150.000 λαμπρὰ μυαλὰ λέει, ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἄλλες 300.000 ἑτοιμάζονται νὰ φύγουν.
Ἐρώτησις: Ποιός ὁρίζει τὴν λαμπρότητα;
Μὴν τρελλαθοῦμε κιὅλας. Ἄν εἴχαμε 450.000 λαμπρὰ μυαλὰ σήμερα δὲν θὰ ἤμασταν ἡ Γκρεκολάνδη. Συνέχεια
150.000 λαμπρὰ μυαλὰ λέει, ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἄλλες 300.000 ἑτοιμάζονται νὰ φύγουν.
Ἐρώτησις: Ποιός ὁρίζει τὴν λαμπρότητα;
Μὴν τρελλαθοῦμε κιὅλας. Ἄν εἴχαμε 450.000 λαμπρὰ μυαλὰ σήμερα δὲν θὰ ἤμασταν ἡ Γκρεκολάνδη. Συνέχεια
Εἴμεθα πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ καταπιανόμεθα μόνον μὲ τοὺς φόβους μας… ὄχι μὲ τὰ θέλω μας.
Εἴμεθα πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ δίδουμε χῶρο στὰ «πρέπει» μας κι ὄχι σὲ αὐτὰ ποὺ πηγάζουν ἀπὸ μέσα μας.
Εἴμεθα πάρα πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ χάνουμε τὸν χρόνο μας μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ μᾶς κρατοῦν δεσμίους στὸ παρελθὸν κι ὄχι μὲ αὐτὰ ποὺ μποροῦν νὰ μᾶς δόσουν ὤθησι γιὰ τὸ μέλλον…
Ναί, τὸ κλασσικὸ ῥιγέ, αὐτὸ ποὺ μᾶλλον ἔπρεπε νὰ ἔχῃ καταργηθῇ, ἀλλὰ τελικῶς ἐπικρατεῖ καὶ μάλιστα ἐπιβάλλεται σὲ ὅλους νὰ τὸ φορέσουν.
Οὐσιαστικῶς δὲν εἶναι μόδα ἀλλὰ ἐπιταγή. Δῆλα δὴ διαταγή, ἤ ἄλλως ἀναγκαστικὸν μέτρον, γιὰ νὰ μᾶς διαχωρίζουν ἀπὸ τοὺς εἰσαγωμένους ποὺ διόλου ὑποχρεοῦνται σὲ ἀνάλογον μέτρον.
Σχόλιο τῆς Φυλλίτσας γιὰ τὴν παραπάνω φωτογραφία ὁ τίτλος.
Ἐμέναν ὅμως κάτι μοῦ «ψιθύρισε» τὸ σχόλιον…
Ζωή; Τί σημαίνει ζωή; Ζοῦμε ἐμεῖς; Ἤ, γιὰ νὰ τὸ θέσω καλλίτερα, ζήσαμε κάποτε ἐμεῖς; Ἔχουμε πιθανότητες νά ζήσουμε; Πῶς; Πότε; Ὑπό ποῖα πρίσματα;
Ζωὴ οὐδέποτε ζήσαμε, ὅσο παραμένουμε μέσα σὲ ἐτοῦτα τὰ σώματα.
Βίο ναί. Ζωὴ ὄχι. Κάποιες στιγμές, τόσες δά, ἀλλὰ στιγμές… Ἀνίκανες νὰ χαρακτηρίσουν τὸ σύνολον.
Βαρειὰ τὰ φορτία. Κόπος.. Πόνος… Καὶ κάπου κάπου μία στάλα ἡδονῆς… Σταλίτσα…
Ἄν καὶ θὰ συμφωνήσω μὲ τὴν Φυλλίτσα καὶ τὸ κείμενόν της, θὰ τὸ ἐπεκτείνω σὲ πολὺ περισσοτέρους αἰῶνες, διότι θὰ πρέπῃ νὰ συνυπολογίσουμε κι ἄλλα, ποὺ δὲν περιλαμβάνονται στὸ παρακάτω σημείωμα.
Γιὰ παράδειγμα, ἡ κατοχὴ τῆς Ἀνατολικῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ὁ ὀθωμανισμός, στὸ σύνολόν του, ἡ ῥωμαιοκρατία…
Ἄς μὴν τὸ πιάσω ὅμως ἀπὸ τότε…
Ἄς μείνουμε γιὰ τὴν ὥρα σὲ ὅσα ἡ μνήμη μας μᾶς ἐπιβεβαιώνει.