Σήμερα συνήντησα τυχαία ἔναν παλαιὸ γνωστό μου, ὁ ὁποῖος μέχρι πρὸ ἀρκετῶν μηνῶν ἦταν ἐνεργὸ μέλος τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἐδῶ στὴν Χαλκίδα. Γιὰ τοὺς δικούς του λόγους (ἀπολύτως, σεβαστούς) ἀπεχώρησε ἀπὸ τὶς τάξεις τῆς ΧΑ. Καὶ πολὺ καλὰ ἔκανε.
Ἐκεῖνο ὅμως, ποὺ μ’ «ἔστειλε ἀδιάβαστο», ἦταν ὅταν μοῦ εἶπε ὅτι πλέον εἷναι στὴν… Νέα Δημοκρατία!!! Καὶ σὰν νὰ μὴν ἔφθανε αὐτό, ἄκουσα καὶ θερμὸ κήρυγμα ὑπὲρ τοῦ Κούλη!!! Δὲν θ’ ἀναφερθῶ στὸν χείμαῤῥο τῆς μπαρουφολογίας ποὺ ὑπέστησαν τὰ δύσμοιρα ὦτα μου. Θὰ σταθῶ σ’ ἔνα σημεῖο μόνον, ποὺ μ’ ἔκανε να ἐκραγῶ: Συνέχεια
Θὰ ἤθελα νὰ καταθέσω κάτι τὸ ὁποῖον θεώρησα σημαντικό: 
Ὅσοι δὲν ἔχουν περάσῃ ἀπὸ τὸ δασαρχεῖο καὶ τὴν ἀρχαιολογία τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους καὶ δὲν ἔχουν ὑποστῇ τὸν βασανισμὸ τῶν διοικητικῶν δικαστηρίων, ποὺ νοιώθουν μίαν ἀλλεργία γιὰ ὁ,τιδήποτε ἰδιωτικό, δὲν μποροῦν νὰ ἀντιληφθοῦν καὶ τὴν οὐσία τῆς χρονίου κακοδαιμονίας μας.