγματικῆς Ἀντιστάσεως… (δ)
…καὶ ἐπαναδομήσεως, λέμε, τοῦ κόσμου μας…
Κι ἀπό ποῦ ξεκινᾶμε γιά νά τόν φτιάξουμε αὐτόν τόν σάπιο μας κόσμο;
Μά, ἐννοεῖται, ἀπὸ ἐμᾶς. Πρῶτα καὶ πάντα ἀπὸ ἐμᾶς.
Ἐὰν δὲν φτιάξουμε τὸ κύτταρον (ἐμᾶς) εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐλπίζουμε, νὰ προσμένουμε καὶ νὰ θέλουμε νὰ ἀλλάξουν οἱ ἄλλοι. Συνέχεια
Ψευδαισθήσεις διασώσεως μίας τελειωμένης χώρας
Ὅσοι ὑπεστήριζαν ὅτι τὸ κράτος θὰ ἔπρεπε νὰ χρεωκοπήσῃ τὸ 2010, χωρὶς τὶς ἀνοησίες καὶ τὶς ἀπάτες τῶν δῆθεν διασώσεων, ἦσαν παράφρονες καὶ ὑστερικοί. Ἔ; Πληρῶστε τώρα. Ὅπως πληρώνετε πέντε χρόνια. Οἱ σωτηρίες στοιχίζουν.
Ἀπὸ τὴν ἀρχή, καμμία ἑλληνικὴ κυβέρνησις δὲν εἶχε ἄλλο σχέδιο, πλὴν τῆς σταδιακῆς κατασχέσεως τῆς περιουσίας τῶν πολιτῶν ὑπὲρ τῶν ἐνεργῶν καὶ συνταξιοδοτημένων δημοσίων ὑπαλλήλων (οἱ ὑπόλοιποι συνταξιοῦχοι, αὐτοὶ τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέως, σώζονται κάπως ἐπειδὴ δὲν μποροῦν οἱ κυβερνήσεις νὰ τοὺς διαχωρίσουν ἀπὸ τοὺς ἀντιστοίχους δημοσίους ὑπαλλήλους). Συνέχεια
Δυστυχῶς, ἡ σωτηρία ἀργεῖ…
Σήμερα συνήντησα τυχαία ἔναν παλαιὸ γνωστό μου, ὁ ὁποῖος μέχρι πρὸ ἀρκετῶν μηνῶν ἦταν ἐνεργὸ μέλος τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἐδῶ στὴν Χαλκίδα. Γιὰ τοὺς δικούς του λόγους (ἀπολύτως, σεβαστούς) ἀπεχώρησε ἀπὸ τὶς τάξεις τῆς ΧΑ. Καὶ πολὺ καλὰ ἔκανε.
Ἐκεῖνο ὅμως, ποὺ μ’ «ἔστειλε ἀδιάβαστο», ἦταν ὅταν μοῦ εἶπε ὅτι πλέον εἷναι στὴν… Νέα Δημοκρατία!!! Καὶ σὰν νὰ μὴν ἔφθανε αὐτό, ἄκουσα καὶ θερμὸ κήρυγμα ὑπὲρ τοῦ Κούλη!!! Δὲν θ’ ἀναφερθῶ στὸν χείμαῤῥο τῆς μπαρουφολογίας ποὺ ὑπέστησαν τὰ δύσμοιρα ὦτα μου. Θὰ σταθῶ σ’ ἔνα σημεῖο μόνον, ποὺ μ’ ἔκανε να ἐκραγῶ: Συνέχεια